Mentionsy

Naradę u Elronda.

Myślę, że to jest bardzo interesujący pomysł, żeby tak zrobić to na żywo, tak jakbyśmy my się naradzali tutaj u Elronda.

Tak, no i bierzemy na tapet oczywiście rozdział na Rada u Elronda w oryginale Council of Elrond.

U Państwa front tłumaczenie Rada u Elronda, u Skimniewskiej na Rada u Elronda i u Łazińskiego Rada u Elronda.

Tak, a jeśli chodzi o samą naradę u Elronda, to możemy wyróżnić trzy cele w ogóle tego wielkiego spotkania.

Nie wiemy wszystkiego, to może złe słowo, ale wiemy najwięcej, bo wiele postaci, które są uczestnikami na Radiu Elronda nie znają większości tych historii, które mają miejsce, a ci, którzy naprawdę znają dużo, czyli na przykład Elrond, Gandalf, powiedzmy doradcy Elronda czy Aragorn też wiedzą dużo, ale nie wiedzą wszystkiego i będą momenty w historii, będą momenty w opowieści, kiedy będą zaskoczeni wydarzeniami.

Zaskoczony będzie Elrond tym, co usłyszył od Gandalfa.

Wokół Elronda w milczeniu zasiedli uczestnicy rady.

Elrond wskazał Frodovii miejsce u swego boku i przedstawił go zgromadzonym, mówiąc

Czyli takie, to jest po to chyba wprowadzone, żeby był kontrast w stosunku do tej powagi, jaka pojawi się chwilę później, jak tylko przekroczą progi domu Elronda i zobaczą te posępne twarze, prawda, które...

Prócz Glorfindela w naradzie uczestniczyło kilku innych doradców z domu Elronda, którym przewodził Restor.

– Oto – rzekł Elrond, zwracając się do Gandalfa – Boromir, przybysz z południa.

Elrond przedstawił tylko Froda, tylko po prostu Frodo to zapamiętał i nam przedstawił.

I Erestor to jest najważniejszy doradca w całym domu Elronda.

W zasadzie w tym momencie Gloin już kończy swoje wypowiedzi, poza tam jedną wstawką, kiedy przerwie Bilbowi, więc teraz przejmuję głos Elrond.

Wszyscy słuchali z uwagą, gdy Elrond czystym głosem opowiadał o Sauronie i Pierścieniach Mocy, o ich wykłuciu w dawnej II erze świata.

Niektórzy spośród słuchaczy znali fragmenty tej historii, nikt jednak nie znał jej w całości, toteż wiele par oczu zwróciło się na Elronda ze strachem i zdziwieniem, gdy opowiadał o elfich kowalach za regionem, o ich przyjaźni z Morią i pragnieniu wiedzy, co wykorzystał Sauron.

Głos przejmuje Elrond, tak, i się zaczyna historia.

Bo tutaj właśnie mówi, że wszyscy usłyszą historię pierścienia i będą mogli zrozumieć, dlaczego Gandalf czy Elrond tak twierdzą, że to jest ten pierścień.

Właśnie Elrond mówi, że trzeba stawić czoło, trzeba walczyć, ale nie są osamotnieni w tej walce.

Tak, Elrond w tej swojej wypowiedzi streszcza historię wykucia pierścieni, przyjaźni elfów z regionu z krasnoludami, z Morii, z tejże Morii, o której tutaj już mówiłem wcześniej.

W ramach niego Elrond mówi o losach pierścienia w późniejszych latach, prawda?

Natomiast tutaj Tolkien podaje, że właśnie Elrond wspomniał o tych wszystkich wydarzeniach w swoich księgach.

przez właśnie cięcia, do których był Tolkien zmuszany, ale trafiły do Silmarillionu z 1977 roku, ale oczywiście już tam Christopher nie podał, że to są słowa Elronda i że to on to spisał i tak dalej.

Także książka Elronda właśnie tak wyglądała.

Dobra, no i ta długa wypowiedź Elronda opowiadająca wszystkie te wydarzenia, częściowo przytaczana tutaj w ramach tego rozdziału, częściowo nie, częściowo skrócona, jeszcze nie dobiegła końca, bo przed nami jeszcze jest jeden dłuższy fragment, w którym będziemy omawiali wydarzenia

W tym miejscu Elrond przerwał opowieść i westchnął.

– Sądziłem… – zająknął się, gdy Elrond obrócił się w jego stronę.

Tak było, przyznał Elrond z powagą.

Fajne jest to, że w tym momencie, kiedy Frodo przerywa Elrondowi, to on już jakby stworzył, opowiada o sobie, jako o niesamowitych rzeczach, które przeżył, widział.

jak wypowiedzi Elronda się różnią od pozostałych.

Więc naprawdę w oryginale jest bardzo wyraźna różnica w budowie zdań, które właśnie przytacza Elrond jako swoje własne wypowiedzi.

Musielibyśmy tak naprawdę wydobyć wypowiedzi Gloina, wydobyć wypowiedzi Elronda i wszystkie je porównać, a to by zajęło ogromne ilości czasu i miejsca w naszym podcaście, więc tego nie zrobimy.

Pierwsze co mamy, Elrond nam streścił w zasadzie drugą erę, prawda?

Elrond urodził się w 532 roku I ery.

I pierwszą rzeczą, pierwszym takim wydarzeniem, które się wydarzyło, ale którego jeszcze nie mógł właściwie chyba pamiętać, była wojna gniewu, która się zaczęła 13, jak Elrond miał 13 lat, czyli w 545 roku trwała do 587 roku.

I pamiętam, że wychodzimy z nim na spacery, więc mam taki obraz z wieku takiego właśnie, jak Elrond mógł mieć w momencie, kiedy wybuchła wojna gniewu i wtedy, kiedy mógł widzieć te sztandary przypływające z zachodu i ruszające na wojnę gniewu.

Ale poczekaj Kasia, bo jeszcze tu jest ciekawostka z tym wiekiem Elronda.

Tak, po wojnie gniewu mieliśmy upadek w historii Elronda, można tak powiedzieć.

Więc Tolkien po prostu tutaj miał podobne odczucia i myślę, że świadomie w pełni włożył te słowa w usta Elronda, prawda?

Tak, a zobaczcie, że tu Frodo zwrócił uwagę tylko i wyłącznie na to, że Elrond powiedział o tym, że był przy upadku Gil-galada, a jeszcze nawet nie zaczął mówić o tej pierwszej erze, prawda?

Więc w tym momencie dopiero Elrond wyciągnie Asa z rękawa, nie?

No i tutaj Elrond przytacza swoją genologię, czyli podaje swoich rodziców i też skąd pochodzili.

I słuchajcie, a propos genów Elronda, to tak, powiedzmy teraz wkrótce, on skupia w sobie geny wszystkich najważniejszych plemion ludzkich i elfickich z czasów I ery.

No i słuchajcie, Elrond mówi tutaj o jeszcze jeden cytat, który też świadczy o tym właśnie nawiązaniu do czasów pomiędzy wojnami.

A w następny piątek Agnieszka Sylwanowicz i Ryszard Derdziński pomogą nam przeanalizować dużą część wypowiedzi Elronda i część wypowiedzi Boromira.