Mentionsy

Natomiast zanim, słuchajcie, mamy jeszcze zapowiadaną w poprzednim odcinku wstawkę o Glorfindelu przede wszystkim i delikatnie również dotkniemy Asfalota, jego wierzchowca.

Jeśli chodzi o Glorfindela, zaczniemy oczywiście od etymologii imienia, ponieważ jest ona bardzo ciekawa.

imienia Glorfindel zaczęło się zaraz na początku w ogóle istnienia legendarium, prawda, zaraz na początku czasu, kiedy Tolkien pisał legendarium, właśnie przy okazji upadku Gondolinu i tam

Oczywiście składa się z dwóch członów imię Glorfindel.

Następny temat to oczywiście historia Glorfindela.

I słuchajcie, materiałów źródłowych jest sporo, nie będziemy niczego cytować tutaj, natomiast przejdziemy przez całą historię Glorfindela, żeby omówić wszystkie wydarzenia, w jakich wziął udział albo gdzie został Glorfindel wymieniony.

Przede wszystkim zaczynamy od Sin Marillionu, tam dowiadujemy się troszkę o historii Glorfindela.

Tam są dwa eseje o Glorfindelu napisane przez Tolkiena w późnym etapie jego życia, pod koniec jego życia, gdzie właśnie opisał między innymi proces reinkarnacji i przywrócenia Glorfindela do życia.

No i na podstawie tych wszystkich materiałów możemy złożyć historię Glorfindela, którą teraz wam w pigułce tutaj zaprezentujemy.

Tak, więc Glorfindel osłaniał ich ucieczkę podczas upadku gondolinu i podczas tej ucieczki, oni uciekali taką tajemną ścieżką w góry, stoczył pojedynek z Balrogiem i zrzucił się w nim przepaść i tym samym poświęcając swoje życie uratował resztę.

Natomiast ciało Glorfindela po oczywiście samobójczej śmierci, ale to nie była samobójcza śmierć, to było poświęcenie się dla reszty, wyniósł z przepaści Torondor, czyli ten jeden z pierwszych, pierwszy w zasadzie wielki orzeł zachodu, który w tamtych czasach właśnie żył.

No i słuchajcie, zgodnie z zasadami, jakie obowiązują w Śródziemiu stworzonym przez Tolkiena, dusza zmarłego Glorfindela trafiła do Salmandosa, ponieważ dusza jest nieśmiertelna.

Manwe przywrócił go do żywych w ten sposób, że jakby w Walinorze, w błogosławionym królestwie Glorfindel wrócił i mógł tam sobie

Nawet przyrównuje się moc Glorfindela po przywróceniu go do życia do mocy Majarów.

Tak i najprawdopodobniej około 1200 roku II ery, no bo po tym wskrzeszeniu trwał był w Walinorze, to około 1200 roku II ery Manwe wysłał Glorfindela do Śródziemia w celu wsparcia walczących z ludzi elfów z Sauronem.

Tak, najprawdopodobniej na prośbę samego Glorfindela, który chciał wrócić do śródziemia, bardzo je kochał i jest o tym mowa w tekstach, także pewnie jest tutaj połączenie wielu czynników, tak jak to często bywa.

I tam Glorfindel odegrał kluczową rolę w wojnach z Sauronem w II erze, ale ta jego zbliżona do tej majarskiej, czy tam anielskiej moc nie była dokładnie opisana, nie była zauważona.

Królestwo Arnoru upadło, został zniszczony Anuminas i właśnie wtedy, kiedy świętowali sobie na władnościę to zwycięstwo, wtedy zjednoczone armie Ernura, króla Gondoru ówczesnego oraz właśnie Glorfindela, który poprowadził ze strony elfów z Rivendell i nie tylko Rivendell,

Wtedy też padły te słynne słowa właśnie z ust Glorfindela, ta słynna przepowiednia mówiąca o tym, że...

W ustach Glorfindela oczywiście.

Tak, no i od tamtego momentu niewiele wiemy więcej o Glorfindelu, poza tym, że właśnie wziął udział w tych wydarzeniach, których aktualnie jesteśmy świadkami, czyli pod koniec III ery, w 2018 rok i spotkanie naszej kompanii małej Aragorna, Czterech Hobbitów i Glorfindela, które omawiamy na bieżąco w naszym podcaście.

Tak, więc to Glorfindel.

W pigułce życie Glorfindela.

Tak, i tak całkiem widzicie, że mimo, że wstawka, to i tak trochę nam czasu zajęło, no bo historia Glorfindela jest bardzo ciekawa i długa, obfita w wydarzenia.

Ale jeszcze zanim do fragmentu, to teraz już naprawdę króciutko o asfalocie, czyli o wierzchowcu, o koniu Glorfindela, tego, na którym jedzie nasz Frodo, na którego właśnie wsiada nasz Frodo.

Mamy dużo o Glorfindelu, troszeczkę o Asfalocie.

Oczywiście nasza cała kompania wraz z Glorfindel jako przewodnikiem są w trakcie tej morderczej wycieczki krajoznawczej.

Największe niebezpieczeństwo grozi nam, gdy znajdziemy się nad rzeką, powiedział Glorfindel.

No i to jest ciekawe, bo znowu Glorfindel wyczuwa albo wydaje się, że wyczuwa czarnych jeźdźców z większej odległości, tak jakby miał mocniejszą, większą siłę umysłu czy jakąś zdolność wyczuwania przeciwnika z większej odległości, bo pozostali bohaterowie nie jest nic napisane w książce, żeby odczuli jakikolwiek niepokój związany z pościgiem potencjalnym.

Tak, tutaj Glorfindel odczuwa to.

Czyli Frodo musiał mieć porównanie chociażby swoich odczuć w stosunku do Glorfindela, który wyraźnie czuł coś szybciej.

I tutaj Glorfindel zaczął się właśnie przysłuchiwać i w pewnym momencie zaczęło się.

I Glorfindel nawołuje do ucieczki.

I słuchajcie, nie czytamy kolejnego fragmentu, dowiemy się z niego, że Asfalot oczywiście ruszył jako pierwszy, potem biegli hobbici, a Glorfindel i Aragorn osłaniali tyły, byli jako strasz tylna.

Tak, i wrócimy tu na chwilę do maści umaszczenia wierzchowca Glorfindela, bo można się tutaj troszkę pogubić, szczególnie w przypadku tłumaczenia skimniewskiej.

Niemniej, słuchajcie, słowa, których użył Glorfindel w języku elfów, aktywowały autopilota u Asfalota, prawda?

Mówiliśmy o tym w poprzednim odcinku, że właśnie ten moment, kiedy Frodo dosiadł Asfalota i Glorfindel tłumaczył mu zasady,

I właśnie wtedy mówiliśmy też o tym, że Asphalt go poniesie, czyli tak jakby niezależnie od woli Froda wykona polecenie Glorfindela oczywiście, tak?

Natomiast Frodo tracąc czytomność w zasadzie zauważył już końcowe efekty i wydarzenia w postaci właśnie jednego białego źródła światła, kuli światła, to był Glorfindel.

Aragorn i Glorfindel podążają za innymi w rzekę z ogniem.

Wielkiego Glorfindela.

Tak, też jest tak, że jakby Annie Frodo, no Aragorn może wiedział, ale hobbici nie wiedzieli, prawda, nie mieli zielonego pojęcia jak ważną postacią i mocną, potężną jest Glorfindel i też w książce nie będzie to pokazane.

Tak, to właśnie to co mówiliśmy o Glorfindelu, że on jest taki bohater drugiego planu.

Tak, no i słuchajcie, to co na końcu się wydarza, ten ostatni wyścig do Brodu, jeszcze z Glorfindelem jako przewodnikiem, te dwa dni, kiedy pokonali bardzo, w bardzo krótkim czasie, bardzo duży dystans, biorąc pod uwagę ich stan, zmęczenie, stan Froda, prawda, bo stan Froda się pogarszał.