Mentionsy

Wyścig trwa o przetrwanie Froda, ale też drugi w ukryciu, bo Frodo zwolna, ale już coraz bardziej przechodzi na stronę upiorów, prawda?

Dwaj galopem mgnęli na spotkanie Froda, dwaj pozostali w zawrotnym pędzie mgnęli ku Brodowi, żeby odciąć Hobbitowi drogę ratunku.

Natomiast mamy tutaj ewidentnie znowu podobną sytuację jak starcie pod Amon Sul, kiedy gdzieś tam te siły w psychice Froda się przepychają nawzajem, prawda?

Raz już to zadziałało, podczas właśnie konfrontacji pod wichrowym czubem i znowu w jego oczach, bo pamiętajmy, że obserwujemy całą sytuację oczami Froda, ten mieczyk zajarzył się czerwienią, prawda?

Można przypuszczać, że to było wrażenie Froda, albo miał takie odczucia, prawda?

I właśnie wtedy mówiliśmy też o tym, że Asphalt go poniesie, czyli tak jakby niezależnie od woli Froda wykona polecenie Glorfindela oczywiście, tak?

Mamy Froda, który na asfalocie biegnie w stronę Brodu, tak?

No i z tych czterech właśnie, którzy się pojawili teraz, no, jako nowi gracze na planszy, że tak powiem, dwóch z nich ruszyło w stronę Brodu, żeby odciąć Frodovi drogę, co jest dla mnie bardzo sensowne, natomiast dwóch kolejnych ruszyło w stronę Froda.

Oczy jarzyły im się zimnym płomieniem i wołali coś do Froda dzikimi głosami.

I w zasadzie też czarniejscy pojawili się tutaj bardzo wyraźnie przed oczami Froda.

Posłuchajcie, to są słowa Gandalfa, które wypowiedział w stosunku do Froda właśnie w rozmowie między Frodem a Gandalfem.

Ale właśnie ciekawe, że to nie pozytywne emocje w tym momencie się rodzą w głowie Froda, tylko taka negatywna.

Ale tak, no może po prostu autentyczność też tej emocji jakby wywołuje tutaj tą... Z jednej strony fajnie, że Frodo nienawidzi tych wrogów właśnie, tak, ale właśnie mam takie właśnie wrażenie, że to, że pojawia się nienawiść jest częścią przegrywania Froda.

powodował, że w ostatecznym rozrachunku doszło do pojedynku jeden na jeden Froda i wodza Nazguli, bo pozostali dwa jeźdźcy, którzy weszli do kotlinki, zatrzymali się w tym momencie.

Zaczynamy od reakcji wody na działanie Froda, czyli na ten ostatni opór, który Frodo stawia.

Jest to rozmowa oczywiście Froda i Gandalfa z pierwszego rozdziału drugiej księgi, czyli Spotkania.

Przyjacielskie wobec elfów zamiary Froda, prawda?

Tak, dużo się wydarzyło i mamy dużo takich zmian tempa, bo na początku dowiadujemy się, jakby zaczynamy od tego momentu, kiedy dowiadujemy się, jak poważna jest rana Froda.

Tak, no i słuchajcie, to co na końcu się wydarza, ten ostatni wyścig do Brodu, jeszcze z Glorfindelem jako przewodnikiem, te dwa dni, kiedy pokonali bardzo, w bardzo krótkim czasie, bardzo duży dystans, biorąc pod uwagę ich stan, zmęczenie, stan Froda, prawda, bo stan Froda się pogarszał.

Ale ostatecznie dochodzi do tej konfrontacji z czarnymi jeźdźcami, w której znowu dowiadujemy się przede wszystkim, jak blisko Frodo był porażki, jak blisko był przejścia na stronę upiorów z upiorzenia i jednocześnie jak niewiele brakowało, jak te siły toczyły wewnątrz umysłu Froda swoje pojedynki między sobą siły dobra i siły zła.

Tak, ale nadal nie wiemy coś, jak się skończy, jaki jest stan Froda.