Mentionsy

Dzisiaj, moi drodzy, opowiem Wam o niezwykłej kobiecie w świecie sztuki, czyli o Louise Bourgeois.

Louise urodziła się w Paryżu, w Boże Narodzenie, w 1911 roku.

Jej dzieciństwo przebiegało dobrze, kiedy Louise miała 8 lat, jej siostra Henrietta miała 15, a młodszy braciszek pierwszy 6.

No i Louise bardzo polubiła Angelikę, były blisko i zawsze jak właśnie ta młoda nauczycielka wracała gdzieś tam na święta do rodzinnego domu, no to Louise pisała jej długie listy i czekała, aż wróci do nich znowu do Francji.

To jest niewiarygodne, więc nie ma co się dziwić, że to złamało serce Louise.

I po latach Louise nawet w jednym wywiadzie wspomniała tak.

Taka trochę forma artterapii, zresztą z tego co pamiętam, to Louise zawsze nazywała swoją sztukę czymś w rodzaju takiej psychoanalizy, jakiegoś tam rodzaju terapii.

Więc to był ciekawy moment w życiu Louise, ponieważ panie prostytuty opowiadały jej o frywolnym życiu, o swojej pracy, o klientach, ale oczywiście też o przemocy, jakiej doświadczały, a jestem pewna, że te historie były bardzo tragiczne i nawet sobie nie możemy ich wyobrazić.

Jakąś sztukę i to jest niesamowite, bo Louise poprzez przebywanie z tymi paniami prostytutami inaczej na nie patrzyła niż większość ludzi.

Ale Louise nie była w sumie częścią tej paryskiej bohemki, ponieważ, kolejna ciekawostka, w 1938 roku do jej galerii wszedł pewien przystojny młodzieniec, który tak ją zauroczył, że zgodziła się zostać jego żoną.

I w tym samym roku też Louise przeprowadziła się do Nowego Jorku.

No i nie ma co się dziwić, że Louise bardzo pokochała Nowy Jork, jak my wszyscy.

Ale wiecie, to były lata 40., więc raczej mimo wielkich zdolności, ale jeszcze nie rzeźbiarskich, no to Louise zajęła się typowym zajęciem kobiet w tym okresie, czyli zajmowania się rodziną, dbaniem o dom itp.

Artystów, krytyków, więc Louise często obcowała z ludźmi, którzy mogli ją zainspirować, no i oczywiście bodźcować intelektualnie.

I gdzieś właśnie w tym okresie ona miała swoją pierwszą wystawę malarską, ale to pominiemy, bo chyba przejdziemy już do najważniejszego, czyli Louise jako rzeźbiarki.

Louise miała swoją pracownię na Brooklynie, czyli mojej ulubionej dzielnicy w Nowym Jorku, ale ogólnie mieszkali w kamienicy przy West 22nd Street w Chelsea na Manhattanie.

No i jak wyglądało to daily routine naszej Louise?

Ale tak Wam chciałam powiedzieć, jeżeli chodzi o Jerry'ego, no to Louise była z nim bardzo blisko, no przez 30 lat zdążyli się ewidentnie zaprzyjaźnić, może wtedy nie był jeszcze z wyrolem i ona stworzyła takie dzieło, które nazywa się 10 am is when you come for me z 2006 roku.

Louise zajmowała się psychoanalizą, a też wtedy była jakby taka mocna zajawka na psychoanalizę z Freudem.

Mężczyźni też oczywiście chorowali, też mieli takie przypadłości, ale Louise zawsze uważała, że psychoanalitycy po prostu lubią oglądać kobiety, bo zazwyczaj byli to mężczyźni, więc nie ma co się niestety dziwić.

I właśnie praca Louise jest do pewnego stopnia tym samym.

Louise kazała mi położyć się na zakrzywionym kopcu.

No i dla Louise ten stan zawieszenia był ideą kruchości, ponieważ oznaczał, że jakby ciało mogło się obracać, mogło się kręcić, więc nie było to coś stabilnego.

Louise chciała też, aby ta figura miała wysoki połysk, aby twarz widza była uwięziona wręcz wewnątrz ciała tej powyginanej figury.

Tytuł rzeźby jest bardzo przewrotny, z premedytacją Louise to zrobiła, bo nazywa się Fiat po francusku, a na polski to znaczy dziewczynka.

No i to zdjęcie, które powstało w tym samym roku, w którym właśnie Louise Bourgeois tak naprawdę zyskała światową sławę, bo wtedy powstała retrospektywa w nowojorskim Museum of Modern Art,

No dobra, bo jakby ja wiem, że tutaj o Louise nie ma żadnych rozpustnych ciekawostek.

Ona nie zdradzała, mąż nie zdradzał, poza tym ojcem to wszystko było tak naprawdę okej i nuda w cudzysłowie, jak na mój podcast, nasz podcast, ale mam jedną rozpustną ciekawostkę, bo Louise pamiętała, że jak była w Akademii Sztuk Pięknych, no to jeden model, który właśnie pozował nago, którego mieli rzeźbić,

Ja nie wiem, bo nie jest powiedziane, czy Louise kiedykolwiek widziała, że ojciec coś robił z tą Angeliką, więc nie wiemy tego.

Ale dobra, bo mam jeszcze inny cytacik, bo była taka angielska malarka Stella Wyn i ona zapytana w 2007 roku przez jakiegoś tam dziennikarza o właśnie twórczość Louise Bourgeois odpowiedziała tak.

Także również Was zapraszam do zagłębienia się w ten faleczny świat rzeźby Louise Bourgeois.

No ale w każdym razie Louise miała jako pierwsza kobieta w historii własną retrospektywę w Museum of Modern Art w 1982 roku.

Bo Louise, jak Wam powiedziałam, w wieku 70, 80 i 90 lat stworzyła swoje najbardziej ikoniczne dzieła.

Dlatego wspaniale, że w historii mamy kogoś takiego jak Louise Bourgeois i to na dodatek porządnego w porównaniu z innymi artystami i artystkami, o których opowiadam w Niewinnej Sztuce, bo ona nie ma co ukrywać jest jedną z najbardziej znanych rzeźbiarek i niezwykle Wam powiem, że wzrusza mnie fakt,

No i moi drodzy, tak naprawdę historia Louise się kończy.

Ja chyba nie miałam zbytnio pojęcia o Luisy Bourgeois, w sensie wiedziałam, że to jest jej rzeźba, ale nie miałam żadnego pojęcia.

Pewnie jeszcze kiedyś będę wspominała o Louise Bourgeois.

No i ja wam cały czas przez cały podcast mówię o tej Angelice, że to była ta angielska nauczycielka Louise, ale okazało się...