Mentionsy

Tyle, że my nie zostaliśmy w wielkiej klasy rzeźbiarkami, więc po prostu była to zabawa, którą uprawiało wiele dzieci.

Dużo pracowałam na The Destruction of the Father.

No dobra, ale zanim ona tworzyła rzeźby, to ona była malarką, no bo myślę, że tak większość ludzi zaczyna.

I właśnie ten jej mąż był profesorem na Uniwersytecie Nowojorskim.

To jest bardzo ciekawe, bardzo wymowne, bo świadczy to o tym, czym kobiety w tamtych latach się zajmowały i to one były taką opoką całej rodziny i nosiły to na swoich barkach.

Wolę ją jako rzeźbiarkę.

I gdzieś właśnie w tym okresie ona miała swoją pierwszą wystawę malarską, ale to pominiemy, bo chyba przejdziemy już do najważniejszego, czyli Louise jako rzeźbiarki.

I on jej powiedział, że Luis, ty nie jesteś malarką, ty jesteś rzeźbiarką.

Następnie też wzięła udział w dwóch wystawach zbiorowych, w Whitney Museum of American Art i w Galerii Peggy Guggenheim, która odegrała zresztą ważną rolę w sukcesie ekspresjonistów abstrakcyjnych, no i o której też powstał już podcast, a ona to była niezła laferentka, także bardzo ciekawa.

Nazywa się Ark of Hysteria.

No i dobra, przenosimy się do czasu, kiedy kilka lat później jakiś jeden z najbardziej znanych kolekcjonerów i kurator Muzeum of Modern Art kupił od niej rzeźbę.

Z racji tej śmierci ojca to trochę jakby wybiegnę w przyszłość, ponieważ w 1974 roku stworzyła dzieło, które nazywa się Zniszczenie Ojca, w tym Destruction of the Father.

No i to zdjęcie, które powstało w tym samym roku, w którym właśnie Louise Bourgeois tak naprawdę zyskała światową sławę, bo wtedy powstała retrospektywa w nowojorskim Museum of Modern Art,

Ale dobra, bo mam jeszcze inny cytacik, bo była taka angielska malarka Stella Wyn i ona zapytana w 2007 roku przez jakiegoś tam dziennikarza o właśnie twórczość Louise Bourgeois odpowiedziała tak.

No ale w każdym razie Louise miała jako pierwsza kobieta w historii własną retrospektywę w Museum of Modern Art w 1982 roku.

Pewnie dzisiaj wyglądałoby to trochę inaczej, bo poszłaby na taką pełnoprawną, świadomą terapię z profesjonalistą, a rzeźby byłyby tylko takim dodatkiem, a nie całą jej terapią.

Tu mam też ciekawy fragment z New York Timesa, kiedy właśnie zapytano się o ten moment, kiedy ona marzyła, żeby skręcić kark kochance swojego ojca.

Ponieważ wiecie, ona do dzisiaj jest w Museum of Modern Art i jak tylko weszłam pierwszy raz do momy, no to zobaczyłam tę rzeźbę.