Mentionsy

Mroczne Wieki
05.09.2025 10:40

Tamerlan i Bajazyd Błyskawica | 1396-1405 | cz. 2

Decydujące zwycięstwo nad Tochtamyszem przyniosło Timurowi wielkie łupy i sławę, która wstrząsnęła ziemiami Stepu Pontyjskiego. Po opanowaniu dużej części dawnych ułusuów Czagataja i Hulagu w ręce emira z Samarkandy wpadła Złota Orda, ułus Dżocziego, który co prawda nie wszedł oficjalnie w skład imperium Timurydów ale uznawał zwierzchność kalekiego emira. Ludzie Timura spokojnie wracali na południe pokonując przełęcze kaukaskie objuczeni łupami z Saraju, Tany i Astrachania, za sobą zostawili zdruzgotaną Złotą Ordę, która pogrążała się w wojnach domowych.


Subskrybuj archiwalne odcinki:

https://creators.spotify.com/pod/show/michal-kuzniar/subscribe


Wesprzyj mnie na:

https://patronite.pl/mrocznewieki

https://buycoffee.to/mrocznewieki

https://suppi.pl/mrocznewieki


Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.


Okładka: Stanisław Chlebowski "Bajazyd na dworze Tamerlana"


Opracowania:

Beckwith C., Imperia Jedwabnego Szlaku, PIW, 2020.

Małowist M., Tamerlan i jego czasy, PIW, Warszawa 1991.

Marozzi J., Tamerlan. Miecz Islamu, Zdobywca Świata, Amber, Warszawa 2006.

Saunders J. J., The History of the Mongol Conquests, University of Pennsylvania Press 2001.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 10 wyników dla "Mawarannar"

Łupy zagarnięte w miastach Złotej Ordy musiały być naprawdę olbrzymie, skoro Timur zwolnił poddanych w Mawarannarze z wszystkich obciążeń podatkowych na trzy kolejne lata.

Mawarannar pod jego panowaniem faktycznie rozkwitał, a populacja rosła w gwałtownym tempie.

Dla zaludnienia Mawarannaru Timur kazał uprowadzać nawet bezdomnych i sieroty z Persji.

Timur zamierzał ponownie uczynić Mawarannar wielkim, chociaż tak po prawdzie to rejon ten po raz pierwszy i zarazem ostatni w swoich dziejach stał się prawdziwym sercem politycznym i kulturalnym Eurazji właśnie za jego życia.

Dziesiątki tysięcy przymusowo deportowanych ludzi zdoła opuścić Mawarannar dopiero po zgonie Wielkiego Emira w 1405 roku, korzystając z rozprężenia i chaosu, jaki zapanuje na pewien czas w jego osieroconym imperium.

Jego dziadek w tym samym czasie gromadził wielką armię w Mawarannarze.

Miasta Mawarannaru, Kesz, Bukhara i szczególnie Samarkanda zrobiły na nim olbrzymie wrażenie swoim bogactwem, populacją i możliwościami handlu.

Clavijo trafił do Samarkandy akurat w momencie, gdy Timur żenił paru wnuków, organizując przy tym wielki Kurułtaj i wielotygodniowe uroczystości, na które zjechały dziesiątki tysięcy ludzi z Mawarannaru i innych części Imperium.

Parweniusz Analfabeta z Mawarannaru, największy poczyn gishanie zdobywca w dziejach Azji.

Żelazny Timur, przebiegły analfabeta z Mawarannaru, wypalił znacznie trwalsze piętno na ciele Eurazji.