Mentionsy

No reformacja albo rewolucja protestancka, jak to jeden z naszych posłów, europosłów napisał, no to taka przewrotka w kościele, rewolucja, wywrócenie wszystkiej pięknej tradycji do góry nogami.

Czy w Kościele nie było wcześniej o tym mowy?

Jedna i druga rzecz dalej są przedmiotem sporu między protestantyzmem a kościelem rzymskokatolickim.

Tyle, że sama zasada Sela Skriptura, i to myślę, że warto powiedzieć i podkreślić, ona nigdy nie miała oznaczać, że pismo jest jedynym autorytetem w Kościele, tylko, że jest jedynym nieomylnym autorytetem w Kościele, nie?

I to nawet na takim poziomie lokalnym jednak jesteśmy przekonani, że na przykład jest potrzeba, żeby w kościele funkcjonowało coś takiego jak przywódcy starsi czy pastorzy, a też dlatego tu jesteśmy.

No więc zawsze jest potrzebna jakaś instytucja, którą w kościele nazywa się tradycją albo magisterią kościoła, która przychodzi i mówi, słuchajcie, my rozpoznajemy, że te księgi są święte i one stanowią fundament naszej wiary.

że pismo, no właśnie, od początku w Kościele było uznawane za ten, za Boże Słowo, za coś wyjątkowego, za coś natchnionego i rzecz jasna, żeby w ogóle pismo mogło swoją rolę w Kościele odgrywać, no to Kościół musiał to pismo rozpoznać jako takie i wierzę, że Bóg tak historią poprowadził i rzeczywiście to było Boże działanie, że my ten kanon rozpoznaliśmy.

Po drugie wspólne sakramenty, których jest siedem w Kościele rzymskokatolickim, więc to jest wspólny kult.

Jeżeli nie utrzymujesz łączności z biskupem Rzymu, no to nie jesteś tak w pełni w Kościele.

Generalnie tam właśnie jest takie przekonanie, że my chcemy się trzymać pisma, a nie widzimy, żeby w kościele baptystów trzymali się pisma, żeby byli ortodoksyjni, ani luterani, ani kalwiniści, ani źle świątkowcy, więc powstają nowe kościoły, nowe hierarchie.

Przed reformacją jednak było coś takiego, że nawet jeżeli gdzieś były jakieś wątpliwości doktrynalne, albo właściwie to, co dzieje się w Kościele katolickim.

Oczywiście my tutaj mówimy głównie o kościele rzymskim, ale w XI wieku doszło do podziału i mamy tak samo kościół prawosławny, który również uznaje się za nieomylny, który co więcej jest dzisiaj też podzielony, więc jest problem, którego stronnictwa się trzymać.

Czy mam zostać w swoim kościele i tutaj go reformować?

Ja bym powiedział, że w Kościele katolickim tak sobie wyobrażam, że też są możliwe tego rodzaju konwersje.

Sztuka w kościele katolickim chyba była bardziej pielęgnowana niż w kościele protestanckim.

Natomiast co ciekawe, ta zasada o potrzebie ciągłej reformy w Kościele, ona też się pojawia w Kościele rzymskokatolickim, ale tam ciekawe,

Czystość doktryny nigdzie raczej nie jest idealna w żadnym kościele, doskonała, ale też nigdy ona nie jest czymś danym raz na zawsze.