Mentionsy

ale w reformacji ja widzę Boże dzieło, oczywiście dziejące się przez ludzi bardzo niedoskonałych i mających wiele wad, słabości, ślepych punktów i tak dalej, ale jednak Boże dzieło odnowy Kościoła.

Ja po prostu mam to Słowo Boże i ja po prostu sam je sobie czytam, żaden człowiek mi nie będzie mówił, jak to tutaj wszystko się znalazło albo jak to rozumieć.

Bo tutaj argument polega na tym, ze strony czy Rzeczypospolitej, czy prawosławnej, że jeżeli chcesz mieć to nieomylne Słowo Boże i chcesz wiedzieć na pewno, co w tym Słowie Bożym jest, to potrzebujesz nieomylnego autorytetu, który ci powie, że to jest Słowo Boże.

To znaczy, żeby mieć, żeby rozpoznać nieomylne słowo Boże, potrzebuję nieomylnego autorytetu.

że pismo, no właśnie, od początku w Kościele było uznawane za ten, za Boże Słowo, za coś wyjątkowego, za coś natchnionego i rzecz jasna, żeby w ogóle pismo mogło swoją rolę w Kościele odgrywać, no to Kościół musiał to pismo rozpoznać jako takie i wierzę, że Bóg tak historią poprowadził i rzeczywiście to było Boże działanie, że my ten kanon rozpoznaliśmy.

Czy mam się uchwycić właśnie tej ciągłości instytucjonalnej i stwierdzić, nie, nie, na pewno białe jest czarne, czy to, co mi się wydaje czarne jest białe, czy raczej mam stwierdzić, kurczę, moje sumienie jest związane przez Słowo Boże i ja nie mogę się podporządkować tej instytucji.

Zwłaszcza, że taki system, w którym my, no właśnie, dyskutujemy, jakoś wspólnie się ścieramy, szukamy, no daj Boże, tej prawdy.

Że to Duch, musimy iść za Duchem Świętym, a protestanci powiedzieli, my musimy iść za Bożym Słowem, ponieważ Duch Święty przez Boże Słowo mówi.

Według Słowa Bożego.

W tym sensie, że my musimy cały czas troszczyć się o to, żeby to, jak żyjemy, w co wierzymy jako Kościół, było wierne Słowo Bożemu.