Mentionsy

Jeśli słuchaliście mojego odcinka Demony w ludzkiej skórze, wiecie, że wspomniałem wtedy o Amityville.

Dom o numerze 112 Ocean Avenue, dziś już legendarny adres w Amityville.

Pierwotnie zbudowany dla Johna i Catherine Moynihan, którzy nabyli nieruchomość od rodziny Ireland.

Przez wiele lat był to po prostu kolejny dom w Amityville, zamieszkany przez różne rodziny, bez żadnych nadzwyczajnych wydarzeń, które mogłyby wyróżnić go spośród innych budynków w okolicy.

Mimo to Amityville wciąż wydawało się spokojnym miejscem, a sam dom zwyczajny, niemal anonimowy.

Dom, który przez dekady był tylko jednym z wielu w spokojnym Amityville, przemnił się w coś zupełnie innego.

Wszystko zaczęło się 13 listopada 1974 roku, czyli spokojnego, jesiennego wieczoru w Amityville.

Wieczorem udał się do baru Henry's w Amityville, gdzie wszedł i krzyknął – moi rodzice zostali zastrzeleni!

Dla wielu osób była to niezwykle niska cena, jak na przestronny dom w stylu kolonialnym, położony w zamożnej dzielnicy Amityville, Long Island.

Opisy tych wydarzeń, które przekazali w wywiadach i które znalazły się w książce The Amityville Horror autorstwa J.A.

Ansonowi, którego książka The Amityville Horror True Story, wydana w 1977 roku, szybko stała się międzynarodowym bestsellerem.

Zaledwie dwa lata później, w 1979 roku, miała miejsce premiera filmu The Amityville Horror, który umocnił legendę domu przy Ocean Avenue jako symbol grozy i paranormalnych tajemnic.

W książce The Amityville Horror duchowny pojawia się pod pseudonimem Ojciec Mansuko, rzekomo dla ochrony jego tożsamości.

Dla sceptyków ten dowód był kolejnym elementem budującym mitologię Amityville, który w rzeczywistości opierał się na manipulacjach i przekoloryzowanych relacjach, o których słyszeliśmy od Warrenów.

Kaplan, choć sam wierzył w istnienie zjawisk paranormalnych, poczuł się głęboko rozczarowany i sfrustrowany medialnym szumem wokół Amityville.

publikując książkę The Amityville Horror Conspiracy, w której nazwał ludzów oraz innych uczestników tej historii oszustami.

Ansona, autora bestsellerowej książki The Amityville Horror.

Zanim minął rok, dom stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc związanych z mitem nawiedzenia, który stał się podstawą książki The Amityville Horror oraz filmu, który wkrótce miał zadebiutować na ekranach kin.

Do lipca 1979 roku, kiedy film The Amityville Horror trafił na ekrany kin, Cromertowie nie znaleźli żadnych poważnych nabywców, a sama premiera filmu, który ożywił historię nawiedzonego domu, tylko pogłębiła falę zainteresowania, która nie tylko nie ustała, ale wręcz nasiliła się.

Dzięki filmowi oraz książce historia Amityville stała się międzynarodowym fenomenem, a dom stał się jednym z najsłynniejszych miejsc związanych z legendą o nawiedzeniu.

Było to bardzo kosztowne obciążenie dla małej wioski, jaką była Amityville, a budżet lokalny zaczął zmagać się z wydatkami związanymi z nadzorem nad tłumami.

Cromortowie podkreślali, że to co stało się z domem w Amityville było efektem mitologizacji, napędzanej medialnym szumem, a nie wynikami autentycznych paranormalnych zjawisk i badań.

W lutym 1982 roku udało im się osiągnąć ugodę z wydawnictwem książki The Amityville Horror.

Za każdym razem, gdy film The Amityville Horror był emitowany w telewizji, temat nawiedzonego domu znów ożywał w mediach, wzbudzając kolejne fale sensacji.

Jednak dla kolejnych pokoleń, pasjonatów zjawisk nadprzyrodzonych, historia Amityville wciąż trwała, zmieniając się w niekończącą się opowieść, której kolejne wersje wykraczały daleko poza to, co naprawdę się wydarzyło.

Historia domu przy 112 Ocean Avenue w Amityville pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych przypadków związanych ze zjawiskami paranormalnymi, choć dziś jest bardziej postrzegana jako symbol mistyfikacji i manipulacji medialnej.

Ich opowieści o nawiedzeniu, trwające zaledwie 28 dni, stały się fundamentem kultowej książki The Amityville Horror oraz licznych adaptacji filmowych, które przez dekady kształtowały obraz tego miejsca jako siedliska zła.

Mitologia Amityville nadal żyje podsycana przez filmy, książki i pasjonatów zjawisk nadprzyrodzonych, którzy niestety nie weryfikują tego tematu.