Mentionsy

Pawie, pióra i białą wieża.

A to są pióra z dziedzinki.

Siedzimy sobie w dużym pokoju, pijemy sobie kawkę, podnoszę głowę, a tam na szafie od wielu, wielu, wielu, wielu lat, w tym starym stuletnim zresztą domu, stoją sobie pawie pióra w bukiecie, w takim równie starym wazonie.

Stoją zakurzone, wyliniałe pawie pióra.

Bo tutaj kluczowe są te pawie pióra.

I taki pan, co sprzedawał kiedyś takie pawie pióra.

Natomiast on wyraźnie w moim kierunku, w końcu złapał pęk pawich piór, podbiegł do mnie z tymi pavimi piórami i tak mówi.

Pawie Pióra to bardzo ważny krakowski element i Simona naprawdę była niezwykle krakowska.

W ogóle Pawie Pióra w Krakowie wiążą się ze strojem krakowskim, to jest takie oczywiste, taki folklor nasz, zresztą narodowy, ale też znak prestiżu, młodości, takiej zadziorności patriotycznej, tożsamości, to było ważne.

A jaka jest historia z tymi pawymi piórami, które mamy w domu?

A to są pióra z dziedzińki.

Oni mieszkali w takiej dziedzińce, w takiej leśniczówce w środku Puszczy Białowieskiej i hodowali pawie.

Pawie były śliczne, tylko strasznie głośne, bo to jest zwierząt, które jest bardzo krzykliwe.

No i myśmy tak, ponieważ te pióra były sprzedawane potem, był zarobek, no więc my przyjaciele mieliśmy taki przywilej, że jak się przychodziło, to to, co leżało na ziemi, to można było sobie wziąć.

No i ja sobie za każdym razem, kiedy tam byłam, to te pióra po jedno, dwa brałam i one w tej chwili stoją w domu, na górze, na szafie, w takim dużym, glinianym dzbanie.

A w tamtych latach Simona sobie dorabiała piórami?

Dobra, na urodzie trochę straciły te nasze pióra, ale historia wciąż w nich jest.

Przyjechał jakiś pan, który chciał kupić i on jego te pawie kupił.

Więc jeżeli to miał być naturalny zakątek w puszczy, to te pawie ten naturalny zakątek raczej źle traktowały.

To miały pretensje do Leszka Miłczka, że a to pawie, a to piękne rośliny.

No dobra, ale historia była o pawich piórach i ona będzie prawie w zły raz.

Pawie pióra w latach osiemdziesiątych były zdecydowanie towarem raczej luksusowym, niszowym.

Spod lady czasem szły takie piękne pawie pióra.

Kiedy spoglądam na te pawie pióra, które zresztą trzeba będzie wyrzucić najzwyczajniej w świecie, bo one już tutaj nie wyglądają i nie robią tego splendoru, do którego zostały przeznaczone, bo i historycznie i ikonograficznie pawie pióra to splendor, to element, który mówi o bogactwie, to element, który przyozdabiał sztukę dworską, który pojawiał się w heraldyce,

No i w polskiej wyobraźni historycznej to na hełmach rycerzy było, w bitwie pod Grunwaldem Matejki, gdzie wiązki pawich piór ozdabiały hełmy krzyżaków, tych niedobrych, z pavimi piórami.

W tradycjach religijnych i filozoficznych paw, a więc też jego pióra.

Ale Pawie Pióra, jeżeli połączymy to z Białą Wieżą, to one miały zdecydowanie krakowski, etnograficzny wydźwięk biograficzny.

Ja jeszcze mogę coś dodać, bo ja chciałam powiedzieć, że ja również mam jeszcze te pawie pióra, te krakowskie, co prawda... Ile one mają lat?

Bo to był wtedy pęk, jak on mi ten, po prostu z tymi pawimi piórami dodał.