Mentionsy

Ta wizja w jakiś sposób trochę zawładnęła umysłami Polaków, jak chodzi o wizję życia w PRL-u.

W tym sensie Miś także dlatego dzisiaj bawi, jak sądzę, osoby, które ani nie mają prawa PRL-u pamiętać, ani też nie mają wyrobionego poglądu na to, czy Barea był bardziej rewolucjonistą i opozycjonistą, czy bardziej reżyserem, który w takiej określonej politycznej rzeczywistości chciał po prostu bawić, śmieją się...

To znaczy, że Barea nie był tylko lokalny i nie był tylko partykularny, nie opisywał tylko tej rzeczywistości tutaj w PRL-u, tylko najwyraźniej dotknął czegoś o wiele szerszego.

Tam są sceny i znieważające mundur tutaj PRL-owskiego, milicjanta czy pogranicznika czy innego.

Może jest też tak, że cenzura nie bała się i PRL, i władze Polski Ludowej nie bały się Baryi aż tak bardzo, skoro pozwoliły mu później zrobić i alternatywy cztery, i zmienników, którzy owszem poleżeli na tych cenzorskich półkach, ale tam nie dłużej niż...

Słyszałem kiedyś taką historię o tym, jak tłumaczono ludziom z Zachodu PRL-owskie dowcipy.

Ja tak też tylko jedno zdanie, bo nie wiem, czy będą pytania z sali czy nie i na pewno nie będę przedłużał, ale dowodem na to, że dla wielu z nas to nie jest film wyłącznie o PRL-u jest też pewnie to, że każdy z nas, podobnie jak Michał, znajdzie jakiś moment ze współczesności też, w którym ten Bareja mu się wyświetlił, znaczy przypomniał mu się doskonale i humor z misia, czy wręcz rzeczywistość przyniosła cytaty.

W przypadku PRL-u można było po prostu ponownie uruchomić skrypt zaborczy.

Ale ciekawe jest co innego, bo ty powiedziałeś elity, tylko widzisz, ten film nie jest satyrą, jak dzisiaj go pamiętamy, na cały PRL, bo siłą rzeczy całego PRL-u jeszcze nie było, gdy Barea go kręcił, nie było stanu wojennego, nie było kryzysu lat osiemdziesiątych.

On jest satyrą też na pewno bardzo wyjątkową w historii PRL-u dekadę i bardzo wyjątkowy, jak na tamten ustrój i tamtą rzeczywistość,

Nie było czegoś takiego jak kariera w PRL-u, nawet nie było do końca czegoś takiego jak kariera partyjna, bo i ona była uzależniona od twoich przyłożonych, czy to w Warszawie, czy w Moskwie i można było po prostu stracić wolność albo głowę.

Wydaje mi się, że ten mistrz rzeczywiście podsumowuje to, co teraz powiedziałeś, jeżeli przypomnimy sobie kulturę popularną PRL-u tamtego czasu, seriale 40-latek chociażby, czy dyrektorzy, może już mniej pamiętany serial, ale jednak ciekawy, to był rzeczywiście pierwsza dekada, kiedy...