Mentionsy

Po prostu jestem zachwycona i po prostu jak oglądałam pierwszy program, potem drugi, trzeci, to myślałam sobie, boże, jak ja bym chciała tam być.

Mówi, Boże, wszyscy tego słuchają.

Boże, no czego...

I patrzę, Boże, idzie Adam Gocel, którego ja od dzieciństwa znałam z programu Tydzień i programu Piłkarska Kadraczeka.

I on, ponieważ nikt nie chciał tam przychodzić, no to jak pomyślał sobie, Boże, młoda dziewczyna, która zna tą historię, tej redakcji ogląda, to on do mnie mówi, proszę natychmiast przyjechać.

I pomyślałam sobie, boże, jakie bezpieczne linie, bo stewardessa była naprawdę chyba starsza od mojej mamy.

Nie, nie, nie, nie, słuchaj, był, Boże Święty, w czwartki to leciało, najpierw leciał Dempsey i Mepis na tropie, a potem... Kodżak, Kodżak, Kodżak był.

Myślę sobie, boże, wow.

Ja mówię, wie pan co, no Boże, pan córki ma, no żonę pan ma, matkę, mówisz, no żeby toalety nie zrobić, Jezu, no jak zimą można, no słuchajcie, no przecież to jest miesiączka, no wszystko to, jak pan, i bardzo często było tak, że ja po roku, dwóch, trzech, no jakby wraca się też do tych, i to był, ja uważam, że ja naprawdę, zresztą mam hopla na punkcie toalet publicznych, bo uważam, że jest ich wciąż za mało,

Boże, ja na takiego pana by nawet nie spojrzała, ale nic tam, dobra.

O Boże, proszę uważać, no z taką nadwagą naprawdę za chwilę Pani mi tu pozrywa wszystko.

I ona mówi, mój Boże, kiedy to było, nie?

I pomyślałam sobie, Boże, ta kobieta przecież pewnie jest mojej wagi.

Ostatnie, która powiedziała, mamo zawsze marzyłam o tym, żeby nie daj Boże być taka jak ty.

Boże, cały czas mam, która działa o twarzach depresji, Ania Morawska, przepraszam cię Aniu.

I ja nagle, uważaj, tam się nie przewróć, bo tam... Ja z nimi rozmawiam, mija pół godziny, ta dziewczynka się dalej kręci i ja mówię, Boże, jej się w głowie nie kręci.

To ja dziękuję, Boże, w Departamencie.