Mentionsy
246. Michał Pisarski i Gry jego życia
Pierwszym gościem Bez dyskusji w 2026 roku jest sam Super Pisario, znawca technologii i Nintendo, youtuber, publicysta piszący dla "PSX Extreme" i "CD-Action", autor książki "Przegrani. Legendarne porażki świata gier". No zapracowany człowiek. Jeżeli myślicie, że zasiadając na naszej kozetce, miał zamiar rozmawiać tylko o tytułach związanych z konsolami "Wielkiego N", to jesteście w srogim błędzie!
W odcinku jest mowa o...
0:11:00 – ISS Pro 98
0:18:00 – Crash Bandicoot 3: Warped
0:26:10 – Tekken 3
0:32:30 – Pokemon Gold
0:36:40 – Colin McRae Rally 2.0
0:42:00 – Tony Hawk's Pro Skater 3
0:48:00 – LocoRoco
0:54:00 – Super Mario Galaxy
0:56:30 – Mario Kart Wii
1:06:00 – The Legend of Zelda: Breath of the Wild
1:11:00 – Final Fantasy VII Remake
Pomóż nam w tworzeniu programu – https://patronite.pl/bezdyskusji
Nasz Discord: https://discord.gg/eyCGYBrx9f
Wpadaj na naszą grupę! - https://www.facebook.com/groups/520144846333243
Chcesz nam coś kopsnąć? - https://buymeacoffee.com/bezdyskusji
Szukaj w treści odcinka
Ponieważ twoją pierwszą grą, i to będzie na maksa niespodziewane, zakładam, dla naszych słuchaczy, dla tych, którzy ciebie też kojarzą po prostu jako tego typa od Nintendo, z polskiego internetu i tak dalej.
Od Nintendo Switcha i gadania o Donkey Kongu czy Metroidzie, no można wskazać ISS Pro, czyli PSiK.
Mało tego, jest Tony Hawk 3 na Nintendo 64 i to jest chyba ostatnia oficjalnie wydana gra na tę platformę.
I tam oczywiście wygląda chyba lepiej niż na Play'u 1, ale tam Tony Hawk na Nintendo to w ogóle była śmieszna historia, no bo z uwagi na pojemność kartridży, były licencjonowane utwory, ale w formie jakiegoś tam MIDI i zapętlanych fragmentów melodyjek.
Ja uważam, że początkiem tego był Rayman 2, który moim zdaniem jest lepszy na PS1 niż na Nintendo 64, przepraszam, mimo tego, że jest okrojony z zawartości, a właśnie końcówką byłby Tony Hawk 4.
Nie, jestem nastolatkiem, mam ochotę grać w Loco Roco, mam ochotę zagrać potem w gry Nintendo i nie będę się z tego wstydził.
Tutaj, jeżeli chodzi o Nintendo Wii, też mógłbym wyróżnić wiele gier, które jakoś tam na mnie wpłynęły.
Moim zakupem świadomym, bo właśnie Wii już sobie kupiłem za w cudzysłowie swoją, no bo nie zarobioną, ale za swoje pieniądze kupiłem sobie Nintendo Wii i później regularnie wybierałem jakieś kolejne gry.
I to po ograniu Super Mario Galaxy zacząłem oczekiwać od Nintendo tak bardzo, bardzo dużo.
Są tam jakieś gry, które mi się podobają, ale nie spodziewałem się tego, że to będzie początek jakiejś takiej mojej bardziej nowożytnej przygody z Nintendo.
A to Galaxy weszło na grubo i do tej pory uważam, że Nintendo w tym roku, w zeszłym roku, jak tego słuchacie, zrobiło tak naprawdę kolejny już bardzo leniwy remaster, w którym de facto nie zmienili niczego.
Robimy to, lecimy dalej i ten wodospad kreatywności nigdy nie przestaje się lać po prostu i takie jest też Odyssey, takie jest Bananza i to widać jakby, że to się tam zaczyna w tym takim właśnie szalonym momencie na Nintendo Wii.
64 z perspektywy czasu było bardzo proste i tam siła tkwiła bardziej w tym, że fajnie się to grało ze znajomymi, że Nintendo 64 miało cztery porty na pady.
A kiedy 3DS kończył powoli swój żywot, to ja już dostawałem klucze gier do recenzji od Nintendo.
Nintendo też mi w ogóle wtedy wysłało New 3DSa XL.
Ja też pamiętam, że nie miałem swojego własnego 3DSa wtedy, kiedy go dostałem od Nintendo.
Ale nikt inny z redakcji, wówczas to była Gamezilla, nikt inny nawet nie był zainteresowany, żeby za darmo sobie dostać New 3DS-a od Nintendo, więc ja go wziąłem, no i tyle.
No istniał kult wtedy jakby HD, nowych generacji, a Nintendo było takie, a no trzeba być zajawkowiczem.
No i właśnie takimi zajawkowiczami byliśmy my z Michałem w tamtych latach i korzystaliśmy na kluczykach od Nintendo czy od Conquestu.
To jest początek takiego Nintendo, które na łamaniu w ogóle zasad gier wideo budują swoje największe gry.
Pokazuje nam to, że Nintendo idzie w tym kierunku.
Wszyscy wiecie, że przygoda Michała ze Switchem jest intensywna i od tamtej pory jesteście sklejeni, że tak powiem, ty i Nintendo w oczach takiej szerokiej publiczności.
Oczywiście nie musi być to Nintendo, nie?
Switch 2 cierpi na razie, moim zdaniem, przynajmniej na taki syndrom Wii U, ale syndrom bardziej późnego Wii U niż wczesnego, czyli że te gry są i są bardzo dobre, ale są nieco odtwórcze w stosunku do poprzedniej generacji i ta super kreatywność Nintendo, na którą tak zawsze liczę,
Nie byłby jakiś przełomowy dla tej marki i dla gier w ogóle, więc Nintendo w tej chwili ostatnio robi gry bezpieczne, ale bardzo dobre.
Jak chodzi o świat Nintendo, to bardzo trudno, chociaż Bananzaś jest tutaj najbliżej, bo ja absolutnie zakochałem się w Bananzie.
To jest lista, która rzeczywiście pokazuje taką ciekawą drogę od konsol, przez później PC, zaczepienie się o Nintendo, pozostanie trochę z tym Nintendo, stworzenie marki nawet gdzieś dookoła tego i pokazuje nam człowieka, który no zafascynowany jest grami od strony... Nie jesteś takim standardowym graczem, który patrzy po prostu na oprawę i który patrzy na wieżę,
Dobrze, że mamy jakąś miłość dla Nintendo nareszcie w grach mojego życia.
Dziękujemy wszystkim, życzymy Wam fajnego 2026 roku, gierkowo, podcastowo, nintendowo, jakkolwiek.
Ostatnie odcinki
-
249. James Clavell: Tai-Pan (1966) – Kolonializ...
29.01.2026 05:00
-
248. Gry, uzależnienia i wszystko pomiędzy (fea...
22.01.2026 05:00
-
247. Pizza z oscypkiem i żurawiną, czyli Clair ...
15.01.2026 05:00
-
246. Michał Pisarski i Gry jego życia
08.01.2026 05:00
-
245. Jumping Flash! 2 (1996) – Skok naprzód?
05.01.2026 11:24
-
244. Odcinek Sylwestrowo-Noworoczny!
31.12.2025 05:00
-
243. Gremliny (świątecznie) rozrabiają! (1984)
24.12.2025 05:00
-
242. Dlaczego pokochaliśmy Hollow Knight: Silks...
18.12.2025 05:00
-
241. Jak zostałem chyba fanem MXGP: The Officia...
15.12.2025 05:10
-
240. System / Hakerzy (1995) – Mogliśmy zhakowa...
11.12.2025 05:00