Mentionsy

Jedyne, co mogę powiedzieć, to to, jeśli widzieliście wcześniejsze wersje Frankensteina, w sensie czarno-białą wersję z Borysiem Karloffem oraz wersję Keneta Branacha z lat 90.,

No to w każdym razie historia jest znana, wszyscy wiedzą o co chodzi, porozmawiajmy sobie o tym, czy... Czy chciałbym pójść do łóżka z potworem Frankensteina?

Albo cytując młodego Frankensteina Włosów.

Jacob Elordi jako romantyczny potwór Frankensteina.

Ja rozumiem, że przedstawiamy historię tej relacji między nimi, przedstawiamy to, jak potwór doktora Frankensteina uczy się bycia człowiekiem, uczy się tych emocji, poznaje ten świat, staje w obliczu tego, czym jest prawdziwy świat, że tak naprawdę tylko agresja i nienawiść może cię utrzymać przy życiu i że to jest waluta.

Ostatnia scena, którą tak wszyscy chwalą, czyli rozmowa i wielkie wybaczenie potwora Frankensteina swojemu twórcy, jest dla mnie po prostu nieciekawa.

On oryginalnego Frankensteina widział za dzieciaka i to zainspirowało go do tego, żeby zostać nie tylko reżyserem, ale także, żeby zostać reżyserem horrorów, filmów science fiction, filmów fantasy, filmów gatunkowych.

Del Toro czekał bardzo długo, żeby zrobić Frankensteina i to trochę widać, wrzuca absolutnie wszystko, co mu przeszło do głowy do tego filmu i to działa na niekorzyść tego filmu.

Powiem Ci, 15 minut, które mnie naprawdę urzekło, 15 minut dookoła sceny stworzenia Frankensteina.

Później to, co się dzieje dalej w tych 15 minutach, czyli już potwór powstał i później mamy tylko Frankensteina i jego monstrum samych zamkniętych w tej cytadeli, w tym zamku.

I tutaj uderza bardzo mocno ten reinterpretacja trochę powieści Mariseli, ponieważ do tej pory jak ktoś robił Frankensteina, to bardziej skupiał się na motywie, że to jest człowiek, który chce być Bogiem.

No tutaj głos naszego Frankensteina też jest po prostu to, co mówisz, czyli kółko teatralne i wymieść sobie głos, żeby tu i teraz dyktor!

I mam nadzieję, że Weekend nie zgarnie Oscara z przednosa projektantce kostiumów do Frankensteina, ponieważ te kostiumy są naprawdę przepiękne i te scenografie są naprawdę piękne, ale...

Nie podjął decyzji, które powinien podjąć przy ekranizacji Frankensteina.

Wszystko odkładałem na później, dlatego spóźniłem Heweliusza i dlatego dużo rzeczy nie zobaczyłem, tak samo jak Frankensteina musiałem przesunąć, bo chciałem skończyć jeden projekt, chciałem dokończyć te pieprzone Stranger Things i zrobili najgorsze, co się dało.