Mentionsy

Mamy tutaj postawę ludu wobec Boga, mamy tutaj postawę Arona, mamy postawę Mojżesza, ale chciałbym, żebyśmy zaczęli od Boga.

Wtedy Pan przemówił do Mojżesza, zejdź na dół, ponieważ Twój lud, który wyprowadziłeś z ziemi egipskiej, dał upust swojemu zepsuciu.

Czy nie czujecie się trochę wstrząśnięci, kiedy dochodzicie tutaj do tego 32 rozdziału tym, co Bóg wyraża i pomysłem, jaki przedstawia Mojżeszowi?

A więc te słowa, które wypowiada Bóg, które słyszy Mojżesz, one prowokują Mojżesz do pewnych postaw,

I tutaj Pan Bóg mówi do Mojżesza jako do przywódcy narodu, jako do lidera, że jest gotów zamknąć pewien rozdział, rozpocząć kolejny, ale Mojżesz się z tym nie chce pogodzić, bo raz, że jest związany emocjonalnie ze swoim narodem, a dwa, patrzy przez pryzmat tego, jak całą tą sytuację mogliby odebrać poganie.

Pan Bóg, który nie musi być przekonywany, ale stwarza taką sytuację, że Mojżesz zaczyna od razu reagować.

I tutaj wydaje mi się, że to bardzo mocno wybrzmiewa w tym siódmym wersecie, kiedy jest mowa o tym, kiedy Bóg mówi do Mojżesza,

Jeśli zająć się po powierzchni, można by dojść do wniosku, że Mojżesz w tej historii jest bardziej miłosierny niż sam Pan Bóg.

W jednym z wcześniejszych studium też podkreśliliśmy to, że widać to już w XIX rozdziale, Mojżesz pełni rolę pośrednika przymierza.

jest rewizja i odniesienie do tych wydarzeń w przeszłości, to tutaj w tej mowie Mojżesza, która jest zawarta w tym fragmencie, czytamy od pierwszego wiersza.

Bóg, że tak powiem, widzi to, co się wydarzyło i ma jakby pełną świadomość tego wszystkiego, co ma miejsce i to przecież On będzie mówił do Mojżesza, żeby tam zszedł i zobaczył, co się dzieje.

Jest Mojżesz, który w rozmowie z Bogiem

Wtedy Mojżesz powiedział...

A zaś zaś Mojżesz oznajmił ludowi.

Wrócił więc Mojżesz do Pana i przyznał.

Czyli Mojżesz staje przed Bogiem i mówi, panie, jeżeli ten naród ma być zniszczony, to jestem gotów poświęcić za ten naród, mnie obciąż winą za to wszystko, jestem liderem, w jakimś sensie odpowiadam za to, co się dzieje w obozie, a więc wymarz mnie z tej księgi, prawda?

to jest coś niesamowitego, bo z jednej strony nie ma wątpliwości, że Mojżesz kocha Boga.

A więc potężny, potężny szacunek dla Mojżesza.

Ale to jakby pokazuje taką determinację po stronie Mojżesza w stosunku do Boga, jeśli chodzi o to wstawiennictwo.

I kiedy widzimy to, co tutaj się dzieje w postawie Mojżesza i jednocześnie jakby mając

Schodzi Mojżesz, mówi, rety, dramat, prawda?

I to zbawienie jakby dokonuje się ponad jej głowami, bo Mojżesz jest świadomy, co się dzieje.

I to jest niesamowite, że przecież Mojżesz jest narzędziem Boga.

Wróćmy w takim razie do Arona, bo powołanie dostał nie tylko Mojżesz.

Mojżesza?

Mojżesza, Mojżesza.

Ludzie tymczasem widzieli, że Mojżesz zasiedział się na górze i nie schodzi.

Obstąpili więc Arona i zażądali, nie siedź z założonymi rękoma, tylko zrób nam bogów, którzy nas poprowadzą dalej, bo ten Mojżesz, ten co nas wyprowadził z Egiptu, nie mamy pojęcia co się z nim stało.

Przyglądaliśmy się Bogu, przyglądaliśmy się Mojżeszowi.

Ale z drugiej strony widać, że Aaron w przeciwieństwie do Mojżesza chyba nie do końca czuje swoje powołanie.

Ja jestem sam, z Mojżeszem nie wiadomo co, prawda?

I teraz myślę, że Aaron był przerażony, gdyby ten Mojżesz nie wrócił.

Odezwał się do Mojżesza.

Natomiast ten fragment też jednocześnie mówi o tym, że to, co jest tutaj chyba, że tak powiem, pewnego rodzaju słabością Aarona w całej tej historii, on to mówi bezpośrednio w rozmowie z Mojżeszem od XXI wiersza dalej, że wywierali na mnie tak duży nacisk, że nie wiedziałem, co jest i w wyniku tych nacisków po prostu uległem pewnego rodzaju, jakiegoś rodzaju

Do tej pory Mojżesz prowadził lud, w tej chwili lud prowadzi Arona.

Mojżesza było pełno.

Mojżesz bardzo ciekawie podsumował tę sytuację, wiesz, XXV.

Mojżesz widział, że ludzie rzeczywiście się rozbisurmanił, a to dlatego, że Aaron im na to pozwolił i wystawił ich na pośmielisko wszystkich nieprzyjaciół.

Zwróćcie uwagę, że z tej historii przebija niesamowita samotność Mojżesza.

Mojżesz patrzy inaczej i tak naprawdę tylko on i Bóg jakby nadają na tych samych falach, natomiast naród, któremu służy Mojżesz, on totalnie go nie rozumie.