Mentionsy

Eric Hill, 27-letni pracownik Wydziału Opieki Społecznej w Urzędzie Hrabstwa Alameda w Kalifornii, prowadzi ułożone, spokojne życie.

Jeśli natomiast chodzi o charakter, całkowicie się różnią.

Erik jednak nie może skoncentrować się na podziwianiu okoliczności przyrody.

Jemu natomiast bardzo podoba się jej spokój i analityczność.

Rosa jest absolwentką Uniwersytetu Kalifornijskiego.

Jest też inżynierem w jednej z firm prowadzących działalność w Dolinie Krzemowej, co sprawia, że Eric jest nią coraz bardziej oczarowany.

Niedługo po powrocie umówili się na pierwszą oficjalną randkę, a zaraz po tym ogłosili, że zostali parą.

Gdy dowiedzieli się, że ma dziewczynę, wszyscy bardzo się ucieszyli.

Niedługo po tym nadarza się sposobność, by rodzina i przyjaciele Erika poznali wybrankę jego serca.

Rosa jednak sprawiała wrażenie chorobliwie wręcz nieśmiałej, do tego stopnia, że nie chciała zamienić z Gregorem ani słowa, a przynajmniej nie wprost.

Kiedy mężczyzna zadaje jej pytania, nawet te najbardziej podstawowe o to, czym się zajmuje albo jak się poznali, Rosa, zasłaniając usta, nachyla się do ucha swojego chłopaka, szeptem odpowiadając na zadane pytania, a następnie to Erik przekazuje swojemu ojcu to, co usłyszał od Rosy.

Przez to wszystko atmosfera jest, delikatnie mówiąc, napięta.

Relacja rozwija się szybko i pierwsze miesiące spędzają na wspólnych podróżach po całym kraju i niezliczonej liczbie spotkań.

Kobieta stała się nieco śmielsza i jej osobliwe podejście do kontaktów międzyludzkich nie wpływa szczególnie na jej relacje z rodziną Erika.

Erik jest przeszczęśliwy.

Od razu dzwoni do wszystkich najbliższych mu osób, by przekazać ekscytujące wieści.

Z niecierpliwością wyczekuje więc dnia ich ślubu, którego wizja sprawia, że mając prawie 90 lat, zaczyna przeżywać swoją drugą młodość.

Poza tym incydentem przez resztę wyjazdu nie doszło do rękoczynów, ale trudno powiedzieć, aby była to podróż poślubna marzeń, a o klimacie miesiąca miodowego można było jedynie pomarzyć.

Niestety nie znalazłam dodatkowych informacji, które zdradzałyby nieco więcej na temat tego konfliktu i tego, jak udało się go zażegnać, jednak biorąc pod uwagę dalsze wydarzenia, można domniemywać, że sytuacja nie została rozwiązana.

Erik od samego początku związku bardzo poważnie podchodzi do swojej roli.

Raty są wysokie i znacznie przewyższają jego możliwości.

Zatrudnia się więc na drugi etat w okolicznej aptece.

Elizabeth Hill przychodzi na świat 21 czerwca 2006 roku i natychmiast skrada serca wszystkich, ale szczególnie Sally, babci Erika.

Sali znów tryska energią, zupełnie jak przed ślubem Erika i Rosy.

Świeżo upieczony tata jest, delikatnie mówiąc, przerażony swoją nową rolą, ale robi wszystko, by nie zawieść rodziny.

Jak twierdzi Erik i jego najbliżsi, Rosa stara się go separować od jego rodziny.

Sygnały, że jest nieprzychylna tym spotkaniom, pojawiły się już wcześniej, na długo przed narodzinami Elizabeth.

W końcu kobieta coraz częściej jeździ z wizytami do swoich rodziców, zabierające sobą Elizabeth.

Częstotliwość tych wyjazdów z czasem wzrasta, aż w końcu Rosa i Elizabeth praktycznie pomieszkują u May i Penga.

Niespełna dwa lata wcześniej miał przy sobie kobietę, którą kochał, dobrą pracę, którą lubił, rodzinę i przyjaciół, którzy dobrze mu życzyli i wielkie plany na przyszłość.

Tak dramatyczny obrót sytuacji zmusza go, by poprosić o pomoc z sali, z którą od jakiegoś czasu ograniczał kontakty ze względu na Rosę.

Ma Elizabeth, z której nie zamierza zrezygnować.

Chce zupełnie zakończyć kontakt Erika z Elizabeth i uniemożliwić mu jakiekolwiek spotykanie się z nią.

Na szczęście w końcu pojawiają się też dobre wieści i po kilku miesiącach batalii sądowej Ericowi zostaje przyznana opieka naprzemienna i nikt nie może mu już zabronić widywania się z córką.

Rosa z kolei nie zamierza poddać się bez walki i ani myśli zaakceptować decyzję sądu.

Zgodnie z jej wersją wydarzeń, Elizabeth podczas jednej z kąpieli miała wskazać paluszkiem na swoje miejsce intymne i powiedzieć jej, że, tutaj cytat, tatuś zrobił ała.

Jej zdaniem Elisabeth przed wizytą u taty miała też szepnąć jej na ucho – ratuj mnie mamusiu.

Elisabeth zostaje skierowana na badania i jest konsultowana przez pediatrów i specjalistów, którzy mają ocenić, czy sytuacja wymaga interwencji.

Co więcej, eksperci zaczynają dostrzegać, że to sama Rosa poprzez swoje emocjonalne reakcje i powtarzające się oskarżenia może destabilizować codzienne życie dziecka.

W świetle tych ustaleń sąd uznaje, że działania matki, choć mogą wynikać z autentycznej troski, nie sprzyjają zdrowemu rozwojowi Elizabeth.

Uzasadnienie tej decyzji jasno wskazuje, że choć Eric w przeszłości zmagał się z epizodami depresji, aktualnie jest pod stałą opieką psychiatryczną, przyjmuje leki i wykazuje chęć stabilizacji.

Tymczasem Rosa, z każdym miesiącem coraz bardziej zrezygnowana i sfrustrowana, przestaje współpracować z instytucjami i staje się kłódliwa i wybuchowa.

W tym samym czasie bliscy Erika zauważają, że mężczyzna zaczyna wracać do równowagi.

Opieka nad córką daje mu poczucie sensu, a wsparcie specjalistów i pozytywne opinie psychiatry pozwalają mu wrócić do pracy.

Sally Hill, babcia Erika, bardzo wspiera go w wychowywaniu Elizabeth.

Przez wszystkich są postrzegani jako urocza para staruszków, którzy odnaleźli się, gdy potrzebowali siebie nawzajem najbardziej.

Ich długoletni partnerzy już zmarli, a zdrowie już też nie dopisuje tak jak dawniej.

Niemożliwe, żeby Sally zapomniała.

i jeszcze raz po kolejnych kilku minutach, w końcu już naprawdę przestraszony, postanawia zadzwonić do swojego syna i synowej z prośbą, by podjechali pod dom Sali i sprawdzili, czy wszystko w porządku.

Nie słychać włączonego telewizora ani Elizabeth.

Wchodzi więc do środka razem z małą Elizabeth, a Jeff i jego żona czekają przed domem.

chociaż niektóre źródła podają, że również weszli do środka, ale zostali na parterze.

W domu wciąż panuje cisza, a po sali nie ma ani śladu, ani w jej sypialni, ani w łazience.

Mężczyzna na początku myśli, że być może zasłabła, albo co gorsza, dostała nagłego ataku serca, ale po pobieżnym przeszukaniu domu nigdzie jej nie zastaje.

Gdy Eric stoi w sypialni babci, starając się pozbierać myśli, nagle za nim coś się porusza.

Erik prosi ją więc, by została z Elizabeth, a sam wychodzi z pokoju, by sprawdzić, co dzieje się z Sally.

Nagle wyciąga ku niemu dłoń, w której trzyma paralizator.

May stążyła zaprowadzić Elizabeth do łazienki przylegającej do sypialni sali i sama dołączyła do córki.

Jeff i jego żona słysząc, że w środku dzieje się coś dziwnego, postanawiają pobiec do sąsiadów i poprosić, by zawiadomili policję.

Dyspozytor przyjmuje zgłoszenie i zapewnia, że na miejscu niedługo zjawią się policjanci i karetka.

Zza drzwi łazienki słychać płaczącą Elizabeth.

Mężczyzna jest obolały i wyczerpany, ale gdy mija moment rozkojarzenia po wielokrotnym porażeniu paralizatorem, udaje mu się zebrać w sobie i wyrwać May pałkę.

Odgrywają swoje role już nie wściekłych agresorek, ale dobrej i złej policjantki.

Rosa, celując do byłego męża, odbezpiecza pistolet, po czym May pyta, czy Eric zgodzi się oddać im Elizabeth.

Kiedy przez dłuższą chwilę nie odpowiada, May pyta ponownie i zapewnia, że jeśli się zgodzi na oddanie córki, to ona uratuje go przed śmiercią z rąk Rosy.

Erik nie chce rezygnować z Elizabeth, ale nie chce też umierać.

Erik prosi ją jeszcze o litość i dokładnie wtedy dobiegają ich dźwięki syren policyjnych.

Do domu wchodzi dwóch policjantów.

Już na parterze słyszą odgłosy szarpaniny i rozpaczliwy męski głos proszący o darowanie życia.

Gdy wchodzą po schodach na piętro, dostrzegają leżące na zakrwawionej podłodze w korytarzu paralizatory i pałkę teleskopową.

Policjanci wezwani na miejsce zastają mylący obraz sytuacji.

Z racji tego, że trudno jest jednoznacznie określić, co się wydarzyło i kto tak naprawdę jest ofiarą, a kto sprawcą, policja prosi, by zarówno May, jak i Eric stali nieruchomo i podnieśli ręce do góry.

Erik jednak w przypływie adrenaliny wbiega do sypialni sali, co z kolei skłania funkcjonariuszy do podejrzeń, że to jednak on jest napastnikiem.

Jeden z policjantów idzie więc za nim i po kilku bezskutecznych prośbach o podniesienie rąk zmuszony jest obezwładnić go za pomocą paralizatora.

Drugi z policjantów w tym czasie skuł już May i zauważył w lustrze wiszącym na korytarzu odbicie jeszcze jednej, trzeciej osoby ukrywającej się w sąsiednim pokoju.

Mała Elizabeth, przestraszona i zapłakana, zostaje wyprowadzona z domu i zabrana przez zupełnie nieznanego jej mężczyznę.

Policjanci na początku sądzą, że to próba zwrócenia na siebie uwagi, kiedy jednak Eric wyjaśnia, że nie zastał sali, a ona sama nie wychodzi z domu bez opieki, funkcjonariusze zaczynają podejrzewać, że rzeczywiście coś mogło się jej stać.

Dodatkowo ich zachowanie wzbudza podejrzenia policjantów, więc postanawiają porozmawiać z nimi na komendzie.

Obie zostają aresztowane i przewiezione na komisariat, podczas gdy na miejscu trwają prace techników kryminalistyki.

Zgodnie z jej wersją wydarzeń, przyjechała z matką do domu sali, by porozmawiać z nią o dalszych krokach w celu wyrównania godzin opieki nad Elizabeth.

Powalił ją na ziemię.

Sali znaleziono w szopie w ogrodzie.

W chwili śmierci miała 91 lat.

Po odnalezieniu zwłok sprawa zmienia kwalifikacje.

W domu sali zabezpieczono komplet broni, dwa paralizatory, dwie pałki teleskopowe i dwa pistolety.

kusze, gruby brązowy sznur, nóż myśliwski, nóż do szkła i podręczny łom, a także kajdanki na nadgarstki i kostki.

Zaledwie kilkaset metrów od domu sali znaleziono zaparkowany samochód May, w którym poza nabojami do rewolweru i kilkoma nożami znaleziono też, uwaga, miecz samurajski, a to jedynie dowody znalezione na miejscu zdarzenia.

Naboje do kuszy, noże w każdym możliwym rozmiarze, naboje do broni palnej, zestaw do oczyszczenia pistoletów.

Jedna z nich zawiera listę wrogów, są to trzy osoby – Sally, Eric i Gregory Hill, czyli cała najbliższa rodzina byłego męża Rosy, włącznie z nim samym.

Na ich podstawie śledczy ustalają, że kobiety od przynajmniej miesiąca planowały pozbycie się Erika i jego rodziny, by przejąć opiekę nad Elizabeth.

Powodem miały za to być oskarżenia Sali o niestosowne zachowanie Erika wobec Elisabeth.

Do tego wszystkiego miał przyznać się w liście pełnym wyrzutów sumienia, do którego napisania Rosa zmusiłaby go, celując do niego z broni.

Śledczy pracujący przy tej sprawie wyznają, że w ciągu całej swojej kariery nie spotkali się z takim wyrachowaniem.

W toku dochodzenia prokuratura zebrała przytłaczającą liczbę dowodów na winę Rosy i May, z których koronnym były badania DNA przeprowadzone na podstawie próbek zabezpieczonych na miejscu zbrodni.

Na elektrodach kontaktowych przy głowicy jednego ze znalezionych tam paralizatorów znajdował się naskórek Sali.

Ta wersja wydarzeń posypała się jednak na sali sądowej.

Mąż May, a ojciec Rosy, Peng Li, także usłyszał zarzuty, włamania i pomocnictwa w przestępstwie.

Obie w swojej linii obrony twierdziły, że działały w desperacji, przekonane, że chronią Elizabeth przed zagrożeniem ze strony jej ojca.

Została im zasądzona kara dożywotniego pozbawienia wolności z możliwością ubiegania się o zwolnienie po 25 latach.

Peng Li został skazany na karę czterech lat pozbawienia wolności.

Zbliżamy się już do końca, ale chciałabym poruszyć jeszcze jedną kwestię.

Mam na myśli różnice w sposobie przedstawienia tej historii przez samego Erika i fakty, które zostały zapisane w dokumentacji procesowej.

Dokumentacja lekarska ujawnia, że epizody depresyjne Erika zaczęły się znacznie wcześniej, jeszcze na początku jego związku z Rosą, podczas wspólnej wycieczki do Yellowstone, kiedy byli parą od zaledwie kilku tygodni.

Lekarz prowadzący zalecił hospitalizację, jednak zgodził się na leczenie ambulatoryjne.

W świetle tych faktów pojawia się wątpliwość, czy awantura na Hawajach rzeczywiście była spowodowana przez Rosę.

W trakcie związku kilkukrotnie próbowała rozstać się z Erikiem, jeszcze zanim się zaręczyli, jednak zawsze rezygnowała z powodu jego gruźb samobójczych.

Co więcej, pediatra, który badał Elisabeth, nie znalazł jednoznacznych śladów nadużyć na jej ciele, ale też nie wykluczył takiej możliwości, co pozostawiło tę kwestię otwartą.

Po pogrzebie partner Sali, Lester, poprosił Erika o odsypanie części jej prochów, by mógł mieć ją jeszcze przy sobie.

Elisabeth trafiła pod opiekę ojca.

Linki znajdziecie w opisie.