Mentionsy

Apostoł Paweł, modląc się o Kolosan, prosi przede wszystkim o dwie rzeczy, żeby w pełni poznali wolę Boga i żeby poznawszy Bożą wolę, zgodnie z nią postępowali.

Przypomnijmy słowa modlitwy apostoła.

A dalej apostoł narodów modli się, jak czytamy w wierszu jedenastym.

Modlitwa apostoła kończy się prośbą o trzy wielkie wartości.

Apostoł prosi, aby jego przyjaciele, chrześcijanie w kolosach, posiedli wytrwałość, cierpliwość i radość.

Tak więc apostoł Paweł modli się o hupomonę, o cierpliwość, która nie zawiedzie w żadnej sytuacji i o wytrwałość, której nikt i nic nie może złamać.

Modli się apostoł o takie cechy dla chrześcijanina, by żadne okoliczności nie skruszyły jego siły, duchowej siły, a żadna istota ludzka nie zabiła w nim miłości.

Modlitwa apostoła Pawła może być dla nas wzorem właściwej modlitwy chrześcijanina.

Modlitwa apostoła zawsze zawierała dziękczynienie.

Apostoł jest wdzięczny Bogu za kolosan.

Apostoł dziękuję za dobrodziejstwa, które chrześcijanie otrzymują w Chrystusie.

Istnieje bliskie podobieństwo między tym fragmentem listu do Kolosan, a słowami apostoła Pawła zapisanymi w dziejach apostolskich, gdzie apostoł przemawia przed królem Agrypą i mówi o zadaniach, które otrzymał od Boga.

Apostoł mówi tak.

Apostoł Paweł wyraża więc myśl, że Bóg przeniósł chrześcijan do swego własnego królestwa.

Po wyrażeniu wdzięczności Bogu za kolosan i zapewnieniu ich o swoich modlitwach przyczynnych, apostoł kieruje wzrok czytelników swojego listu na Chrystusa.

Zaczniemy od sytuacji, która bezpośrednio doprowadziła do napisania tego listu, jak również będziemy mówić o całości poglądu na Chrystusa, który apostoł Paweł przedstawia w tych wspaniałych, niezwykłych słowach.

Apostoła Pawła i sytuacji w Kolosach.

Apostoł nie obracał się w próżni, kiedy pisał swój list.

Dlatego, stwierdzali, apostoł Paweł podkreśla, że to Bóg stworzył świat, a jego pośrednikiem w dziele stworzenia był jego Syn Jezus Chrystus.

Apostoł Paweł przeciwstawia się temu.

Apostoł Paweł mówi o Jezusie, który pojednał ludzi z Bogiem w swoim ziemskim ciele, w którym żyła pełnia boskości.

Przeciwstawiając się gnostykom, apostoł stwierdza, że Chrystus był człowiekiem z krwi i kości.

Przeciwstajając się temu, apostoł twierdzi, że zbawienie nie leży w wiedzy, lecz w odkupieniu i wybaczeniu grzechów.

W odpowiedzi apostoł stwierdza stanowczo, że ocalenie przynosi prawda zawarta w Ewangelii Chrystusowej.

Według gnostyków idei zbawienia, dostępnego dla nielicznej grupy inteligencji, apostoł przeciwstawia Ewangelię dobrą dla każdego, bez względu na to, czy jest on niewykształconym człowiekiem, czy też uczonym mędrcem.

Działając przeciwko nim, apostoł Paweł uczynił swój język zrozumiałym i jasnym dla wszystkich.

Apostoł wypowiada dwie wielkie uwagi odnośnie Jezusa.

Apostoł używa tu słowa, które jest w stanie pobudzić wszelkie wspomnienia w pamięci tych, którzy je słyszeli.

Apostoł używając tego określenia zakłada, że Jezus jest doskonałym objawieniem Boga.

Apostoł Paweł mógłby przemówić do Żydów takimi słowami – całe życie spędzacie myśląc i pisząc o Bożej mądrości, odwiecznej jak sam Bóg.