Mentionsy

Co to mówi nam o spójności Paktu Północnoatlantyckiego?

Problem też polega na tym, że przeciwdziałanie jest trudne, jest skomplikowane i te ostatnie działania Rosji też pokazują, że w tym obszarze właśnie przeciwdziałania atakom z użyciem platform bezzałogowych różnych, tych wojskowych i tych można powiedzieć podwójnego zastosowania, Pakt Północnoatlantycki ma tutaj jeszcze bardzo dużo do nadrobienia i to jest bardzo duże

które będzie można wykorzystać do tego, żeby pogłębić pewien rozłam, który się pojawił w Pakcie Północnoatlantyckim, rozłam pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a państwami europejskimi.

boją się wciągnięcia przez europejskich sojuszników w konflikt na teatrze, który z ich punktu widzenia strategicznego jest w tej chwili teatrem drugorzędnym.

W związku z tym Rosjanie chcą wyzyskać tą różnicę w percepcji zagrożeń, przede wszystkim między państwami wschodnich w ramach NATO, a Stanami Zjednoczonymi i dzięki temu pokazać, że Sojusz Północnoatlantycki ma bardzo poważne wady w swoich mechanizmach działania.

które drążąc czy pokazując te wady można ten mechanizm osłabiać, znaczy mechanizm działania Sojuszu Północnoatlantyckiego.

że Ukraina jest w stanie nawet odebrać zajęte tereny przez Rosję, co brzmi szokująco, jak wielka zmiana, ale dodał tam z pomocą swoich europejskich sojuszników.

Sama ta dyskusja pokazuje, że po pierwsze, i to musimy chyba przypominać, to znaczy NATO jest sojuszem obronnym.

Nie możemy oczekiwać, jako państwa wschodniej flanki NATO, że sojusz

Tu będzie zawsze, ze względu na to, że jest potrzebny ten konsensus, że mamy bardzo wiele państw o różnej percepcji tych zagrożeń, które tworzy Federacja Rosyjska, będziemy mieli sytuację, w której nie możemy oczekiwać, że my będziemy reagować dopiero w momencie, kiedy cały sojusz podejmie jednolitą decyzję.

Jeżeli chcemy wdrażać strategię aktywnej obrony, jeżeli chcemy na przykład pozyskiwać zdolności dronowe po to, żeby właśnie móc symetrycznie odpowiadać na rosyjskie prowokacje, to musimy to czynić własnym sumptem, własnym wysiłkiem i po prostu w momencie, kiedy zdecydujemy się na taką odpowiedź, komunikować to naszym sojusznikom.

Generalnie funkcjonowanie w sojuszach jest sytuacją dynamiczną.

Natomiast sojusz traktować jako pewien element uzupełniający, a nie element pierwszoplanowy, który ma nam służyć do tego, żeby budować naszą obronność i nasze poczucie bezpieczeństwa.

No ale to oznacza, że jak pan powiedział, nie możemy liczyć, że wszyscy sojusznicy automatycznie o 7.35 nad ranem wcisną ten sam guzik i przyślą swoje maszyny albo będą się zgadzać z tym.

Więc pytanie, na ile powinniśmy to formalizować, tę współpracę i myśląc, tak jak Pan mówił, że Sojusz Północnoatlantycki oczywiście jest ważny i w żadnym wypadku nie należy go lekceważyć i zmniejszać naszych wysiłków na rzecz...

trwałości tego sojuszu, ale nie możemy na wszystko liczyć w każdej chwili.

musimy myśleć o takich sojuszach wewnątrz, jak się mówi o Unii różnej prędkości, to o NATO różnej prędkości, że tu w ramach NATO oczywiście mamy grupę państw, które ze sobą budują wspólne zdolności, no i też są wtedy dużo bardziej atrakcyjnym partnerem dla tego głównego dostarczyciela do niedawna bezpieczeństwa na świecie, czyli Stanów Zjednoczonych.

My zmierzamy w kierunku Sojuszu Północnoatlantyckiego w wielu prędkości.

Państwa nordyckie mają tę przewagę, że one współpracowały ze sobą wojskowo, zanim jeszcze dołączyły do Paktu Północnoatlantyckiego.

No i my musimy się w związku z tym liczyć, że ta próba szukania odprężenia z Moskwą może się odbywać kosztem naszych interesów, w tym również Stany Zjednoczone mogą być zainteresowane tym, żeby ich sojusznicy również nie zachowywali się asertywnie wobec Rosji.

i tu wracamy do początku naszej dyskusji, zgodę wszystkich członków Paktu Północnoatlantyckiego.