Mentionsy

A bohaterką będzie Berta Morisot.

Napisano tylko Bertha Morisot, żona Eugena Manetta.

To oprócz Berty Morisot w tym samym czasie tworzyła m.in.

Ewa González i to była jedyna oficjalna uczennica Eduarda Maneta, czyli mistrza również naszej bohaterki Berty Morisot.

I dzięki niemu też prawdopodobnie skontaktowały się pan Morisot z jeszcze jednym nauczycielem, z Akilem Udinotem.

Natomiast te, które my możemy oglądać, no rzeczywiście są świadectwem wielkiego talentu i jednej, i drugiej panny Morisot, więc zupełnie nieuzasadnione było to ich poczucie jakiejś takiej niskiej samooceny.

No i w jakimś sensie odniosły sukces, dlatego że zachowała się recenzja pisana przez Paula Manza w Gazetdy Bozart, który określił to malarstwo, odnosząc się do Berty, akurat nie do Edmy, że zawiera wiele szczerości i uczucia w kolorze.

Istotnie znakomitym kolorytem, a jak się patrzy na te wczesne prace i Edmy i Berty, one naprawdę są doskonałe, natomiast ten koloryt jednak jest taki dosyć surowy, nie jest tak wyrafinowany oczywiście jak u starego mistrza, bo być nie mógł.

I no nic dziwnego, że akurat ci ludzie spotykali się na Niwie Towarzyskiej, dlatego że Degas, bardzo podobnie jak i siostry Morisot, pochodził z rodziny dosyć bogatej, burżuazyjnej.

No niemniej jednak na pewno pomogło też to, że Manet, właśnie tak samo jak Degas, jak siostry Morisot, był bogaty z domu, jakbyśmy powiedzieli, więc nie byłoby niczym dziwnym, gdyby się mogli spotykać na przykład gdzieś w teatrze.

Zgadzam się z tobą, siostry Morisot są urocze.

Chociaż jeżeli patrzymy dzisiaj na fotografię młodej Berty, no to widzimy tam rzeczywiście pełną wdzięku młodą kobietę.

Dziś proszę Państwa w Szkole Bardzo Wieczorowej pani Ewelina Sobczyk-Podleszańska przypomina życie i twórczość Berty Morisot.

I wcale nie pomogło to, że każdorazowo przy tym pozowaniu była obecna w pracowni matka Berty.

Jednym z pierwszych obrazów, na których została uchwycona Berta Morisot, może źle powiedziałam uchwycona, bo ona się tam znajduje na pierwszym planie, był balkon.

Natomiast te portrety Berty są zupełnie inne, to jest po prostu kobieta gdzieś tam w prywatnym zaciszu swojego domu.

Jak się zestawi ten właśnie wizerunek, ten podwójny portret z pracami, które wcześniej wykonywała Bertha Morisot, naprawdę widać gigantyczny postęp.

No więc cóż, tym bardziej należy docenić odwagę Berty, że tak tą swoją siostrę na portrecie ujęła.

no to jest świadectwem na pewno ogromnej takiej wrażliwości, którą prezentowała Bertha Morisot.

I skoro na początku przedstawiliśmy Bertę Morisot jako impresjonistkę, to trzeba powiedzieć, że ona tak naprawdę opuściła tylko jedną wystawę impresjonistów.

W szkole bardzo wieczorowej pani Ewelina Sobczyk-Podleszańska przypomina życie i twórczość Berty Morisot, impresjonistki bardzo ciekawej kobiety i bardzo ciekawej malarki.

No właśnie, możemy się zastanawiać, dlaczego Bertha Morisot zdecydowała się na związek z Eugenem, a nie z Edwardem.

Natomiast jeżeli przywołamy sobie to, o czym już mówiliśmy wcześniej, że Edward uparcie malował portrety Berty i traktował ją jak kobietę, a nie jak malarkę na tychże właśnie obrazach.

Po wielu latach córka Berty, kiedy zapytano ją o portret z bukietem fiołków, na którym oczywiście jest przedstawiona jej matka, powiedziała, że kiedyś dowiedziała się, że wtedy, kiedy Edward malował ten portret, nieustająco namawiał ją do tego, żeby wyszła za mąż, za jego brata.

Natomiast Bertha Morisot z kolei miała portret Niny Callias.

Widać też, jak wzajemnie na siebie wpływali, bo Manet pod wpływem prawdopodobnie Berty Morisot rozluźnił nieco tą swoją konwencję, rozjaśnił paletę, zaczął też malować bardziej swobodnie, zostawiając jeszcze wyraźniejsze ślady pędzla niż do tej pory.

Pisano również, że Berta Morisot przesadza, ponieważ to, co kiedyś było nieprecyzyjne, teraz jest szczytem braku precyzji i Berta tak naprawdę nie maluje, tylko stawia początek dla samego początku.

Bertha Morisot wcale wtedy nie była najmłodszą osobą, była już przed czterdziestką, a to było pierwsze dziecko, więc też w tych czasach.

Natomiast mówiąc o Bercie Morisot, trzeba pamiętać, że ona wystawiała nie tylko we Francji, ale miała wystawy i w Londynie, i w Brukseli.

Ale wiemy też, że Berta Morisot zainteresowała się na pewnym etapie rzeźbą i co ciekawe my dopiero teraz te rzeźby jej odkrywamy.

No my dzisiaj wiemy, że to niestety była choroba weneryczna, to już było trzecie stadium tej choroby wenerycznej i na pewno to było bardzo trudne dla Berty, kiedy patrzymy na jej autoportret z 1885 roku,

jako taka dziedziczka talentu i sióstr Morisot i Manetów.

Dziś proszę Państwa w Szkole Bardzo Wieczorowej pani Ewelina Sobczyk-Podleszańska przypomniała życie i twórczość wspaniałej artystki Berty Morisot, mówiąc z jakimi problemami się stykała w życiu, z jakimi mężczyznami i co dla niej było ważne.