Mentionsy

A bohaterką będzie Berta Morisot.

Napisano tylko Bertha Morisot, żona Eugena Manetta.

To oprócz Berty Morisot w tym samym czasie tworzyła m.in.

Ewa González i to była jedyna oficjalna uczennica Eduarda Maneta, czyli mistrza również naszej bohaterki Berty Morisot.

I dzięki niemu też prawdopodobnie skontaktowały się pan Morisot z jeszcze jednym nauczycielem, z Akilem Udinotem.

No i to pewnie też sprawiło, że wkrótce później, przynajmniej na jakiś czas, obie panny i Edma i Bertha zarzuciły akwarele i zainteresowały się malarstwem olejnym.

Natomiast te, które my możemy oglądać, no rzeczywiście są świadectwem wielkiego talentu i jednej, i drugiej panny Morisot, więc zupełnie nieuzasadnione było to ich poczucie jakiejś takiej niskiej samooceny.

I no nic dziwnego, że akurat ci ludzie spotykali się na Niwie Towarzyskiej, dlatego że Degas, bardzo podobnie jak i siostry Morisot, pochodził z rodziny dosyć bogatej, burżuazyjnej.

No niemniej jednak na pewno pomogło też to, że Manet, właśnie tak samo jak Degas, jak siostry Morisot, był bogaty z domu, jakbyśmy powiedzieli, więc nie byłoby niczym dziwnym, gdyby się mogli spotykać na przykład gdzieś w teatrze.

Zgadzam się z tobą, siostry Morisot są urocze.

Dziś proszę Państwa w Szkole Bardzo Wieczorowej pani Ewelina Sobczyk-Podleszańska przypomina życie i twórczość Berty Morisot.

Jednym z pierwszych obrazów, na których została uchwycona Berta Morisot, może źle powiedziałam uchwycona, bo ona się tam znajduje na pierwszym planie, był balkon.

Natomiast Condinont wiemy, że Manet przywiązywał do nich bardzo dużą wagę, no i chyba się trochę jednak nad nimi męczył, bo Bertha w którymś ze swoich listów napisała też, że Edward po raz dwudziesty piąty zaczyna mój portret.

Na jednym z nich Bertha ubrana jest w taki czarny strój, opiera rękę na krześle i w taki zalotny sposób bardzo wysuwa bucik spod sukienki.

I widziała też w jakiś sposób Bertha, że to malarstwo Manetta na nią oddziałuje, bo wtedy, kiedy stworzyła widok Paryża z wysokości Trocadéro, to jest taka praca z 1867 roku.

Jak się zestawi ten właśnie wizerunek, ten podwójny portret z pracami, które wcześniej wykonywała Bertha Morisot, naprawdę widać gigantyczny postęp.

Bertha bardzo to mocno odczuła, dlatego że została samotną panną, no i po pierwsze straciła towarzyszkę.

no to jest świadectwem na pewno ogromnej takiej wrażliwości, którą prezentowała Bertha Morisot.

Czyli z tego wynika, że nie tylko Bertha uczyła się od Eduarda Manetta, ale również Edward Manet czerpał od Berthy.

Natomiast ten rok 1872, kiedy Bertha namalowała te dwie prace, jest o tyle ważną datą, bo dokładnie wtedy Claude, już nie Manet, ale Monet,

I skoro na początku przedstawiliśmy Bertę Morisot jako impresjonistkę, to trzeba powiedzieć, że ona tak naprawdę opuściła tylko jedną wystawę impresjonistów.

W szkole bardzo wieczorowej pani Ewelina Sobczyk-Podleszańska przypomina życie i twórczość Berty Morisot, impresjonistki bardzo ciekawej kobiety i bardzo ciekawej malarki.

No właśnie, możemy się zastanawiać, dlaczego Bertha Morisot zdecydowała się na związek z Eugenem, a nie z Edwardem.

Tak, istotnie wyszła za mąż, za brata i była szczęśliwa, więc wydaje się, że jakaś delikatna fascynacja gdzieś tam była, ale chyba przede wszystkim Bertha i Eduard byli dla siebie ważni jako artyści, bo oni, wiemy, że nawzajem kolekcjonowali swoje prace.

Natomiast Bertha Morisot z kolei miała portret Niny Callias.

Widać też, jak wzajemnie na siebie wpływali, bo Manet pod wpływem prawdopodobnie Berty Morisot rozluźnił nieco tą swoją konwencję, rozjaśnił paletę, zaczął też malować bardziej swobodnie, zostawiając jeszcze wyraźniejsze ślady pędzla niż do tej pory.

Pisano również, że Berta Morisot przesadza, ponieważ to, co kiedyś było nieprecyzyjne, teraz jest szczytem braku precyzji i Berta tak naprawdę nie maluje, tylko stawia początek dla samego początku.

Bertha Morisot wcale wtedy nie była najmłodszą osobą, była już przed czterdziestką, a to było pierwsze dziecko, więc też w tych czasach.

Natomiast mówiąc o Bercie Morisot, trzeba pamiętać, że ona wystawiała nie tylko we Francji, ale miała wystawy i w Londynie, i w Brukseli.

I on dawał jej też taki komfort tworzenia, a Bertha nieustająco się rozwijała, bo jak patrzymy na te jej obrazy, które były tworzone gdzieś tam w latach 80., no to widzimy, że ona bardzo często maluje kobiety przy pracy.

Ale wiemy też, że Berta Morisot zainteresowała się na pewnym etapie rzeźbą i co ciekawe my dopiero teraz te rzeźby jej odkrywamy.

jako taka dziedziczka talentu i sióstr Morisot i Manetów.

Dziś proszę Państwa w Szkole Bardzo Wieczorowej pani Ewelina Sobczyk-Podleszańska przypomniała życie i twórczość wspaniałej artystki Berty Morisot, mówiąc z jakimi problemami się stykała w życiu, z jakimi mężczyznami i co dla niej było ważne.