Mentionsy

Wtedy dochodzi do przełomu, ponieważ namierza go policja skandynawska, która odkrywa, że Piotr to tak naprawdę 51-letni Krzysztof P., pochodzący z Pabianic.

Krzysztof nie wie, że został namierzony, a w rozmowach z informatorem opisuje, że planuje podróż do Polski, gdzie dokona kolejnego porwania, tym razem w Łodzi.

Ona przekazuje wszystkie szczegóły śledczym, którzy pozostają w gotowości, ale do porwania finalnie nie dochodzi i nie wiadomo, czy Krzysztof w ogóle przyjechał do Polski.

Pojawia się hipoteza, że Krzysztof P. współpracuje ze służbami rosyjskimi albo ma jakieś znajomości i dlatego z ich strony nie ma żadnego odzewu.

W 2009 roku policjanci z Wydziału Handlu Ludźmi ustalają rosyjski adres Krzysztofa, a także jego miejsce pracy i numer telefonu.

Sprawa zostaje przekazana do prokuratury, jednak prokurator stawia Krzysztofowi zarzuty dopiero po dwóch latach, w 2011 roku, i to właściwie nie zarzuty, a jeden zarzut.

Rosja to Rosja, dowiedzieliśmy się już jak wyglądał kontakt z nimi, ale za Krzysztofem, który wiadomo było, że czasami podróżuje również po Unii Europejskiej, nie wydano nawet europejskiego nakazu aresztowania.

Tłumaczono to tak, że ENA może być wydany dopiero po ustaleniu miejsca pobytu poszukiwanego, a policjanci właściwie nie wiedzą gdzie jest Krzysztof.

Wracając do Ewy, to gdy w lipcu 2016 roku zaczyna interesować się sprawą Krzysztofa aka Piotra, poziom prowadzonego śledztwa pozostawia wiele do życzenia, bo w tamtym czasie śledztwo jest właściwie zawieszone.

Okazuje się, że Krzysztof jest w Rosji osobą publiczną i często występuje w mediach jako ekspert w sprawach budowlanych.

Teraz przedstawię Wam informacje ustalone przez Ewę, której udało się nawet porozmawiać z Krzysztofem przez telefon.

Krzysztof w rozmowie nie przyznaje się do stawianych zarzutów i mówi, że pierwszy raz o nich słyszy.

Na potrzeby reportażu Ewa konsultuje sprawę z psychiatrą, której przedstawia treści rozmów, jakie Krzysztof prowadził z informatorem.

Ilość detali w rozmowach wskazuje na to, że Krzysztof faktycznie dopuścił się morderstwa.

Sprawa Krzysztofa P. bardzo wpływa na Ewę, wręcz ją prześladuje.

Wraz z premierą Ewa przekazuje prokuraturze adres Krzysztofa, a prokurator generalny podejmuje decyzję o wznowieniu śledztwa.

Pół roku po premierze, 14 lipca 2017 roku, rosyjskie media publikują informację, że Krzysztof P. został zatrzymany w Centrum Biznesowym w Petersburgu, gdzie znajdowało się jego biuro.

O jego dalszych losach zadecydować ma Sąd Rosyjski, a w oczekiwaniu na decyzję Krzysztof przebywa w areszcie domowym.

Dwa miesiące po jego zatrzymaniu, we wrześniu 2017 roku, w programie Państwo w Państwie ukazuje się druga część reportażu o Krzysztofie.

Reportaż przygotowała Ewa, a w nim przedstawia więcej informacji na temat przeszłości Krzysztofa oraz rozważa, czy to możliwe, że jest on odpowiedzialny za jeszcze jedną zbrodnię, którą popełniono tym razem w Polsce w latach 70.

Krzysztof miał wtedy 18 lat i są pewne poszlaki mogące świadczyć o tym, że Wojtek był jego pierwszą albo jedną z pierwszych ofiar.

Przenosimy się do roku 1976, kiedy to Krzysztof jest jeszcze nastolatkiem uczęszczającym do liceum nr 1 w Pabianicach.

Upraszczając, te obiekty ułożone są tak, że pierwsze od lewej jest liceum, do którego chodzi Krzysztof, później jest kilka bloków, a wśród nich ten, w którym mieszka Wojtek i najbardziej po prawej blok Krzysztofa.

W związku z tym idąc do szkoły Krzysztof za każdym razem mija blok, w którym mieszka Wojtek.

Bardziej sensowne wydaje się szukanie podejrzanego w bliższym otoczeniu, wśród osób, które mogły zaobserwować jakieś zwyczaje rodziny i to, że np.

Jego udział w sprawie jest więc z dużym prawdopodobieństwem do wykluczenia, ale dlaczego wobec tego Ewa podejrzewa, że winny jest Krzysztof?

W sobotę 21 lutego przed południem Krzysztof mógł więc iść do szkoły, jak zwykle mijając przy okazji blok Wojtka i tam natknąć się na chłopca.

Krzysztof nie był wyjątkiem, więc mógł zauważyć, że obok parku budowany jest dom i jednocześnie, że prace na działce trwają od poniedziałku do piątku, w weekendy nikogo tam nie ma.

Tym, co z kolei przeczy tej hipotezie jest fakt, że Krzysztof z zasady porywał wyłącznie dziewczynki.

Mimo wszystko są to jedynie poszlaki i to nie jakieś niepodważalne, więc ostatecznie Krzysztofa o to zabójstwo nie oskarżono.

Po ukończeniu liceum Krzysztof rozpoczął studia na Politechnice Łódzkiej.

Ewa dotarła do rodziny Krzysztofa, to jest do jego mamy i do młodszego brata.

Jak sama podkreśla, w książce stara się unikać słów piętnujących sprawcę, np.

Jak wiemy, Ewa zajmowała się wtedy sprawą Krzysztofa i zbierała materiały do drugiej części reportażu na jego temat.

Można to wywnioskować z jego późniejszego zachowania, np.

Dzień później zamknięto restauracje, siłownie, baseny, kina, muzea itp.

Najgłośniejsza sprawa, jaką Ewa się zajmowała, to niewątpliwie sprawa Krzysztofa P., w której głównym motywem była pedofilia, co może potwierdzać wersję Superekspresu.

Wciąż badała sprawę Krzysztofa P., która jej zdaniem nie jest zakończona i wyjaśniona jak należy.