Mentionsy

Ostatecznie i tak miłość w końcu przychodzi sama, bo to właśnie w 2000 roku w barze, w którym pracuje, poznaje o dwa lata starszego Daniela R.

Z jednej strony nie chce rezygnować z Daniela, ale z drugiej nie chce też rozczarowywać mamy i taty.

Dziecko jest oczywiście Daniela i teraz to już nie ma wyjścia, musi powiedzieć rodzicom, że mimo ich sprzeciwu cały czas się spotykają, a do tego oni niedługo zostaną dziadkami.

Te wszystkie rosterki, zarówno te dotyczące Daniela, jak i te dotyczące relacji z rodzicami, w której nadal panuje napięcie, powodują stres.

Tym bardziej, że już wcześniej brała tą opcję pod uwagę, zwierzała się zarówno Anecie, jak i swojej siostrze, że być może będzie wychowywać dziecko sama, bo zwyczajnie boi się Daniela.

Czy tego 13 marca szła więc do Daniela z jasnym zamiarem zerwania?

Nie wiadomo, ale uwaga policji znów zostaje skierowana na Daniela.

Według Daniela ona musiała więc uciec, uważa, że była to ucieczka planowana, a w przygotowaniach pomógł jej nikt inny jak Mariusz, czyli jej były chłopak.

A to dlatego, że ludzie mówią, że to porwanie nastąpiło w zemście za długi Daniela, a Daniel faktycznie tych długów ma sporo.

Po tej porażce i też przez to, że w ciągu ostatnich miesięcy nie udało się ustalić niczego nowego, śledczy ostatecznie odpuszczają wątek agencji towarzyskiej i koniec końców zataczają koło, bo znów wracają do Daniela.

Zdecydowanie nie podobają mu się zeznania Daniela, uważa, że on strasznie kręci, a tą wersję potwierdza jeden z informatorów.

Oficjalnie są zaskoczeni, że policjanci, jak mówią, gnębią Daniela, bo przecież on tak szalał za swoją dziewczyną.

Nie mają na to jednak żadnych dowodów, ani na to, ani zresztą na winę samego Daniela, więc na długi czas śledztwo staje w martwym punkcie.

Po wejściu do mieszkania zdjęła płaszcz, pocałowała Daniela, po czym zauważyła, że nie są sami.

Po zakończeniu tej akcji nad wodą Krzysztof jeszcze raz wrócił na rynek i już bez Daniela skierował się do pobliskiego śmietnika, skąd wyciągnął torebkę Ani.

Wtedy Krzysztof uznał, że zwłoki musiały popłynąć z prądem i nic już się więcej nie da zrobić, ani ich odzyskać, ani zarobić na tym planie Daniela, na co przecież tak bardzo liczył.

Krzysztof jednak od razu orientuje się o co chodzi, a gdy dostaje od Daniela zdjęcie swojego syna, to sygnały stają się już naprawdę wyraźne, ma przestać gadać albo coś się stanie jego dziecku.

Od tego momentu zaczął naprawdę bać się zarówno Daniela, jak i innych Romów, natomiast z drugiej strony nadal próbował też grać na siebie.

Wracając do Daniela, to zostaje on zatrzymany krótko po tym, jak Krzysztof składa zeznania.

Mówi, że jednak wcale tak nie było i od tego momentu raz się przyznaje do winy, raz nie, raz obciąża Daniela, raz nie.

W trakcie kolejnych rozpraw sędzia bardzo interesuje się kwestią tuszowania zbrodni, to znaczy chce ustalić, czy może ktoś z bliskiego otoczenia Daniela przez cały czas wiedział o tym, co się działo, ale cały czas też go ukrywał.

Nowy wątek pojawia się też w zeznaniach Daniela, który tworzy zupełnie nową linię obrony.

Już na sam koniec procesu, gdy przychodzi moment na mowy końcowe, sędzia pyta Daniela o co wnosi w tym ostatnim słowie, ale on odpowiada krótko o nic.

To wtedy Sąd Okręgowy w Szczecinie skazuje Daniela i Krzysztofa na 25 lat pozbawienia wolności, czyli na tyle, ile domagał się prokurator.