Mentionsy

W sierpniu 1980 roku rodzina Chamberlain zatrzymała się na nocleg przy jednej z najczęściej odwiedzanych atrakcji Australii.

To właśnie w środowisku adwentystycznym Lindy, już jako dorosła kobieta, poznała Michaela Chamberlaina, starszego od niej o 4 lata pastora, którego poślubiła w 1969 roku.

Po ślubie wyjechali na należącą do Australii Tazmanię, gdzie Michael pracował przez 5 lat.

Państwo Chamberlain marzyli o córce.

Michael i Lindy żyli zgodnie z zasadami swojej wspólnoty, unikając używek i dbając o zdrowie psychiczne oraz fizyczne.

Podczas zwiedzania Lindy, niosąc Azarię na rękach, zatrzymała się na szlaku, żeby poczekać na swojego męża, Michaela, który fotografował aborygenckie malowidła.

Wieczorem 17 sierpnia Chamberlainowie wraz z innymi turystami odpoczywali na pobliskim kempingu.

Część opinii publicznej współczuła tragedii rodzinie Chamberlainów, ale znalazło się również spore grono osób, które nie wierzyło w historię przedstawioną przez Lindy.

Wielu ludzi zwracało również uwagę na fakt, że Chamberlainowie należeli do kościoła Adwentystów Dnia Siódmego.

Opowiadał prawnik Ken Crispin, który badał okoliczności tragedii pod Ayers Rock w dokumencie Lindy Chamberlain Death Row Story.

Krótce po tragedii rozpoczęło się oficjalne śledztwo, które miało wyjaśnić okoliczności zniknięcia Azari Chamberlain.

Lindy i Michael zostali wezwani z powrotem pod Uluru, by razem ze śledczymi odtworzyć wydarzenia z nocy 17 sierpnia 1980 roku.

Na korzyść Michaela i Lindy zeznawał też wspomniany wcześniej aborygencki tropiciel Nipperwin Marty, który na podstawie odkrytych przez siebie śladów potwierdzał wersję o wyjątkowo dużym osobniku, który ciągnął kilkukilogramową zdobycz przez piaszczyste tereny u podnóża Uluru.

Dennis Barrett zasugerował jednak, że choć Michael i Lindy nie byli odpowiedzialni za śmierć córki, to ciało Azarii zostało prawdopodobnie odebrane zwierzęciu przez nieznaną osobę, co miało wyjaśniać brak możliwości odnalezienia ciała.

Wkrótce policyjne helikoptery pojawiły się w okolicach domu rodziny Chamberlain, który został dokładnie przeszukany.

Ponownie przesłuchano też turystów, którzy w sierpniu 1980 roku biwakowali w Parku Narodowym Uluru wraz z Michaelem i Lindy.

Ci zaś po latach przyznawali, że wówczas śledczy subtelnie wywierali na nich presję, by zmienili zeznania na niekorzyść Chamberlainów.

Kolejnym biegłym sądowym, którego zeznania pogrążały Michaela i Lindy, była biolog Joy Cole.

Twierdziła, że w samochodzie Chamberlainów znalazła ślady krwi.

Ostatecznie Lindy została oskarżona przez prokuraturę o morderstwo, a Michael o współudział.

Co ciekawe, Lindy Chamberlain stawiła się na nim będąc w siódmym miesiącu ciąży.

Wspominała Lindy Chamberlain.

Świadkowie tamtych wydarzeń wspominali jednak również, że całe terytorium północne było przekonane o winie Lindy Chamberlain i oczekiwało skazania jej przez sąd.

Obrońcy Chamberlainów byli jednak przekonani, że sprawa zakończy się po ich myśli.

Jednakże 29 października 1982 roku Lindy i Michael Chamberlain zostali uznani winnymi.

W Australii przez długie miesiące toczyła się debata nad tym, czy Chamberlain została słusznie skazana.

Podczas wcześniejszych przesłuchań Lindy Chamberlain wspominała śledczym o reszcie odzieży, którą miała na sobie jej córeczka w momencie zaginięcia, nie licząc kaftanika, który udało się odnaleźć tydzień później.

Lindy wróciła do domu, gdzie czekali na nią mąż Michael oraz synowie Aiden i Regan.

To, co według pani biolog Joy Cole miało być śladami krwi znalezionymi w samochodzie Chamberlainów, okazało się być pozostałością fabrycznego spreju używanego podczas produkcji auta.

Adwokaci rodziny Chamberlain znali tę historię i próbowali powołać Cranwellów na świadków w czasie procesu Lindy i Michaela.

Żadna z osób, które w sierpniu 1980 roku biwakowały po Tuluru, nie zmieniła swoich zeznań na niekorzyść Lindy Chamberlain.

W 1988 roku Sąd Najwyższy Australii w obliczu braku dowodów uniewinnił Lindy i Michaela od zarzucanych im czynów.

W tym samym roku powstał film Krzyk w ciemności, który był oparty na historii Michaela i Lindy.

W postać pastora Chamberlaina wcienił się Sam Neill, natomiast jego żonę zagrała Meryl Streep, która za tę rolę została nominowana do Oscara.

Rok później doszło do jej rozwodu z Michaelem.

W 1992 roku australijskie władze przyznały rodzinie Chamberlain 1,3 mln dolarów odszkodowania.

W sprawie Azari Chamberlain przeprowadzono jeszcze dwa dochodzenia.

32 lata po zaginięciu Azarii sąd oficjalnie uznał, że córka Michaela i Lindy zginęła w wyniku ataku Dingo.

Choć Lindy i Michael nie byli już wtedy razem, na sali sądowej padli sobie w ramiona.