Mentionsy

I rodzice mówią, Boże, jak ja mam...

A co, dla rodziców to czasem brzmi absurdalnie i mówią, Boże, co ty wymyślasz?

A później robią i przychodzą i, a Boże, zadziałało, niemożliwe, nie?

W związku z powyższym, kurczę, ja jestem normalna, ja jestem w porządku, moje uczucia, emocje, moje przeżycia są okej, czyli moje poczucie własnej wartości nie jest zachwiane, bo ja nie czuję się jakaś, boże, no rodzice się nie kłócą, nie przeżywają uczuć i emocji, a ja rzucam się codziennie na podłogę pięć razy, nie?

I myślę sobie wtedy, boże, ja też tak czasem robię, jak widzę.

I takie w ogóle, no mamy wtedy myśl, Boże, jakie to zdrowe, jak ja się cieszę, że ona tak mówi, nie?

Ale cały czas myślą, Boże, to co mnie trzyma, jedyne co mnie trzyma, to bycie tutaj dla Ciebie, córeczko, razem z tym tatą, którego naprawdę już nie kocham i nie chcę być.