Mentionsy

Tutaj pojawia się właśnie takie pytanie dla części właśnie Syryjczyków, pojawia się pytanie, czy Szara, czy też Jolani wcześniej, jak brzmiało jego nom de guerre, to rzeczywiście jest człowiek z ludu, któremu udało się rzeczywiście samodzielnie razem ze swoim ugrupowaniem tę Syrię z rąk Asadów odbić, czy jednak stoi właśnie za tym jakaś zewnętrzna siatka patronów, czy to nie jest znowu jakieś rozwiązanie narzucone Syrii z zewnątrz.

W maju Al-Szara spotkał się z prezydentem Macronem we Francji.

Czy Szara na pewno odciął się od swoich korzeni?

który się odbył jeszcze w grudniu, kilka tygodni potem właśnie, jak Szara objął władzę.

I Szara będzie musiał też znaleźć sposób, żeby oczekiwania tych ludzi zaspokoić, żeby oni nie zwrócili się przeciwko niemu, żeby nie zdezerterowali do innych organizacji, które będą im bardziej pasować światopoglądowo, jak chociażby właśnie jakieś niedobitki państwa islamskiego, które mogłyby się teraz odrodzić.

Szara ogłosił

Czy może jednak w tym, że Szara po prostu konsoliduje swoją władzę, że bardzo mocno się okopuje i że za pięć lat, o których wspomniałeś, nie będzie żadnej nowej konstytucji, nie będzie zupełnie demokratycznych wyborów, tylko że Syria będzie miała po prostu...

Jak wygląda sytuacja w tej chwili w Słajdzie i czy to jest coś, nad czym Al-Szara panuje?

Czy Aszara na tym panuje i czy przede wszystkim to państwo, które tworzy, czy ma na pewno wszystkie cechy państwowości, czyli przede wszystkim monopol na przemoc?

Z drugiej strony Szara jednak cały czas deklarował stosunek taki dość koncyliacyjny wobec Izraela.

Nie coś, czego chciałby Szara.

Ale po tym, co się wydarzyło, chociażby właśnie na Wybrzeżu, bo to miało miejsce wcześniej, bo w marcu tego roku, no po czymś takim Kurdów Szara nie rozbroi nigdy, jeśli nie będzie chciał przystąpić z nimi po prostu do walki, bo oni zobaczyli, co właśnie, co stało się alowitom po tym rozbrojeniu w dużej mierze.

No ale Kurdowie do tej pory przynajmniej mają po swojej stronie Amerykanów, może nie w takiej formie jak przed dziesięcioma laty czy kilkoma laty nawet, no ale ciągle Amerykanie jednak ich wspierają i dopóki to wsparcie jest, to chyba aż szara nie wykona jakiegokolwiek ruchu takiego bardzo przemocowego wobec Kurdów.

Przypadek Rosji jest właśnie ciekawym przykładem tego, jak bardzo pragmatyczne podejście do swojej roli, bardzo pragmatyczny w polityce zagranicznej jest właśnie Ahmad Szara, ponieważ on zwrócił się już jako syryjski prezydent do wszystkich członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, w tym właśnie Rosji, która przecież była wielką popleczniczką reżimu Asada, której to wojska polowały przez lata na Szarę i na jego współrebeliantów.