Mentionsy

środowisko polskich, również malarzy kapistów, którzy wtedy też całą grupą byli w Paryżu, także to były wszystko szalenie ważne znajomości, które przetrwały przez całe lata, które były takim punktem odniesienia również już w tej szarej rzeczywistości PRL-u, kiedy Mycielski postanowił jednak zostać w Polsce, ale te wyjazdy do Paryża, spotkania z przyjaciółmi, przede wszystkim z Józefem Czapskim, ze środowiskiem już później paryskiej kultury, Jerzego Giedroycia, to było zawsze takie spotkanie

Z jednej strony z przyjaciółmi z młodych lat, mówię tu o Czapskim, ale też takie zaczerpnięcie świeżego powietrza, które dawało mu paliwo, energię na ten czas, który spędzał właśnie w tej rzeczywistości komunistycznej Warszawy czy komunistycznej Polski.

Na ile ważne była coś takiego, co wszyscy dostrzegali w Józefie Czapskim, dlatego użyłem tego zdrobnienia jego imienia Józio Czapski, jako taki apostoł dobra.

było niezwykle ważne i myślę, że bardzo się cieszę, że Pan wspomniał o Józefie Czapskim, bo rzeczywiście to była przyjaźń, która dla nich obu była niezwykle ważna, która przetrwała przez wiele dziesięcioleci do śmierci Zygmunta Mecierskiego.