Mentionsy

Jesteśmy pod wielkim wrażeniem wykładu pana profesora sprzed troszeczkę ponad tygodnia w Warszawie, a wykład dotyczył premiery pańskiej książki, a właściwie książki Adama Mickiewicza, którą pan chyba z Adamem Mickiewiczem na równi współtworzy.

Jeżeli nasi uczniowie, nasi słuchacze odszukają Adama Mickiewicza, biogramu i odszukają informacji o książce Kościół i Mesjasz, to okaże się, co młodych słuchaczy, młodych poszukiwaczy wiedzy historycznej najbardziej chyba będzie pociągać, że to książka zakazana, że to książka z indeksu.

pisaniem książki, która nie została napisana przez Adama Mickiewicza, że moja robota jest robotą prowokacyjną, ale ta prowokacja okazuje się konieczna, bo sprawa w gruncie rzeczy jest niesłychanie prosta.

Więc powtarzam zatem, że ja zajmuję się działalnością Adama Mickiewicza, poety, która była działalnością paradoksalną, ponieważ była działalnością poety, który robił poezję nie pisząc książek, nie pisząc wierszy, poematów, dramatów i tym.

I proste spojrzenie na kolejne wydania dzieł zebranych, czy tylko dzieł po prostu Adama Mickiewicza pokazują,

że jeżeli na półce z tymi dziełami mamy cztery tomy, bo to do tej pory mieściło się w czterech tomach, mamy cztery tomy tak zwanych prelekcji paryskich literatury słowiańskiej, czy jak to było na różne sposoby nazywane, to co on robił, czyli to co Adam Mickiewicz robił w Collège de France, no to jest na 16 czy na 17 tomów dzieł Adama Mickiewicza sporo.

Jak przedstawić coś, co robił Adam Mickiewicz w Collège de France i nie tylko w Collège de France?

w tej chwili już od 180 lat, to znaczy, że trzeba użyć jakiegoś sposobu, jakiegoś podstępu, coś zrobić takiego, żeby to, co zostało przez Mickiewicza napisane, zaczęło istnieć jako napisane.

ludzie zajmujący się Mickiewiczem, literaturą, historią kultury polskiej, wydawaniem książek i tak dalej, starali się, żeby to, co nie zostało zapisane, jednak powstało jako książki zapisane.

O co właściwie, dlaczego Mickiewicz nie napisał tego, co powiedział?

Owszem, Mickiewicz zajmował się tym, żeby te książki

I przykładał się do tego Mickiewicz.

Jak proces tego zapisywania wyglądał i jak wyglądały procesy tłumaczenia, bo przecież Mickiewicz to, co robił,

I dając to Mickiewiczowi, a Mickiewicz taki egzemplarz przepisany czasami gubił, czasami te egzemplarze się gdzieś zapodziewały.

Mickiewicz nie był zadowolony, że to w ogóle zostało zapisane, to co robił.

Potem historycy literatury, przyjaciele Mickiewicza, a też jego wrogowie, potem historycy literatury, najlepsi z najlepszych, którzy zajmowali się tymi sprawami, nigdy nie byli zadowoleni z tego, co zostało zrobione.

Bo gdyby to dotyczyło jakiegoś poety, powiedzmy, nie powiem, że miernego, ale mniej znakomitego niż Adam Mickiewicz, to jeszcze można by to jakoś przewoleć.

Ale to dotyczy, ta sprawa, ta tajemnica, ten paradoks, to nieszczęście w gruncie rzeczy, ta trudność nieprzezwyciężalna dotyczy Adama Mickiewicza.

A Adam Mickiewicz, wiadomo, to nie byle kto.

Mamy do czynienia z czymś, co Mickiewicz mówił po francusku.

I teraz, ponieważ to dotyczy Mickiewicza i trwa od prawie 180 lat i ta trudność jest nieprzezwyciężająca do tej pory,