Mentionsy

Rabin Mistyk stworzył golema, ale stworzył go po to, żeby ten golem bronił Żydów przed masakrami, przed jakimiś, bo tam wiadomo, chrześcijanie urządzali jakieś, nie wiem, nagonki na Żydów, bo ci piją chrześcijańską krew albo, no, takie były różne oskarżenia Żydów wobec Żydów, nie?

No i akurat udało nam się na przykład przedostać do Jordanu, tam gdzieś powiedzmy do historycznego miejsca brodu Betabara, tam gdzie Jan Chrzciciel działał.

I to tak bardzo dokładnie, to nie jest takie po prostu poobijane ściany, tylko pięknie, taka piękna architektura.

Bardzo mocno ta teologia przenika pierwszych chrześcijan.

Więc jakby pierwsi chrześcijanie, którzy też właśnie idą na pustynię, zaczynają życie takie eremickie, życie mnichów, mają skryptoria, gromadzą się wokół tekstów, tworzą agapy, komunię, tworzą wspólnoty właśnie oparte na wspólnocie dóbr i...

że jednym wyjaśnieniem jest ten wspólny background, natomiast drugim wyjaśnieniem jest to, że część właśnie kumrańczyków, czy część eseńczyków, członków tej gminy, tej wspólnoty, jakoś później wchodzi w ruch wczesnochrześcijański i stają się chrześcijanami, wyznawcami Jezusa.

Bardziej ciekawe jest to, co odkryto na temat właśnie działalności samej wspólnoty, bo okazało się, że tak ważna postać Nowego Testamentu jak Jan Chrzciciel

I to było faktycznie dosyć szokujące, bo wcześniej wydawało się, że Jan Chrzciciel to jest po prostu taki prorok, który chodzi po pustyni, głosi, przybliżyło się Królestwo Boże, w Jordanie tam dokonuje obmycia rytualnego wodą, a nagle się okazuje, że Jan działa dokładnie w miejscu, gdzie jest wspólnota kumran, bo to jest zarazie kilka kilometrów, czyli kilkanaście kilometrów.

To samo dla Jana Chrzciciela, bo on obmywa wodą.

Są pewne różnice, no bo Jan...

No bo Jan Chrzciciel żyje na pustyni, działa na pustyni, ubiera się w tą skórę wielbłądzią, ma styl życia taki właśnie też prorocki, żyje też, powiedzmy, no właśnie w celibacie, żyje sam, żyje jakby z dala od świątyni jerozolimskiej.

Co więcej, Jan Chrzciciel, to co wiemy z Ewangelii,

Pochodził z rodu kapłańskiego, bo tam jest mowa o tym, że jego ojciec Zachariasz Elżbieta, właśnie rodzice Jana, Zachariasz był kapłanem i właśnie w Kumran, część tej wspólnoty Kumran tworzyli kapłani, którzy właśnie zbuntowali się przeciwko temu oficjalnemu kultowi w Jerozolimie i właśnie poszli na pustynię, żeby okazać ten swój bunt, to swoje nieposłuszeństwo wobec zbezczeszczonego ich zdaniem kultu.

Więc Jan jest kapłanem.

Ewangelia Łukasza w pierwszym rozdziale mówi dodatkowo, że jako młody chłopak Jan wychowywał się na Pustkowiu.

Co jest niesamowite, bo tylko dokończę, że przecież Jan miał rodzinę, mieszkał w Ańkarem, tam jego rodzica jest właśnie Zachariasz Elżbieta, a nagle jest powiedziane, że on się wychowywał na Pustkowiu, czyli na pustyni.

Więc mamy praktycznie niezbite dowody, że Jan Chrzciciel, on się odłączył na pewnym etapie wspólnoty kumrańskiej, dlatego że jego nauczanie później idzie trochę w inną stronę,

Ale raczej nie ma dzisiaj wątpliwości, że Jan Chrzciciel działając w tym samym miejscu, w tym samym czasie, robiąc dokładnie to samo, co robi wspólnota z Qumran, że miał z nimi bardzo wiele do czynienia, wręcz był członkiem, na jakimś etapie swojego życia był członkiem tej wspólnoty.

Jeśli dobrze pamiętam, to chrześcijanie w tamtych czasach byli postrzegani jako rebelianci, czyli rozumiem, że wspólnota Qumran była postrzegana jako rebelianci jeszcze od chrześcijaństwa.

Chrześcijanie się od razu otwierali na pogan, teksty tłumaczyli od razu na grekę, czyli właśnie na ten język, taki lingwa franka, powszechnie dostępny.

Więc tutaj chrześcijanie poszli trochę w inną stronę.

Czyli mamy pewien bardzo silny dualizm i on właśnie jest głównie rozwijany przez Polontę Kumrańską i dokładnie tego typu dualizm widzimy we wczesnym chrześcijaństwie.

Nawet chrześcijanie czy katolicy uznają to, że Jezus będąc Bogiem był w pełni człowiekiem.

To jest dzieło Pasterz, napisał je Hermas, czyli taki rzymski chrześcijanin około 140 roku naszej ery.

Paweł, tak wierzyli pierwszych chrześcijanin.

A tu jeszcze okazuje się, że w IV wieku chrześcijanie, pisząc jeden z bardzo ważnych, to wykształceni, bo to musieli być bardzo wykształceni ludzie, spisując tak potężny kodeks, w ramach Nowego Testamentu umieścili pasterza Hermasa.

Ireneusz z Leonu, Tertulian, to tacy wcześniej ojcowie kościoła, bardzo wcześniej ważni chrześcijanie.

I wtedy Irena już wymienia, że mamy cztery Ewangelie, które pochodzą od apostołów albo ich uczniów, czyli Ewangelię Marka, Mateusza, Łukasza i Jana.

Tak, że pierwszych chrześcijanin rozpoznawali w danym tekście natchnienie, czyli rozpoznawali głos Boży, głos Ducha Świętego, nie?

To jest kategoria teologiczna, że na przykład właśnie chrześcijanie jakby rozpoznawali głos Ducha Świętego w danej księdze.

A z kolei w Ewangelii Jana pojawia się zupełnie jeszcze inny wątek, mianowicie pojawia się wątek łamania nóg, że Jezusowi został, że innym tym łotrom zostały połamane golenie, żeby mogli szybciej umrzeć na krzyżu.

Tylko wspomnijmy o tym Jan, bo to pasuje do proroctwa, to pasuje do teologii janowej, to pasuje, już teraz nie chcę powiedzieć szczegóły, ale to bardzo pasuje do teologii czwartej Ewangelii, teologii Ewangelii janowej.

rabin mistyk stworzył golema, ale stworzył go po to, żeby ten golem bronił Żydów przed masakrami, przed jakimiś, bo tam wiadomo, chrześcijanie, prawda, urządzali jakieś, prawda, nie wiem, nagonki na Żydów, bo ci piją chrześcijańską krew, albo, no, takie były różne oskarżenia Żydów wobec Żydów, nie?