Mentionsy

Polska i inne zainteresowane kraje Unii Europejskiej mają jeszcze kilkadziesiąt godzin na formalne przekazanie Komisji Europejskiej wniosków o finansowanie zakupów obronnych w ramach uruchomionego na wiosnę programu pożyczek SAFE.

Instrument SAVE to jest element szerszej strategii Unii Europejskiej, która też ma swój skrót Rearm Europe i myślę, że on też jest całkiem trafny, która zakłada mobilizację nawet 800 miliardów euro na inwestycje obronne w Europie.

To są preferencyjne pożyczki na wspólne zamówienia i one mają służyć inwestycjom właśnie tym zwiększającym zdolności obronne państw Unii Europejskiej.

Wszyscy chcieliby oczywiście jak najwięcej i z tego, co słyszeliśmy z komunikatów Komisji Europejskiej, to co do zasady, te maksymalne żądania państw członkowskich, czy te maksymalne kwoty, na które opiewały wnioski państw członkowskich, były zdecydowanie większe niż 150 miliardów euro, które jest do rozdysponowania.

pochodzących od Komisji Europejskiej.

Myślę, że jedno nie wyklucza drugiego, to znaczy wspólne zakupy mają też sprzyjać warunkom inwestycyjnym czy rozwoju przemysłu zbrojeniowego szerzej w Unii Europejskiej.

To znaczy komponenty spoza Unii Europejskiej i państw stowarzyszonych EOK, EFTA, Ukrainy nie mogą przekraczać 35%, więc te koszty są ograniczone, jeżeli chodzi o współpracę z państwami trzecimi, od Wielkiej Brytanii po Stany Zjednoczone.

Później po tej ocenie wniosków jest jeszcze kolejny etap, czyli Rada Unii Europejskiej, która tak naprawdę zadecyduje o wypłatach i wysokości pożyczek.

jakoś wpasowywać się w ten cały rozwój europejskiej obronności.

Ale mówi się o tym, że zarówno Sejf, jak i EDIP i inne inicjatywy mają służyć wypracowaniu takiego nowego podejścia do europejskiej obrony, w tym wymiarze przemysłowym głównie, które ma być zakorzenione w tak zwanych nowych, wieloletnich ramach finansowych.

Więc to też pokazuje tą logikę wspierania Ukrainy w takim długofalowym wymiarze, czyli właśnie też integracji europejskiej Ukrainy poprzez jej przemysł zbrojeniowy.

Więc tutaj ten podział ról jest zachowany i to, że więcej mówimy o Unii Europejskiej w kontekście bezpieczeństwa, to nie jest tak, że Unia przejmuje czy chce przejąć rolę NATO, tylko chce skuteczniej wesprzeć państwa członkowskie tym, żeby te plany obronne były wypełnione treścią.

Czyli można powiedzieć, że po około dekadzie mówienia o partnerstwie NATO i Unii Europejskiej, ono się w sposób dość naturalny w tym momencie wykuwa.

Jest kluczowa na tyle, że to myślenie na poziomie unijnym Komisji Europejskiej ma szansę się zmieniać i mamy szansę mądrze myśleć o tym, jak rozwijać europejski przemysł obronny.