Mentionsy

spory sojuszniczki byłej Trumpa, Green, z kongresmenki z prezydentem Trumpem.

I to jest chaos informacyjny, którego ja bym się nie spodziewał akurat po administracji Donalda Trumpa, która jest administracją tak silnie zcentralizowaną, gdzie...

Ale to może zaczniemy od początku, bo zaczęło się od publikacji Financial Times 4 dni temu, która zaprezentowała, że administracja Donalda Trumpa, a szczególnie tutaj mówimy o efekcie rozmów z wysłannika na Rosję Steve'a Witkoffa oraz przedstawicieli strony rosyjskiej, że został wypracowany plan pokojowy, który ma zostać przedstawiony rządowi kijowskiemu.

Różnica polega na tym, że w tym roku za sprawą rozporządzeń wewnętrznych i prezydenta Donalda Trumpa i sekretarza teraz już Departamentu Wojny Pete'a Hexefa

Można powiedzieć, że od początku właściwie administracji Donalda Trumpa

Przeznaczony do tych rozmów jest Steve Witkow, który jest wielkim uczestnikiem tego ruchu MAGA i administracji Trumpa pod wieloma względami, chociażby pod tym względem, że jego synowie są bliskimi współpracownikami syna Donalda Trumpa, najstarszego, Dona Juniora, prowadzą z nim różne biznesy, z Ericiem Trumpem również, w różnego rodzaju spółkach.

Słynna opowieść o tym, że gdy Putin dowiedział się, że dokonano zamachu na Trumpa, to poszedł się do swojej tam świątyni, do swojej kaplicy pomodlić za zdrowie prezydenta Trumpa.

prezydenta Trumpa jako dobrego, niezrozumianego do końca człowieka, człowieka, z którym można prowadzić różnego rodzaju negocjacje, interesy.

Bardzo mocno krytykuje administrację Trumpa za wspieranie reżimu moskiewskiego i dawanie mu nagrody za wcześniejszą agresję na państwo ukraińskie.

Nawet w tym roku senator Chuck Grizzly zrobił tak z prośbą Donalda Trumpa o zniesienie Filipa Stora 60 głosów na nominacje sędziowskie.

Ale Chuck Grizzly tam publicznie nie skrytykował Donalda Trumpa.

Może celem Donalda Trumpa jest naprawdę odnowienie stosunków gospodarczych z Rosją, jak niektórzy jeszcze niedawno podkreślali, na przykład Rubio, próba oderwania jej od Chin.

Ci różni gracze, którzy byli, można powiedzieć, aktorami, Izrael, Hamas, Donald Trump, zostali niejako przymuszeni przez Donalda Trumpa.

To jest otóż, kiedy Steve Whitcow został mianowany nieoficjalnie, bo jeszcze formalnie za czasem prezydentury Joe Bidena, to był ten moment przygotowywania się Donalda Trumpa do ponownego przejęcia rządu.

Jako, że się milcząco zgodził, Izrael poczuł, że to jest w takim razie zgoda idąca od prezydenta Donalda Trumpa.

I ta dwójka miała nakłość Donalda Trumpa do tego, że plan Witkoffa jest bez sensu, to za dużo powiedziane, ale jest wadliwy na tym poziomie, że zupełnie nie uwzględnia strony tej drugiej.

I to Kushner z Blairem mieli namówić Donalda Trumpa do dwudziestopunktowego planu pokojowego, który my znamy, który by uwzględniał po pierwsze istnienie suwerenności palestyńskiej,

ten plan z roku 2020 został zerwany przez stronę izraelską, która nagle sobie stwierdziła na konferencji prasowej, czym zeszokowało samego Donalda Trumpa, że oni rozpoczynają proces anekcji na zachodnim brzegu, co zupełnie nie było przedmiotem rozmów na tym pierwszym etapie planu z 2020 roku.

I mamy Marco Rubio, który pamiętając wrzesień tego roku ze swoimi współpracownikami czy osobami z epionu Departamentu Stanu, próbuje nakłonić Donalda Trumpa do tego, żeby w tym planie uwzględnić inne racje, chociażby racje ukraińskie.

I być może to jest to, skąd się to nieporozumienie wzięło, bo właśnie wychodzę z założenia takiego w przypadku Donalda Trumpa, że jeżeli... To jest taka moja filozofia życiowa, jak patrzę na tą administrację, że jeżeli widzę coś, zachowanie tej administracji, to nie analizuję w pierwszym etapie, co ta decyzja mówi, tylko skąd ona się wzięła.

Jednym z tych zarzutów, żeby to nie on miał być wice, a szczególnie już po zamachu na prezydenta Trumpa w Pensylwanii, było to, że w momencie, gdyby...

Te sympatie świata MAGA raczej zyskuje Marco Rubio, ale oczywiście jest to niejednoznaczna postać, która trochę dostosowała się do stylu uprawiania polityki przez Donalda Trumpa, aby być właśnie w tej największej polityce, nie zostać gdzieś tam wypchniętym poza margines.

I jeszcze wspomnę, ale to dosłownie króciutko, o szczycie G20 w Johannesburgu, na którym zabrakło prezydenta Trumpa, bo prezydent Trump zarządza na ten moment sprawami.

Czy tacy jak wspomniany właśnie Doug Burgum chociażby, czy Glenn Youngking, czyli zaraz były gubernator w Virginia również publicznie powiedział, że jeżeli będzie waka, to bardzo chętnie dołączy do administracji Donalda Trumpa.

Tuż przed świętem pracy w Stanach Zjednoczonych, gdy odbyło się siódme bodajże, no spotkanie gabinetowe w każdym razie się odbyło, tuż przed świętem pracy były różne komentarze na temat prezydenta Trumpa, na temat zbliżającego się święta pracy, to Mark Rubio zaśmiał się i powiedział, że to jest w jego życiu, w całej jego karierze wyjątkowe święto pracy, z racji tego, że teraz ma cztery prace na dobrą sprawę, więc naprawdę jest człowiekiem ludu, człowiekiem pracującym i szczególnie będzie obchodził to święto.

Pierwsza wyprawa prezydenta Trumpa zagraniczna w drugiej kadencji to Arabia Saudyjska.

Zawsze jak mówię o tamtej wyprawie z pierwszej kadencji, to przypomina mi się słynna scenka Steve'a Bannona, wówczas jeszcze pracującego w administracji Donalda Trumpa, bliskiego współpracownika, który był tam w Arabii Saudyjskiej razem z Donaldem Trumpem i...

I co najważniejsze chyba, i ja na to zwracam uwagę przynajmniej z mojej jakby kwestii, już od pierwszej wizyty w tej drugiej kadencji, czyli od pierwszej wizyty prezydenta Trumpa zagranicznej, mocno podkreślane są inwestycje w architekturę sztucznej inteligencji, czy to w Arabii Saudyjskiej, czy być może Saudyjskiej, inwestycje również w różne spółki na terenie Stanów Zjednoczonych.

Tak tylko dodam, Chuck Schumer na przykład, wspomniałeś o krytyce prezydenta Trumpa od strony Ukrainy, krytykował również to, że Donalda Trumpa chaotyczna polityka w kwestii technologii sprawia, że dostarczane będą czipy i ta kluczowa technologia do Chin, a chcemy tego za wszelką cenę uniknąć i działa na szkodę państwa i amerykańskiego interesu.

To jest, bo lista gości jest naprawdę imponująca, bo to, proszę Państwa, nie tylko Donald Trump Junior, ale chociażby pojawił się tam senator Dave McCormick, który jest takim, powiedziałbym, cichym, wspierającym agendę Donalda Trumpa w kongresie.

To jest to tego typu zalecenia, których my nigdy nie widzieliśmy, które sugerują, że prawdopodobnie by Ellison ma pewne prywatne kontakty z administracją Donalda Trumpa i część z tych biznesów, które on robi są preferowane, to być może za duże słowo, bo nie znamy szczegółów, ale ta ścieżka komunikacyjna z urzędnikami jest dużo prostsza dla Ellisonu, dla braci.

I kiedy już Kamala Harris objęła stery kampanii, to jeden z satyrycznych rysunków pokazywał Donalda Trumpa z jakiegoś doradcą.

Nic moim zdaniem w tym roku nie pobije, jeżeli chodzi o medialną grę Donalda Trumpa z dziennikarzami.

Więc jeżeli chodzi o taką grę medialną Donalda Trumpa, on po pięciu latach potrafi zaskoczyć, bo się absolutnie nikt nie spodziewał, że to będzie jedno z najbliższych spotkań prezydenta Stanów Zjednoczonych obecnego z kimkolwiek, bo ja nie pamiętam tak ciepłego spotkania nawet z republikanami.

Prezydenta Trumpa zabrakło, zabrakło prezydenta Xi, aczkolwiek prezydent Xi nie zawsze bierze udział w różnego rodzaju zagranicznych szczytach, szczególnie po lockdownach i tak dalej.

Pierwszy tego rodzaju szczyt w Afryce prezydenta Trumpa, jak mówię, nie było.

Reprezentanci południowej Afryki sugerowali, że to jest strata właściwie amerykańska, że szczyt się odbędzie i się odbywa, że nie straci na znaczeniu, że to, że nie ma Trumpa to jest sprawa amerykańska i ich strata.

Z jednej strony trzeba się troszeczkę gryźć w język, więc wiecie doskonale Państwo, co mam na myśli, jeżeli chodzi właśnie o politykę Republiki Południowej Afryki i o to, jakie zarzuty są Donalda Trumpa w tym kierunku.

Jak doskonale Państwo wiecie, nie jest to ulubiony temat Donalda Trumpa i nie jest to ścieżka, którą chciałby kroczyć.

w długim oświadczeniu, wskazując chociażby na to, że obecna partia republikańska jest niezdolna do prowadzenia polityki, że jest tak przeżarta wewnętrzną niechęcią i tym, o czym Państwu opowiadaliśmy w ostatnich odcinkach, czyli o tej walce Majka Johnsona z kolejnymi frakcjami regionalnymi czy ideologicznymi, które nie widzą w Johnsonie lidera, tylko widzą w nim polityka słabego, całkowicie zależnego od woli Białego Domu, w szczególności Donalda Trumpa.

Już czasem zdarza się, że środowiska demokratyczne, sugerując, że sprawy mogą iść w pomyślnym przez nich kierunku, po 2026 i po 2028 roku mówią, że duża część zmian prezydenta Trumpa to są rozporządzenia wykonawcze, że jeśli chodzi o prawdziwe ustawodawstwo, to właściwie na ten moment tylko jest one big beautiful bill.