Mentionsy

Pojawił się Aleksander Dugin, który wcześniej był przez władze sowieckie, znaczy nie mógł publikować, prawda?

Tam był pan Dugin, tam był też pan... Ach, pisarz, wypadł mi teraz... Prilepin, Zachar Prilepin.

No bo wspomniałeś o Duginie, o Duginie, który był cenzurowany, o Duginie, który dopiero zaczyna pisać w latach 90., no ale dzisiaj zdaje się, że on z takich dalekich peryferiów powoli, ale systematycznie zaczął przenikać do mainstreamu ideologicznego.

W jaki sposób Dugin i jemu podobni szowiniści, no bo chyba to mimo wszystko jest konkretny przykład szowinizmu XXI wiecznego, przeniknęli do mainstreamu?

Zawsze w tym udugina na przykład Azja to jest jednak to jądro takiej normalności, tradycji, odwoływania się do przodków, do konserwatyzmu.

Wspierany jest właśnie ten nacjonalizm duginoski.

Każdy chce być Rosjaninem albo każdy chce być przynajmniej częścią czy pod wpływem Rosji i to właśnie głosi Dugin.

Dugin często jest nazywany u nas w mediach, to jest chwytliwe, ale nie jest to prawda, że to jest taki...

No i właśnie Dugin jest o tyle pożyteczny i jak twierdzą rosyjskie media te niezależne, on ma być widziany na Kremlu częściej niż to było przed wojną.

No w każdym razie jest ten Dugin, więcej tego Dugina jest faktycznie teraz.

Dugin w skrócie ogromnym, bo to też ten książek wyprodukował i artykułów mnóstwo, nie mamy na to wszystko czasu, natomiast on jest Eurazjatą.

Dugin twierdzi, on to opisał w swojej książce czwarta teoria polityczna, że właśnie Rosja, jego marzeń powinna być tą czwartą teorią polityczną, czyli to jest połączenie faszyzmu, nazizmu, demokracji, komunizmu i on stwierdził liberalizmu i on stwierdził, że jak się to wszystko pomiesza, to z każdej z tych teorii można wyciągnąć coś, co się da połączyć w jedną idealną czwartą teorię władzy.

Dugin jest zwolennikiem i chyba takim głównym przedstawicielem właśnie tej ideologii, do której Kreml się powoli coraz bardziej odwołuje, czyli właśnie tego ruskiego świata, ruskowomira.