Mentionsy

W tym dokumencie, bo jak wiele dokumentów publikowanych przez administrację Donalda Trumpa, on jest napisany dość specyficznym językiem i nie trudno się domyślić o co chodzi, bo jest dość jednoznaczny.

Więc nie ma się co przywiązywać tak do słowa mówionego prezydenta Trumpa, jak i do słowa pisanego przez administrację.

Trumpa.

Tylko, że moim zdaniem no to nie jest tak, dlatego, że nawet jeśli Trump się tym nie kieruje, to jednak ta strategia bezpieczeństwa jest dobrym wskaźnikiem tego, co myślą ludzie wokół Donalda Trumpa odpowiadający za bezpieczeństwo i ludzie, którzy nawet po najdłuższym życiu Donalda Trumpa i najdłuższej karierze Trumpa

No ale widzisz, to tutaj znowu ci odpowiedzą, że znów nie ma się czym przejmować, bo w tej strategii widać sprzeczne wpływy różnych grup interesu wokół Trumpa.

Wielu przewiduje niebieską falę w 2026 roku i prezydenta z partii demokratycznej w 2028 roku, a zdecydowana większość Amerykanów popiera na to, byłoby nierozsądne popadać w fatalizm dotyczący rzekomego końca relacji transatlantyckich z powodu niespójnej strategii bezpieczeństwa narodowego napisanej przez niewielką grupkę w administracji Trumpa.

Po drugie, ten dokument wyraźnie się różni od strategii bezpieczeństwa narodowego z pierwszej kadencji Donalda Trumpa, ale nie jest niespójny z tym, co w tej kadencji ta administracja mówi i co robi.

a administracja Trumpa będzie postępować zupełnie przeciwnie.

Nie dziwnego, że Departament Stanu zmienił nazwę Instytutu Pokoju na Instytut Pokoju Donalda Trumpa.

No i po powrocie Donalda Trumpa do Białego Domu relacje niemiecko-amerykańskie są oceniane bardzo krytycznie.

No i teraz mamy kolejną poprawkę, to nie jest nasza interpretacja, tylko jest to zapisane w strategii, poprawkę Trumpa do tejże doktryny.

No i pytanie, czy następnym celem tej poprawki Trumpa do doktryny Monroe'a nie będzie Wenezuela, dlatego że to, co się ostatnio dzieje w stosunkach wenezuelsko-amerykańskich, no sygnalizuje, że Stany Zjednoczone przymierzają się, albo przynajmniej rozważają interwencję w Wenezueli i to być może nawet interwencję zbrojną, żeby obalić Nicolasa Maduro.

Jedmundo González, który naprawdę zwyciężył w wyborach prezydenckich w zeszłym roku, oni mają własny plan na 100 godzin po i 100 dni po ustąpieniu Maduro, ale nie wiadomo czy administracja Trumpa w ogóle uwzględnia ten plan wenezuelskiej opozycji.

Wcześniejsza strategia Trumpa i strategia Bidena zwracała uwagę na, jak gdyby przenosiła nacisk z walki z terroryzmem, jak to było kiedyś, wcześniej, na rywalizację z tymi dwoma, czy z takimi najważniejszymi państwami, które próbują rzucać wyzwanie Stanom Zjednoczonym.

Bo to jest na przykład ciekawe, bo w strategii Donalda Trumpa z pierwszej kadencji w 2017 roku o Rosji czytaliśmy takie rzeczy, że jest to rewizjonistyczna potęga, która próbuje właśnie ukształtować świat przeciwny wartościom i interesom Stanów Zjednoczonych i osłabić wpływy Stanów Zjednoczonych na świecie.

Tak czytaliśmy, proszę Państwa, powtarzam, w strategii bezpieczeństwa Donalda Trumpa z pierwszej kadencji.

No i jeszcze chciałbym po prostu powiedzieć, że my, proszę Państwa, mówimy o tym od dawna, mówimy o tym w różnych odcinkach, mówimy o tym na spotkaniach ze słuchaczami, że taki jest stosunek administracji Donalda Trumpa do Europy.

Bo przeczytałem w sierpniu był taki tekst, który mi się przypomniał w Financial Times, że niejednoznaczność Trumpa to najgorsze z możliwych rozwiązań.

Poświęci myśli i energię na zabieganie o względy Trumpa, zamiast na budowę...

zupełnie inne od strategii Donalda Trumpa z pierwszej kadencji.

że słowa w nim zawarte wcale nie znaczą tego, co znaczą, że tak naprawdę wokół Trumpa są różne frakcje i nie wiadomo, która ostatecznie zwycięży i tak dalej, i tak dalej, a poza tym za dwa lata czy za rok może wygrają demokraci, więc wszystko będzie dobrze.