Mentionsy
Kury – "P.O.L.O.V.I.R.U.S."(Podcastex #180)
Zapraszamy na odcinek stanowiący skrzyżowanie pudla, krzesła i ratlera.
*
➤ ODWIEDŹ NASZ SKLEP: https://pozdrawiam.net/kategoria-produktu/podcastex/
➤ WESPRZYJ PODCASTEX: https://patronite.pl/podcastex
➤ POSTAW NAM KAWĘ: https://suppi.pl/podcastex
________________
Zapytania biznesowe: [email protected]
Szukaj w treści odcinka
Więc zamiast tego zapytam, co twoim zdaniem Tymon Tymański trzyma w dłoni na okładce płyty?
Więc zacznijmy sobie od Tymona Tymańskiego.
On nie jest tutaj jedyną istotną postacią, ale no musimy tym Tymonem troszeczkę pomachać.
No Tymon Tymański, a właściwie Ryszard Tymański, nazywany Tymonem, urodził się 30 września 1968 roku.
Roczniki 60. ulubione, no bo tutaj, prawda, rozmaite postacie się u nas pojawiały i w sumie mógłbym powiedzieć, no ale to nie, to nie taki jak ci, co tam mówiliśmy, że te roczniki 60. straszne, on jest zupełnie inny, ale wydaje mi się, że nie do końca tak jest, że pewien tutaj ciężar pokoleniowy też na barkach Tymona Tymańskiego spoczywa, no jeszcze o tym sobie w tym odcinku opowiemy.
Akurat Tymon nie strzela w powietrze, tylko czasami po prostu używa nazwisk osób, których nie lubi i wielokrotnie o tym wojewódzkim mówił.
Jeśli chodzi o background Tymona, no Tymański pochodzi z rodziny nauczycielskiej, zresztą wychował się na takim nauczycielskim osiedlu na gdańskim Wrzeszczu, no i wiadomo, klasyczna historia od najmłodszych lat, muzyczka rozmaita i stara i współczesna, mów wtedy, literatura, sztuka, no jest tutaj jakaś erudycja w tej postaci, chociaż jak się poczyta trochę więcej rzeczy tymonowych...
Tym Gombrowiczem też Tymon bardzo, bardzo chętnie macha.
No pod koniec lat 70. zaczął podejmować jakieś tam próby muzyczne wczesne, ale tak na dobre to Tymański zaczął jednak działać.
Był to jeden wielki eksperyment, bo Tymon do dziś powtarza regularnie, że bardzo kocha Franka Zappę.
No i jest taki tekst Grzegorza Brzozowicza z Machiny numer 998 i tam Tymon Tymański mówił tak...
Oczywiście Tymon stał się ważną postacią w tym całym jakimś...
To jest określenie gadka i Tymon o tym opowiadał w wywiadzie rzeka ADHD, który został przeprowadzony, jako się rzekło, przez Rafała Księżyka.
Taki ślad, który mi się najszybciej kojarzy, to jest finał Hidden Track na płycie Tymona i Transistorsów w Wesele, tylko trzeba to puścić sobie od tyłu.
trochę odpowiednikiem drukowanym tego, co grywał Tymon Tymański w swojej karierze.
No ten Tymon się pojawił na ekranach, jako się rzekło faktycznie, ale nie ograniczał się oczywiście tylko i wyłącznie do telewizji, no bo to była jakaś taka działalność bardzo niszowa, to znaczy panowie byli w telewizji, ale nie trzepali jakoś hajsu z tego podejrzewam, to na poziomie takim organizacyjnym też było myślę, że dosyć wszystko kumpelskie, ale wartościowe, no tak, tak, tak.
Wróćmy do muzyczki, bo w 1988 roku na bazie wspomnianego zespołu już dzisiaj, słoweńskiego prawdopodobnie lub nie, powstała formacja Miłość, o której Tymon mówił w tym wspomnianym już materiale Brzozowicza.
No ale tak, ta miłość powstała oczywiście, ten skład się zmieniał, jak to zwykle w przypadku zespołów, no ale mamy ten taki kanoniczny, czyli Tymon Tymański na kontrabasie, trzaska na saksofonie, pianista Leszek Morżer, prawda, a propos ludzi, którzy się odklejają w różne strony, to tutaj też możemy pana Leszka zaliczyć, tak, tak, tak, wibracje rozmaite, wibracje ego.
No jest to jakoś tam dream team faktycznie, no bo jak myślisz o tym, co się wydarzyło z tymi karierami, no w przypadku Oltera wiadomo, ona została przez wcześnie zakończona, no ale mamy Możdżera, Trzaskę w ogóle, Tymona w jednym zespole, dosyć grubiutko.
Ja na chwilę jeszcze wrócę do tej wypowiedzi Tymona, także wpadł jak śliwka w gówno.
Natomiast tak dodam jeszcze, że oprócz tego, że myśmy się przecięli z Tymonem Obaj i tak chciałem dać małą erratę, że tak może zabrzmiało niekorzystnie dla Tymona Tymańskiego, to co powiedział na początku, że tam...
Ale z drugiej strony ja muszę tutaj powiedzieć, że niezależnie od kontrowersji, o których jeszcze powiemy w ogóle w tym odcinku wokół Tymańskiego, to jest przemiły facet.
Ja sam nie pamiętam czasowo, jak mam na imię, a Tymon Tymański pamiętał po prostu po dłuższym czasie tego dwudziestoparolatka, który nie był istotny w jego życiu.
Więc muszę tak powiedzieć, że przy okazji Tymon Tymański prawdopodobnie wciąż jest, na pewno przez lata był absolutnie przemiły i dorany przyłóż.
Natomiast ja mam też wspólnych znajomych z Tymonem i pozdrawiam zresztą, chodzi tutaj o Zoche i Bartka z Alfa Fams.
To wiecie co, to może was zgarniemy z lotniska, pojedziemy tam do Tymona na kawę, nie?
Byłem, przyznam, tego dnia bardzo zmęczony po tygodniu i chyba też po tej podróży i stwierdziłem, że to może być za dużo dla mnie, po prostu, Tymon.
Natomiast w przypadku Tymona to się wszystko tak po prostu, wiesz, zawija, nie?
projektów zespołów Tymańskiego było milion, no nie wiem, jeśli chodzi o lata 90., no to mieliśmy jeszcze te trupy, które potem zostały przemianowane na czan, mieliśmy zespół Masło, byli The Users, no rozmaite inne, ale co nas dzisiaj najbardziej kręci, no to oczywiście zespół Kury, który powstał w roku 92. i też znowu ten skład ulegał zmianom, natomiast przeskoczmy na chwilkę do ich debiutu fonograficznego w roku 95.,
I moment, w którym Kazik odkrył, że można w sumie pierdzielić bez sensu, a zarazem Kazik nigdy nie był tak utalentowany językowo jak Tymon Tymański.
Historia, Tymon, to twoja wina.
Ona została podpisana przez Tymona, przez trupy i przez miłość, więc tutaj jakaś mieszana sprawa.
No ale też to wspólne granie z Bowiem, no bo tam przecież to nie tylko jeden koncert, to było dosyć kluczowe dla powstania polowirusa, a Tymon o tym mówił w tekście wspomnianym już Brzozowicza z Machiny z 98 roku, tak.
Tam jest taka notka, niepodpisana notka pod tytułem Bardzo pracowity Tymon, cytuję.
Najbardziej zapracowanym artystą jest obecnie jasowiec Ryszard Tymon Tymański, basista, gitarzysta, wokalista, znany dotąd w dzielenia Kury, Trupy, Miłość.
I tu jest dalej wypowiedź Tymona.
Na przykład w tekście z Teraz Rocka z września roku 2023 Bartek Koziczyński wymienia między innymi zespoły Pedalsi, Papamobile czy Trygław, a w ADHD Tymański jeszcze dorzuca Faderfaka,
A co więcej, jeśli chodzi o te zmiany, no pierwotnie Tymański miał być jedynym wokalistą na płycie, który śpiewa oczywiście w różnych stylach, ale to jest po prostu...
Ale też trzeba nadmienić, że my tutaj się nie wstawiamy w imieniu innych członków zespołu Kury, bo Tymański wielokrotnie podkreślał, jak istotny był ten wkład innych instrumentalistów.
No i mamy tam wywiad przeprowadzony z Tymonem przez Jacka Nizinkiewicza.
I Tymon mówił tak.
To też słychać na polowirusie, to też są rzeczy, tak jak mówi sam Tymon, nie do powtórzenia tak naprawdę.
Tak, tutaj trudno mówić o Tymonie jako o takim liderze, mimo tego, że być może tak to może brzmieć na podstawie tego podcastu, ale nie, absolutnie nie.
No i resztę tychże założeń tłumaczył Tymański w tekście Brozowicza, już dzisiaj cytowanym z Machiny numer 998.
No tutaj to zwraca uwagę, to jest to podejście do disco polo, czy w ogóle do tej muzyki narodowej, czy ludowej powiedzmy, o której mówi Tymon, no bo tutaj już pobrzmiewa jakiś taki żal do disco polowców, a w tej pierwszej wypowiedzi z roku 98.,
Więc wydaje mi się, że tutaj z Tymona Anno Domini 98 wychodził trochę taki gość, który miał po prostu bardzo dużo żalu do tego, że być może nie jest w miejscu, w którym swoim zdaniem powinien być.
No to już jest taki Tymon Kodziarski jednak, wydaje mi się, nie?
W tym wszystkim, jak się weźmie całokształt twórczości też facebookowej Tymańskiego pod uwagę i tam te jakieś rozmaite posty, no to jest to taki klimacik jednak, nie jakiś bardzo proludowy, tak to nazwijmy.
Polowirus, który został wydany w styczniu 98 roku nakładem Biodro Records, czyli wytwórni Tymona, a nie nakładem Music Corner.
Na okładce Tymański i Pawlak, no jest to okładka, jest to okładka adekwatna, myślę, wobec zawartości.
Tymon trzyma coś w rodzaju, no właśnie, to jest zwieńczone żarówką, jest to jakiś ciekawy, chyba masażer po prostu.
Opening number jest mocne, bo to jest śmierdzi mi z ust autorstwa Tymona Tymańskiego.
Tam też Tymański śpiewa, co nie będzie regułą przy tej płycie.
Natomiast śmierć i mizust jest stworzone na tym koncepcie, o którym Tymon mówił w książce ADHD.
No i jest ten koncepcik, wspomniany przez Tymona w ADHD, no czyli disco-polo o po prostu depresji, śmierci, AIDS, jakby just name it, jesień.
Potem mamy Nie martw się Janusz, to jest dzieło Tercetu, Tymański Deriglasów Pawlak.
Tak przy okazji Moszder, o tym mówił Tymon w ADHD, początkowo chciał występować na tej płycie pod pseudonimem, bo teksty wydały mu się po prostu za mocne.
W ADHD Tymon mówił też o inspiracjach, które go tam doprowadziły do tego Nie gniewaj się Janusz.
Tam później Tymon opowiada o tym, jak mordował karaluchy, które zjadły mu jakiś tam żurek.
Ja nawet rozumiem, czemu Tymon cierpliwie znosił te karaluchy i nie chciał ich tam mordować, ale wydaje mi się, że są pewne granice.
Dlaczego znów autorstwa tymańskiego Deryglasowa i Pawlaka
Tymon zaczyna wypytywać.
Znowu trio Tymański, Deriglasów, Pawlak.
Tymon Tymański zresztą ma trochę wspólnego ze środowiskiem kibicowskim.
Te rzeczy i Tymonowi te rzeczy się podobały.
W ogóle Tymon uważa, że to są rzeczy z ADHD, że Deriglasów jest bardzo niewykorzystany i że za bardzo się trochę chował tutaj za jakimś kodymem, tu za maleńczukiem, a przecież gość ma, wiesz, 4 metry wzrostu, jakieś pomysły, charyzmę, wokal, a zdecydował się na to, żeby grać czasami drugie skrzypce.
Ideały sierpnia, to jest utwór kolejny autorstwa Tymańskiego i Marty Haczkę, byłej małżonki Tymała Tymańskiego.
No tak, bardzo lubię, jest to nie pierwsze, nie wiem czy nie pierwsze, ale na pewno nie ostatnie przebicie balonika solidarnościowego, do którego Tymański mówiąc delikatnie odnosił się z pewnym dystansem.
I to jest fragment z ADHD, w którym Tymon mówi tak.
Tak, musiały się tutaj, przepraszam, solidaruchy pojawić, no bo jednak Tymon był z takich formacji artystyczno-intelektualnych, które no...
Tak, no lata później Tymański wraz z tranzystorami nagra piosenkę DOB.
Następny w kolejce jest Trygław, część pierwsza, Tymański, Pawlak i Olter, tutaj jako twórcy.
Kolejny utwór to Nie mam jaj autorstwa Tymańskiego solo.
Przy czym to nie jest tak, że Tymon Tymański jakoś tam Izraela nie cenił sobie podobnie jak tego popo, o którym wspominaliśmy.
Wydaje mi się, że Tymon Tymański wymyślił sobie tę sytuację, ale nie mogę być pewien, bo nie jestem specjalistą.
Potem wchodzi Szatan, numer Tymańskiego.
Tak, przy czym bardzo lubię tę manierę, z którą Tymon, tę hardrockową manierę, z którą śpiewa, to jest strasznie śmieszne.
Więc nie wiem, czy to jest Tymański sam, czy kto.
Można odnieść wrażenie, że tutaj się trochę Tymon...
A propos rzeczy, które działają cały czas, no jak Tymon zaczyna śpiewać skatem, tak walczy, tak, wiesz, męczy, tak piłuje ten skat, tak walczy, no to nie ukrywam, że swędzi i bawi, nie?
Tak, no też przy okazji Tymon Tymański i chłopaki, to są absolutnie ludzie, którzy mieli prawo, a może nawet obowiązek nagrać tego rodzaju piosenkę na takiej płycie.
autorstwa Tymański i znów melodia tradycyjna.
Potem wchodzi country western o psie, numer Tymańskiego, ale na wokalu Grzegorz Nawrocki z zespołu Kobiety, też klasyk trójmiejski.
Podobno Tymański się zainspirował jakimś tam newsem na temat chyba rolnika, który zakatował psa.
Autorstwa Tymańskiego i Gwinkińskiego.
Tak, były pewne kontrowersje zakulisowe, jeśli chodzi o ten utwór, no bo Tymon w ADHD opowiadał tak.
I to było jakieś tam jednak przebicie dla Tymona.
Piosenka roku Jesienna Deprecha, grupa roku Kury, teledysk roku Jesienna Deprecha, teledysk Łukasza Jankowskiego, album roku Muzyka Alternatywna Polowirus, autor roku Tymon Tymański, kompozytor roku Tymon Tymański.
No i w wyborcze z 9 marca 1999 opublikowano obszerną rozmowę z Tymonem Tymańskim, przeprowadzoną przez Roberta Leszczyńskiego.
No i ten Tymon tak z jednej strony wydawał się trochę sceptyczny wobec całej sytuacji, bo na pytanie, czy uważasz, że przyznanie Fryderyka coś zmieni odpowiedział, miałem na to dowód natychmiast po ogłoszeniu nominacji.
Dzwonią do Gnojka Tymańskiego, który dziś jest panem Tymańskim, ale co będzie jutro?
To z jednej strony, ale z drugiej, gdy Leszczyński go zapytał, czy ewentualnie przyjmie Fryderyka czy Fryderyki, no to Tymański odpowiedział, że sam jeszcze tego nie wiem.
No i tutaj właśnie już Tymon nie tyle, że chwali branżę, ale mówi o tym, że to też nie ma co, trzeba się jakoś tam porozumieć, ale że jest we mnie cały czas ten jakiś 17-letni gnojek radykalny.
No i potem się dowiedzieliśmy, kto tam faktycznie w Tymonie wygrał, gdy już doszło do wręczenia nagród.
To jest w ogóle ciekawe, że Tymon dziwi się temu, że branża tak pozytywnie odniosła się do płyty antybranżowej, no bo takie gremia z reguły lubią autotematyczne sytuacje, nawet jeśli to jest satyra, plus tutaj jednak na pierwsze danie na tej płycie idą jednak parodie muzyki chodnikowej, której branża lat 90., Warszawka nie ceniła sobie specjalnie, więc to absolutnie jest spójne z tym, w jaki sposób zachowywała się
No i Kury i Tymon Tymański zwyciężyli tylko i wyłącznie w kategorii album roku.
No i Tymon poszedł na galę i odebrał tę nagrodę.
Cytuję, podczas przemowy na scenie nie szczędził krytyki organizatorom, w sensie Tymon, i tutaj już cytat z Symona, dziwnie się czuję na Fryderykach, gdyż zawsze patrzyłem na to jako osoba z zewnątrz, z marginesu społecznego, z tak zwanego ofu.
Niemniej w latach kolejnych Tymon już był zdecydowanie mniej radykalny, jeśli chodzi o Fryderyki, co też jest taką historią wielu muzyków.
Peja jest teraz w tym gronie związanym z Fryderykami i promuje odbieranie Fryderyków wśród rapperów, a wydaje mi się, że Ryszard Andrzejewski z lat 90. raczej nie byłby tak pozytywnie nastawiony, więc tak, ludzie się zmieniają i Tymon też się zmienił.
No a potem, jak to tam u Tymona bywało, rozmaite rzeczy.
Tymański, jazz ensemble, tranzystory wspomniane przez ciebie, muzyka do wesela, audycja z Kędzierskim, czyli jakieś takie radiowe, prawda, chuligaństwo, polskie gówno, film i muzyka.
To wyszło Tymańskiemu, między innymi to przez lata.
Więc nie wiem, inne projekty, płyty, przeróbki, jakichś klasycznych rzeczy, tam tu Republika, coś tam, co jest dosyć zabawne, bo Ciechowski się bardzo wtedy na Tymańskiego, na tych Fryderykach wkurwił, ze względu na te słowa wobec branży.
No ale jest tego mnóstwo, no nie, no Tymon to jest taka postać, o której można by zrobić spokojnie, no jeden długi bardzo, to na pewno dwa odcinki, no tych rzeczy do omówienia jest naprawdę, naprawdę sporo, ale jeszcze wracając do kur, no wracając jednocześnie do tego wywiadu Nizinkiewicza, tam Tymański zapytany o to w 2023 roku, czy zespół wraca, odpowiedział, że kolektyw kury musi sobie odpowiedzieć na pytanie, czy chce powrotu do dalszej aktywności, a to miałoby sens jedynie w wypadku planowania kolejnych nagrań.
Cały materiał jest autorstwa Tymona i Deriglasowa.
Ostatnie odcinki
-
Czy do tej katastrofy musiało dojść? - Podcaste...
29.01.2026 07:42
-
Mega Mix #2: boronki, Chylińska jajcuje w stani...
22.01.2026 12:09
-
"Gwiezdny pirat" – Podcastex #188
15.01.2026 09:53
-
Listy do Bravo, cz. 2 (1993-94) – Podcastex #187
08.01.2026 16:05
-
Polski "Wiedźmin" - czy był AŻ TAK zły? (część ...
01.01.2026 11:48
-
Podcastex Christmas Special 2025
23.12.2025 18:10
-
Jak działała sekta Niebo? - Podcastex #185
18.12.2025 11:41
-
"Wiedźmin" z Żebrowskim - co się stało? (część ...
11.12.2025 11:53
-
Listy z "Popcornu", część 5 - lata 2003-2008 (P...
27.11.2025 13:34
-
Shazza, Bayer Full, Boys i inni, czyli wzlot i ...
21.11.2025 10:18