Mentionsy

który to zresztą wysiłek do roku 1939 niewiele przyniósł, bo nikt nie spodziewał się wojny już w roku 1939, ale kiedy analizuje się dokumenty tych wszystkich komitetów, tych wszystkich ciał doradczych, czy nawet ciał podstawowych, Sztab Główny Wojska Polskiego, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Generalny Inspektorat Sił Zbrojnych,

Marszałek Śmigły Rydz, wspomniany w jednym z odcinków generał Kutrzeba, szef sztabu głównego, generał Stachiewicz, czy nawet generał Kazimierz Sosnkowski, który kierował pracami KSUS-u, czyli Komitetu do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu, minister spraw wojskowych i wielu innych oficerów.

Wszystkie fundamentalne sprawy musiały przechodzić przez marszałka Śmigłego Rydza, który nie miał kompetencji do podejmowania decyzji kierunkowych, nie znał się na technice, nie śledził najnowszych trendów w zakresie kwestii operacyjnych, uważał się za wybitnego dowódcę, miał piękną kartę, ale zbyt wiele władzy ogniskowało się w jego rękach i co najgorsze on nie konsultował swoich decyzji o charakterze fundamentalnym.

I u nas na poziomie centralnym właściwie najważniejsze figury w państwie, czy to prezydent, czy marszałek, czy minister spraw zagranicznych, Józef Beck, nie do końca orientowali się w realnym potencjale własnej armii, własnych możliwości.