Mentionsy

Były to 9 Dywizja Piechoty Pazubio, 52 Dywizja Piechoty Torino i nieco niespodziewanie, bo nie dywizję pancerną, ale trzecią dywizję szybką, Principe Amadeo Duca d'Aosta.

Powiedziałem, mieli 9 Dywizję Piechoty Pazubio, 52 Dywizję Piechoty Torino, 3 Dywizję Szybką, do tego dodano dowództwo artyleryjskie, 30 zgrupowanie artyleryjskie, gdzie było kilka dywizjonów armat, głównie kaliber 105 mm, kilka dywizjonów artylerii przeciwlotniczej.

Wchodząca w jego skład dywizja Torino nie była jednostką realnie zmotoryzowaną.

W rejonie Mantui dywizja Pazubio, w rejonie Werony dywizja Szybka czy Lere, czyli trzecia dywizja, a w rejonie Rzymu dywizja Torino.

A potem dywizja Torino, która właśnie wyruszyła spod Rzymu, najdalej na południu Włoch.

Trzecia dywizja szybka, a na samym końcu dywizja Torino.

Do czołowej dywizji nad Dnieprem dopiero w pierwszym tygodniu września dołączyła trzecia dywizja szybka, która jak widać była spóźniona o dwa tygodnie w stosunku do sił czołowych, a dopiero w połowie września nad Dniepr wychodzi w całości dywizja Torino.

I wtedy Włosi przechodzą już do prawdziwej, regularnej ofensywy korpusem siłami trzech dywizji, jak to się mówi schodkowo, nacierają na południe dywizja Szybka, trzecia dywizja Szybka, centralnie dywizja Torino, na lewym, północnym skrzydle naciera dywizja Pazubio.

Warunki były tak ciężkie, że dowódca dywizji Torino, generał Manzi, z powodu załamania nerwowego musiał zostać zastąpiony przez nowego dowódcę.