Mentionsy

Co było procesem krótkotrwałym, bo rok później, bardziej na wschodzie, w czasie wielkiej kampanii stalingradzkiej, Armia Czerwona Włochom nie da już potem szans.

Będzie już na tyle odbudowana, odtworzona, że Armia Włoska, waleczna, ale przestarzała, nie poradzi sobie z radzieckimi atakami.

Włoska VIII Armia wysłana tam, rozbudowana do poziomu trzech korpusów, kiedy to ten pierwszy korpus ekspedycyjny wszedł w skład większego już związku operacyjnego włoskiego na froncie wschodnim.

To jest oczywiście Armia Finlandii na północnym lewym skrzydle i Armia Rumunii na południowym prawym skrzydle niemieckiego ugrupowania uderzeniowego.

Niemiecka koncepcja operacji Barbarossa zakłada, że armia rumuńska i armia fińska odegrają ważną rolę w operacjach zaczepnych i że właściwie nikt inny nie jest potrzebny.

Hitler nie cenił armii włoskiej już w roku 1940, jak ona zaczynała, a potem pod wpływem pierwszych klęsk, a przede wszystkim tej katastrofalnej dla Włochów kampanii w Grecji jesienią 1940 roku, a następnie katastrofalnego przebiegu kampanii w Cyrenajce pod koniec 1940 roku, no w oczach niemieckich sojuszników Armia Włoska, Królewska Armia Włoska, wyglądała już naprawdę źle.

No i niemieckie dowództwo, jak i Hitler podkreślali, że niech się Włosi zajmą basenem Morza Śródziemnego, że już mają krytyczną sytuację, za chwilę stracą swoje kolonie w Afryce Wschodniej, stracą Somalię, stracą Etiopię, że krytyczna jest sytuacja frontu libijskiego, że armia włoska zaangażowała się na kilka frontów.

że przestaną sobie robić wojskowe spacerki, jak on to mówił, po różnych krajach Europy i że wreszcie ktoś ich przed swoją klęską przynajmniej trochę zrani, że Niemcy są już tak pewni siebie, tak nadęci, tak pełni pychy, przeświadczeniu o swoim wojskowym geniuszu i przewadze nad innymi, że ta Armia Czerwona na tyle im krwi upuści, że nabiorą odrobinę pokory.

ale że armia włoska musi wziąć udział w tej walce, która będzie ciężka, ale na pewno ostatecznie zwycięska i on jako faszysta nie wyobraża sobie, żeby w zniszczeniu komunizmu nie wzięły udziału włoskie wojska.

No ale skoro wódz i kanclerz Rzeszy ostatecznie po długich namowach się zgodził, armia niemiecka, Wehrmacht też musiała się zgodzić.

Chciano pokazać Niemcom, że Armia Włoska posiada takie zdolności i na bazie doświadczeń tego korpusu postanowiono sformować coś, co ostatecznie otrzymało nazwę Corpo di Spedizione Italiana in Russia, CSIR, Korpus Ekspedycyjny Włoski w Rosji.

Ma to miejsce 17 lipca i odtąd ta włoska eskapada do Rosji na Ukrainę tak naprawdę związana będzie nierozerwalnie z osobą generała Giovanni Messe.

Generał Messe melduje, że korpus boryka się z całym szeregiem problemów, że armia niemiecka ogranicza coraz bardziej, im bardziej Włosi idą na wschód, tym bardziej ogranicza dostawy amunicji i paliwa.

W gruncie rzeczy dwie niemieckie armie, 17 Ogólnowojskowa i 1 Armia Pancerna, dawna Grupa Pancerna Kleista, mają liczne cele do opanowania.

Wtedy w grudniu 1941 roku pojedyncza włoska dywizja była w stanie opierać się na tarciu nawet dwóch, trzech dywizji strzelców i dywizji kawalerii radzieckiej.

Do lata 1942 roku, kiedy korpus wchłonęła armia włoska w Rosji, straty bezpowrotne sięgnęły około 2000 zabitych i zaginionych, około 8000 rannych.

W tym konkretnym przypadku przestrzeń, zima były większymi wyzwaniami nawet niż Armia Czerwona, bo Niemcy do Bochu dawali zaopatrzenie, do Dniepru w 50%, a kiedy przekroczono Dniepr, zaopatrzenie prawie się zupełnie urwało.

A Armia Czerwona się odtwarzała.

Armia Czerwona w roku 1942 odbudowywała swoją potęgę.

Ta Armia Czerwona, która uderzy na włoską armię w czasie operacji stalingradzkiej, będzie już inną armią niż ta, która ruszy na Włochów w bitwie bożonarodzeniowej rok wcześniej.

I tam, gdzie dał radę włoski korpus w 1941, tam w 1942 nie da już cała armia.