Mentionsy

Można by powiedzieć, że Amerykanie, a właściwie grupa oficerów pod przewodnictwem zaledwie Majora, Alberta Wiedemajera wypracowała latem 1941 roku niesamowicie celne i precyzyjne rekomendacje jak należy toczyć wojnę.

Dzisiaj, po latach, to zagadnienie jest szeroko opisywane, tak z perspektywy strategii, jak i z perspektywy twórcy, czy raczej najważniejszego z twórców owego planu, ówcześnie zaledwie majora Alberta Wiedemajera.

A oni, żeby tej odpowiedzi udzielić, utworzyli specjalny zespół badawczo-projektowy, ale równie dobrze można by to kwitować stwierdzeniem, że Marszal wezwał Majora Wiedemajera i powiedział mu, masz 90 dni, masz odpowiedzieć na pytania prezydenta.

Ale Eisenhower, Patton, Bradley, ci wysokiej rangi oficerowie Stanów Zjednoczonych realizowali wojnę według założeń wypracowanych przez Wiedemajera i realizowali ją środkami, które zaplanował Wiedemajer, będąc wówczas majorem.

Polecam poniższą analizę istotnej pracy Wiedemajera planistom wojskowym i wszystkim osobom badającym mobilizację i logistykę.

późniejszego generała Wiedemajera.

Dlatego, że kiedy generał Marszal wezwał Wiedemajera i przekazał mu polecenie prezydenta, prezydent jako polityk zadał pytanie, jak wielka ma być nasza armia, a Wiedemajer skwitował to słowami, to zależy do czego ma zostać użyta.

Dlatego, że tak się szczęśliwie dla Wiedemajera i armii amerykańskiej złożyło, że był to oficer kompletny.

Ale do czasu planu Wiedemajera nie było takiej doktryny w Ameryce?

Mieli właśnie majora Alberta Wiedemajera.

Ale Norbert, na czym konkretnie polegała praca generała Wiedemajera i jego zespołu?

Praca Wiedemajera była kontrolowana przez tzw.

I to było dla Wiedemajera najtrudniejsze.

Słowem, ogólna liczebność sił zbrojnych i gotowość ich do działań na obszarze Europy zostały przez Wiedemajera opracowane prawidłowo.

A więc Amerykanie, tak z przyczyn logistycznych, jak i z przyczyn przebiegu wojny, zdjęli z samych siebie konieczność zbudowania tak gigantycznej armii i musieli ją z siebie zdjąć, bo strukturalnie stanęli przed wyzwaniem, którego nie przewidzieli w koncepcji Wiedemajera.

Ale jest jeszcze jedna fundamentalna lekcja z doświadczenia Majora Wiedemajera, który potem, jak powiedziałem, został generałem i był zawsze zaufanym człowiekiem marszala.

To było takie oburzające dla amerykańskich senatorów, którzy puścili plan Wiedemajera do prasy.