Mentionsy

Można by powiedzieć, że Amerykanie, a właściwie grupa oficerów pod przewodnictwem zaledwie Majora, Alberta Wiedemajera wypracowała latem 1941 roku niesamowicie celne i precyzyjne rekomendacje jak należy toczyć wojnę.

Dzisiaj, po latach, to zagadnienie jest szeroko opisywane, tak z perspektywy strategii, jak i z perspektywy twórcy, czy raczej najważniejszego z twórców owego planu, ówcześnie zaledwie majora Alberta Wiedemajera.

A oni, żeby tej odpowiedzi udzielić, utworzyli specjalny zespół badawczo-projektowy, ale równie dobrze można by to kwitować stwierdzeniem, że Marszal wezwał Majora Wiedemajera i powiedział mu, masz 90 dni, masz odpowiedzieć na pytania prezydenta.

Ale Eisenhower, Patton, Bradley, ci wysokiej rangi oficerowie Stanów Zjednoczonych realizowali wojnę według założeń wypracowanych przez Wiedemajera i realizowali ją środkami, które zaplanował Wiedemajer, będąc wówczas majorem.

Polecam poniższą analizę istotnej pracy Wiedemajera planistom wojskowym i wszystkim osobom badającym mobilizację i logistykę.

późniejszego generała Wiedemajera.

Dlatego, że kiedy generał Marszal wezwał Wiedemajera i przekazał mu polecenie prezydenta, prezydent jako polityk zadał pytanie, jak wielka ma być nasza armia, a Wiedemajer skwitował to słowami, to zależy do czego ma zostać użyta.

Dlatego, że tak się szczęśliwie dla Wiedemajera i armii amerykańskiej złożyło, że był to oficer kompletny.

Ale do czasu planu Wiedemajera nie było takiej doktryny w Ameryce?

Mieli właśnie majora Alberta Wiedemajera.

Ale Norbert, na czym konkretnie polegała praca generała Wiedemajera i jego zespołu?

Praca Wiedemajera była kontrolowana przez tzw.

I to było dla Wiedemajera najtrudniejsze.

Słowem, ogólna liczebność sił zbrojnych i gotowość ich do działań na obszarze Europy zostały przez Wiedemajera opracowane prawidłowo.

A więc Amerykanie, tak z przyczyn logistycznych, jak i z przyczyn przebiegu wojny, zdjęli z samych siebie konieczność zbudowania tak gigantycznej armii i musieli ją z siebie zdjąć, bo strukturalnie stanęli przed wyzwaniem, którego nie przewidzieli w koncepcji Wiedemajera.

Ale jest jeszcze jedna fundamentalna lekcja z doświadczenia Majora Wiedemajera, który potem, jak powiedziałem, został generałem i był zawsze zaufanym człowiekiem marszala.

To było takie oburzające dla amerykańskich senatorów, którzy puścili plan Wiedemajera do prasy.

Mieli już plan, bo latem 1941 roku wypracował to zespół pod przewodnictwem majora Alberta Wiedemayera, jednego z najwybitniejszych amerykańskich strategów w historii US Army.