Mentionsy

To jest jeden z okrętów, który zatopił Bismarcka.

Prince of Wales to jest okręt, który walczył z Bismarckiem, walczył z Prinz Eugenem, potem chwalebnie zginął w walce z Japończykami na Dalekim Wschodzie.

W wymiarze zbrojeń morskich II wojna światowa zatem Brytyjczyków w jakimś zakresie nie zaskoczyła, bo o ile nie odpowiedzieli na budowę Scharnhorsta i Gneisenau w Niemczech, o tyle na budowę pancerników takich jak Bismarck czy Tyrpitz jak najbardziej, a kolejnymi swoimi okrętami zamierzali odpowiadać na niemiecki program zbrojeń morskich Z i okręty typu H.

No ale koniec końców tak się stało, że Niemcy zwodowali na przykład dwa pancerniki nowej generacji Bismarck-Tyrpitz jeszcze tuż przed wybuchem wojny i w tym samym czasie Brytyjczycy zaczęli wodować kadłuby swoich pancerników.

W tym samym więc czasie, kiedy Niemcy wodują Bismarcka i Tyrpica, Brytyjczycy wodują dwa analogiczne okręty nowej generacji.

Jerzy V, Lew, Bismarck, okręty typu H. No będziemy budować, kto wybuduje więcej.

Cała ich flota składa się w tym momencie z trzech starych krążowników liniowych i tuzina starych okrętów pancernych, no dziesięciu w linii, bo Nelson i Rodney to nie są przecież stare okręty, ale są wolne, znacznie wolniejsze niż Bismarck i Tyrpitz,

mniejszej prędkości te pancerniki mogły podjąć walkę z każdym okrętem nieprzyjacielskim, także z Bismarckiem czy z Tyrpicem.

typu Bismarck, jednego owego Bismarcka, a Brytyjczycy już mieli w linii Jerzego V i na szybko, na łapu capu kończyli wprowadzanie Prince of Wales.

I wówczas na polu walki zamanifestowały się zupełnie nowe brytyjskie pancerniki, dokładnie w tym samym czasie, kiedy zamanifestował się także i Bismarck.

Włączyli się w ten wyścig zbrojeń dopiero wobec pojawienia się Bismarcka i Tyrpica, ale postanowili nadgonić opóźnienia z początku zamawiając pięć jednostek.

To sławne starcie z Bismarckiem, w którym bierze udział Hood, w tym starciu bierze udział także Prince of Wales.

Ten okręt trafia Bismarcka, on z nim walczy, potem w wyniku uszkodzeń, w wyniku wyłączenia z eksploatacji części artylerii głównej, on musi się wycofać z walki, ale nie opuszcza pola walki, tylko do pewnego czasu ściga, czy raczej śledzi Bismarcka.

ze wspomnianymi uszkodzeniami, czy kończącego się paliwa musi zawinąć na Islandię, potem musi wrócić do Wielkiej Brytanii, ale bierze udział w polowaniu na Bismarcka.

To, co Prince of Wales zaczyna z hudem w sposób nieudany, kończy King George V, który razem z pacernikiem Rodney w pojedynku artyleryjskim, w towarzystwie oczywiście innych okrętów, zatopił potem Bismarcka.

Mogło wiosną 1940 roku rzucić do walki z Bismarckiem dwa swoje najnowsze okręty.

W walce z Bismarckiem, czy potem, kiedy Duke of York walczył z Scharnhorstem.

I ta walka z Bismarckiem, no to jest niezwykle dramatyczny dla Royal Navy, ale i chwalebny okres.

Prince of Wales brał udział w operacji przeciwko Bismarckowi nie do końca jeszcze sprawny, z technikami, budowlańcami stoczniowymi na pokładzie, z całą masą awarii się mierzył, został rzucony do walki z nie do końca przeszkoloną załogą.

Mówiono, że Prince of Wales uciekł przed Bismarckiem.