Mentionsy

Oni Zachód podziwiają.

W 1939 to Zachód mimo pewnych problemów.

Ale mimo wszystko Zachód zaczął podnosić się z katastrofy przełomu lat 20. i 30.

A Zachód, który będzie zwiększał zbrojenia, może wyjść z kryzysu.

Innymi słowy, w oczach Stalina Zachód gra zimną grę.

To jest kluczowy element tej mowy, że tanio nie będzie, że Zachód, jeżeli chce powstrzymać państwa agresywne i zaangażować do tego Związek Radziecki, to po pierwsze nie w pierwszej fazie wojny, a po drugie tanio nie będzie.

Czym Zachód zapłaci Związkowi Radzieckiemu za walkę z Japonią, Niemcami i Włochami?

Stalin żyje w przeświadczeniu, że Zachód tuczy Hitlera, że budowa potęgi Niemiec jest po cichu wspierana przez zachodnie demokrację celem rzucenia się Hitlera na Stalina.

Mówią i piszą czarno na białym, że Niemcy okrutnie ich zawiedli, bo zamiast ruszyć dalej na wschód przeciwko Związkowi Radzieckiemu, zwrócili się na zachód i zażądali kolonii dla siebie.

że próbowaliśmy dogadać się z Zachodem przeciwko faszystom i Zachód nas odtrącił.

W co gra Zachód?

Że w perspektywie Stalina Zachód dąży do wojny radziecko-niemieckiej, chce stać z boku i się temu przyglądać.

Że Zachód dąży do wojny Japonii ze Związkiem Radzieckim i chce się temu przyglądać.

Przynajmniej w pierwszej fazie konfliktu, ponieważ koniec końców Zachód jest silniejszy niż oś i zwycięży tę wojnę w perspektywie Stalina, ale będzie to proces wieloletni i długotrwały.

Po czym ta inicjatywa się wypali i Zachód, w oparciu o potęgę Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, przejdzie do kontrataku, aby zwyciężyć państwa aspirujące.

Podobnie jak Hitler koniec końców uważał, że do wojny z Niemcami dojść musi, że Zachód...

Niech Niemcy coś mu dadzą za tą bierność, a potem niech Zachód coś mu da za aktywność.

To nie chodzi o to, że Zachód chciał pchnąć Niemcy przeciwko Związkowi Radzieckiemu.

Zachód traktował rzeczywiście Niemcy jako państwo, które mogło być stabilizatorem wielkich zbrojeń niemieckich, ale wraz z Hitlerem to się wszystko wyrwało spod jakiejkolwiek kontroli i porozumienia.

Ale Wielka Brytania, prowadząc swoją chaotyczną politykę uniknięcia wojny, wzbudziła w Związku Radzieckim przeświadczenie, podbudziła to paranoiczne przeświadczenie, że Zachód pragnie pchnąć Niemcy do wojny z ZSRR i się przyglądać.

Zachód okazał się silniejszy niż państwa osi.

Tą ceną, jaką Zachód zapłacił Stalinowi, były nowe, szerokie wpływy w Europie, nawet na Dalekim Wschodzie, ale przede wszystkim w Europie.