Mentionsy

Norbert, czy możesz nam dzisiaj opowiedzieć zatem, czego dotyczył ten głośny referat Stalina, jak wpisywał się on w jego imperialną politykę, no i przede wszystkim, dlaczego przemówienie z XVIII Zjazdu Partii Bolszewickiej ma dziś tak donośne znaczenie w historii?

Tak zwana mowa kasztanowa Stalina z 10 marca 1939 roku, będąca zapowiedzią wielkiej zmiany.

Niemcy, Hitlera i Związek Radziecki Stalina przecież to byli śmiertelni wrogowie.

Jest rodzajem decyzji Stalina, że Związek Radziecki w pierwszej fazie II wojny światowej zajmie pozycję wyczekującą.

bo Hitler zamierzał oszukać Stalina, a Stalin zamierzał oszukać Hitlera.

licytujcie kapitaliści i faszyści między sobą ile jesteście gotowi nam dać za takie a nie inne nasze stanowisko za taką a nie inną naszą postawę no i tu właśnie tego dotyczyła ta kasztanowa mowa Stalina z 18 zjazdu partii

Każdy, kto tę mowę Stalina czytał, ona została wygłoszona 10 marca, a następnego dnia 11 marca ukazała się w gazecie Prawda.

Śledźmy ową mowę Józefa Stalina w jej najważniejszych fragmentach krok po kroku.

Wszyscy słuchają się Stalina.

Ich potęga to nie jest jeszcze to, co czyniłoby w oczach Stalina i wierchuszki partii Związek Radziecki niezwyciężonym.

Dla Stalina faszyzm, nazizm, kapitalizm to są śmiertelni wrogowie, którzy mogą unicestwić kraj rat.

Nie ma w polityce międzynarodowej Stalina nic z nieokiełznania hitleryzmu.

No i to pierwsze słowa Stalina mają efekt mrożący, bo tak naprawdę większość członków 17 zjazdu partii już nie żyje albo jest w łagrach.

To z perspektywy Stalina dwa fronty tego samego konfliktu, który rozgrywa się od Gibraltaru po Szanghaj, obejmuje ludność Chin, Mongolii, obejmuje ludność Hiszpanii, a stopniowo zagraża większości Euroazji.

Ona jest żywcem brana jeszcze z czasów Lenina i właśnie Stalina.

No ale dla Stalina czasami czarne jest białe, a białe jest czarne.

Ale Stalin podkreśla, że turbozbrojenia zachodnie, a właściwie niemieckie, włoskie, japońskie muszą prowadzić do krachu bądź wojny, według Stalina.

A więc mamy dwa bloki, które w opinii Stalina zderzą się ze sobą w sposób nieunikniony.

A jest w oczach i perspektywie Stalina tylko siedem światowych mocarstw.

Zobaczmy, że w tej mowie Stalina z 10 marca 1939 roku tymi złymi nadal są Niemcy, Włosi i Japończycy, a nie Anglicy, Francuzi czy Amerykanie.

Czyli zobaczmy, gdybyśmy tylko na bazie tej mowy Stalina albo tego fragmentu interpretowali jego późniejsze decyzje, byłyby nielogiczne, ponieważ Stalin całkowicie prawidłowo opisuje państwa aspirujące jako państwa agresywne.

A zatem cała polityka apismentu, cała polityka ugłaskiwania Hitlera jest w oczach Stalina, grą mocarstw zachodnich, których on nie obraża, które nazywa państwami nieagresywnymi, ale które postrzega jako takie same zagrożenie jak hitleryzm, jak faszyzm czy japoński imperializm.

Innymi słowy, w oczach Stalina Zachód gra zimną grę.

To jest pogląd Józefa Stalina na nadchodzącą wojnę.

Stalin żyje w przeświadczeniu, że Zachód tuczy Hitlera, że budowa potęgi Niemiec jest po cichu wspierana przez zachodnie demokrację celem rzucenia się Hitlera na Stalina.

W mowie kasztanowej Stalina nie ma nic o kasztanach.

U Stalina nie ma kasztanów, ale są prowokatorzy wojenni przyzwyczajeni do rozpalania ognia cudzymi rękami.

Że państwa zachodnie z perspektywy Stalina stały się niewiarygodne i zawiodły jego zaufanie.

Że w perspektywie Stalina Zachód dąży do wojny radziecko-niemieckiej, chce stać z boku i się temu przyglądać.

I bardzo ważnym elementem mowy Stalina jest również odniesienie się do wielkiego terroru.

I za tymi okrutnymi słowami Józefa Stalina stoi jakaś ponura, przerażająca prawda.

Obalenie Stalina i komunizmu przez kryzys wewnętrzny państwa stało się niezwykle trudne, bo państwo zostało zastraszone.

Związek Radziecki osłabił swoją pozycję międzynarodową i mimo pochukiwań Stalina na świecie uważano poniekąd słusznie, że wielki terror jest osłabieniem ZSRR, że to państwo nie jest takim potężnym mocarstwem jak jeszcze w roku 1935 czy 1936.

Podsumowując mowę Stalina bardzo długą, przywlekłą, pełną cytatów o produkcji traktorów i kombajnów, o zbiorach zbóż i wielu innych statystykach.

Najważniejszą tezą kasztanowej mowy Stalina było to, że Związek Radziecki przestaje aktywnie uczestniczyć w postrzymywaniu tzw.

Przynajmniej w pierwszej fazie konfliktu, ponieważ koniec końców Zachód jest silniejszy niż oś i zwycięży tę wojnę w perspektywie Stalina, ale będzie to proces wieloletni i długotrwały.

będzie potrzebował Związku Radzieckiego do wygrania nowej wojny imperialistycznej, czyli II wojny światowej, ale musi zapłacić odpowiednimi koneksjami, aby Związek Radziecki nasycił się, aby nie był w przyszłości państwem aspirującym, tylko jego aspiracje miały być zaspokojone i to nie tanio, nie tanio, cytując Stalina.

W opinii Stalina niech Niemcy walczą z zachodnimi mocarstwami, a przyglądać się będzie Stalin.

I oczywiście mowa kasztanowa Stalina pełna jest obłudy, pełna jest kłamstw, pełna jest odrażających opowieści o szpiegach i sabotażystach idących w setkach tysięcy, których skazano na śmierć w ramach paranoi wielkiej czysty.

I można by powiedzieć, że ten totalitarny, nieprzewidywalny charakter komunistycznej Rosji także ściągnął na Stalina, na bolszewików armię Hitlera w 1941 roku.

Aż do momentu, kiedy rzeczywiście żołnierze Hitlera i żołnierze Stalina zaczęli wzajemnie krzyżować broń i wtedy Stalin nie miał już żadnego wyboru, a jednocześnie stawał się wiarygodnym partnerem na Zachodzie.

A zatem Stalin wiedział, że pójdzie na tą wojnę z Hitlerem, koniec końców stał się wiarygodnym partnerem państw zachodnich, ale hasło Stalina z mowy kasztanowej, tanio nie będzie, obowiązywało.

Nie potoczyła się II wojna światowa po pierwotnej myśli towarzysza Stalina.