Mentionsy

I tego samego generała Reinharda, który parę lat później, latem 1944 roku, jako dowódca Grupy Armii Środek, utopi we krwi Warszawę już w sposób dokumentny w czasie pacyfikacji powstania.

A zatem z operacyjnego punktu widzenia ta historia boju o Rosienie, gdzie mamy legendarne starcie niemieckiej dywizji pancernej z najpotężniejszymi czołgami Armii Czerwonej, z czołgami KW-1 i KW-2, z czołgami z małą wieżą i z dużą wieżą.

Sforsować ją i nacierać dalej na północny wschód i na północ celem rozgromienia radzieckiej 8 Armii brojącej się na kierunku Rygi, a przede wszystkim 11 Armii, która operowała w rejonie Kowna.

Ma w swoim składzie trzeci pułk czołgów, czwarty pułk czołgów Armii Czerwonej, drugi pułk piechoty zmotoryzowanej, pułk artylerii, oddziały i pododdziały wsparcia.

Powstała relatywnie niedawno, ale dziedziczy tradycję 7 Dywizji Kawalerii i 21 Brygady Czołgów Ciężkich Armii Czerwonej.

Po latach eksploatacji czołgów T-28, najlepszych czołgów Armii Czerwonej, teraz radzieccy czołgiści dostają zupełnie nowe maszyny.

To są gorsze, bardziej zużyte, były czołgi armii czechosłowackiej, czy nic.

Ciężko jest z takiej armaty uszczelić czołg ciężki Armii Czerwonej.

Oczywiście u generała Haldera w sztabie OKH, w sztabie generalnym Wojsk Lądowych, takie meldunki musiały się zderzać z bombastycznymi narracjami z pułku Hermana Goeringa, czy z Grupy Armii Południe, czy chociażby z meldunkami od wojsk Grupy Armii Środek, że rozwalamy je dziesiątkami i idziemy do przodu.

6 Dywizja Pancerna w kolejnych dniach odniosła wspaniałe zwycięstwo i poszła dalej na północ-północny wschód w ramach ofensywy Grupy Armii Północ i 4 Grupy Pancernej.

Przyjeżdżali oficerowie z dowództwa armii, przyjechało nawet paru oficerów z OKH zobaczyć cóż to za potwory pancerne ma przeciwnik.

Ale szybko o tym zapomniano, bo takich potworów pancernych w dziesiątkach i setkach liczono na drogach odwrotu Armii Czerwonej na Ukrainie, na Białorusi, na Litwie, na Łotwie, ale legenda pozostała.