Mentionsy

Po pierwsze dlatego, że stanowiła wewnętrzną, ukrytą polemikę wewnątrz Wehrmachtu z generałem Ludwikiem Beckiem, ówczesnym szefem Sztabu Generalnego Wojsk Lądowych.

Czyli Guderian już przed wojną był reprezentantem, przedstawicielem Wehrmachtu, państwa niemieckiego, ofensywnego, agresywnego, gwałtownie rozbudowującego siły zbrojne.

Ale Guderian, tak jak Halder, z którym się zresztą nie lubił, oni chcą zbudować legendę Białego Wehrmachtu.

To wynika z tego, że niemieccy dowódcy okresu Reiswery, Wehrmachtu czy wcześniej Armii Pruskiej, oni mieli specyficzną manierę pisania książek.

To typowe dla generałów Wehrmachtu.

Dla Guderiana punktem ciężkości i odniesienia są Francuzi, bo oni są z punktu widzenia każdego ówczesnego oficera Wehrmachtu przyszłym głównym wrogiem.

Bo mąci, bo go denerwuje, bo przeszkadza i się w ogóle nie zna, a on, generał Ludwik Beck, notabene najwybitniejszy strateg Wehrmachtu, on mówi, że jakiś generał Guderian nie będzie go przecież pouczał.

broni pancernej napisano wiele wcześniej, dyskutuje się o tym dużo, więc Guderian jest o tyle ciekawy, że on to opisuje w kontekście właśnie Wehrmachtu.

I to jest to, czego my nie zauważyliśmy, co przespali praktycznie wszyscy, że między 1937 a 1939 rokiem stale ewoluowała doktryna Wehrmachtu i ona się coraz bardziej rewolucjonizowała.

Można sobie wyobrazić, co pomyśleli artylerzyści, piechocińcy, kawalerzyści w Wehrmachtu, kiedy przyszedł taki Guderian i takie rzeczy zaczął wypisywać.

Gdyby nie było Becka, a był tylko Guderian i jego Achtung Panzer, balans pomiędzy różnymi składowymi Wehrmachtu byłby nieprawidłowy.

Był typowym przedstawicielem Wehrmachtu.

Jest książką, która wtedy przed wojną zrobiła wrażenie na Hitlerze, zrobiła wrażenie w Wehrmachtzie i miała swój wpływ na zwiększenie efektywności bojowej Wehrmachtu w pierwszym etapie wojny.

była jednym z szeregu zapowiedzi tego, co spotka Europę z ręki Wehrmachtu, bynajmniej wtedy nie najważniejszą.

Pisali je generałowie Wehrmachtu, ale co ciekawe, pisali je także antynaziści.

Był tym wykonawcą zamachu stanu w wykonaniu wojsk lądowych Wehrmachtu.

Ale książka Achtung Panzer jest książką bardzo ciekawą, bardzo pouczającą, godną przeczytania przez każdego, kto interesuje się dogłębnie historią wojskowości, historią II wojny światowej, czy historią Wehrmachtu w szczególności.