Mentionsy

No i tu właśnie chciałbym Cię o to zapytać, bo jak duży był ten rzeczywisty wysiłek inwestycyjny Brytyjczyków w Royal Navy podczas II wojny światowej?

Jednym słowem, jak bardzo Royal Navy rozwinęła się w trakcie II wojny światowej?

Nakierowany z jednej strony na podtrzymanie, budowę kolejnych statków handlowych, a z drugiej strony nakierowany na rozbudowę Royal Navy.

pancerniki typu Iowa, lotniskowce, floty typu Essex, krążowniki ciężkie typu Baltimore, czy krążowniki lekkie typu Cleveland.

Ta potęga US Navy, wyrażana tymi najnowocześniejszymi okrętami, czy też potęga amerykańskiego przemysłu.

wyrażana produkowanymi seryjnie statkami handlowymi, transportowymi Liberty, Victory, potężna flota różnego rodzaju okrętów desantowych, barek desantowych.

Co jest przecież zaskakującą konstatacją, bo mówimy o Royal Navy, mówimy o obok US Navy w 1939 roku najpotężniejszej marynarce wojennej świata, która inaczej niż US Navy.

No ale przecież Royal Navy prowadziła także bitwy morskie, sławne bitwy morskie, jak chociażby polowanie na Bismarcka.

W 1914 roku niemiecka flota była tak potężna, że mogła rzucić Royal Navy wyzwanie w walnej bitwie morskiej.

Stąd w historii rozwoju Royal Navy.

Brytyjczycy kojarzą nam się z użyciem jednostek typu Ilastrius, ale faktycznie z niczym więcej, co jest dla Royal Navy w jakimś sensie krzywdzące, bo oni, jak powiedziałem, od roku 1942 wzmogli wysiłki właśnie w kierunku potężnej rozbudowy floty lotniskowców.

Czyli zobaczmy jak bardzo te wielkie okręty, pancerniki, takie jak okręty typ Jerzy V, czy lotniskowce z serii Znakomity, Ilastrius,

Pamiętajmy, że sama Royal Navy, gdy zaczynała się wojna, posiadała 15 pancerników i krążowników liniowych, 7 lotniskowców, ponad 60 krążowników, ponad 160 niszczycieli.

Takie stocznie jak Harland & Wolfe w Belfaście, jak potężny Vickers Armstrong w Barrow-in-Fernes, jak

Pięciu okrętów King George V, Jerzy V. Gdzie jeden okręt, mieliśmy o tym odcinek, wszedł do służby w roku 1940, dwa okręty w roku 1941 i dwa okręty w roku 1942.

To znaczy oczywiście potem, już po wojnie, Bandere podniesie jeszcze ostatni brytyjski pancernik, Vanguard.

były w jakimś zakresie siostrami pancerników typu Jerzy V, dlatego że to są okręty, które zamówiono po wygaśnięciu przedwojennych traktatów rozbrojeniowych.

Oni jeszcze oczywiście do końca wojny prowadzili pewne prace, potem, jak już powiedziałem, budowano, jeszcze oddawano nawet do służby pojedyncze okręty, tak jak Vanguard, ale de facto pancerniki w roku 1942 zeszły na drugi plan, lotniskowiec uzyskał pozycję hegemoniczną.

A zupełnie w tle tego wysiłku była oczywiście przeróbka statków handlowych na lotniskowce eskortowe i masowa produkcja takich jednostek w Stanach Zjednoczonych także na rzecz Royal Navy.

Ale przecież nie każdy przeciwnik będzie przyjmował bitwę walną z Royal Navy.

BB, CA, CL, CV, CVL, czyli pancerniki, krążowniki ciężkie, krążowniki lekkie, lotniskowce i lotniskowce lekkie.

Budowa korwet takich jak Flower, jak Castle, budowa fregat, River, Loch, to jest ten najważniejszy brytyjski wysiłek w bitwie Atlantyk.

A wraz z nią rozkręca się budowa Corvette i Fregat.

I zobaczmy, zarówno w przypadku niszczycieli, jak i jednostek takich jak Fregata i Corvette.

I było to właśnie możliwe dzięki potędze brytyjskiego przemysłu stoczniowego, który dał Royal Navy w czasie II wojny światowej ponad tysiąc okrętów podstawowych klas.