Mentionsy

że Liverpool wszystko robią na większym rytmie i te pojedynki, ale też rozgrywanie, że nie wiem, rozmawialiśmy o tym, że nie ma tej samej złości, że jeśli chcemy z Atletico albo Barca wygrać, no musimy mieć taką samą złość, wręcz wiesz, chęć zabicia dosłownie,

że jest aut, odpuścił, a Robertson jeszcze przybiegł, wziął tę piłkę, że oni byli nakręceni, też szukali gola, no to też jest ten do pierwszego gola, też jeszcze grasz z tym trochę wyższą szybkością, biegiem więcej, ale że brakowało nie samej motywacji, bo też Liverpool nie grał brzydko, czy wiesz, że tam miał jakiś problem do realu, ale po prostu rytm piłkarski, że to nie była ta motywacja jak Barca, Atleti, ale na rytmie piłkarskim była wyższość i to było to, co się rzuciło w oczy

To ustawienie z klasyku było super, wszyscy byliśmy wręcz podnieceni, tym Kamavinga na prawej, Barca, ciężar na prawej, Barca nie wie co się dzieje, zdominowaliśmy.

No w trakcie meczu uważałem, że jest to gdzieś granica i że jeśli kowacz, sędzia kowacz ustawia grę poprzeczkę wysoko, granica jest fizyczność, no to okej, akceptuję, że nie, ale po meczu im więcej oglądam, no tym poważniejsze wydaje mi się przewinienie, mocniejsze, że to nie było takie muśnięcie, jak ostatnio Barca-Olimpiakos było.