Mentionsy

O lansowanie narodowego komunizmu zostało oskarżone już w roku 1948 Władysław Gomułka.

ale tak naprawdę Gomułka nie był nigdy nacjonalistą, był ortodoksyjnym komunistą, aczkolwiek nie był stalinistą, chciał w Polsce systemu komunistycznego, ale różniącego się od tego w wydaniu sowieckim.

To jest bardzo dobry okres, jeśli chodzi o takie odczuwanie sytuacji materialnej, ponieważ Gomułka decyduje się na podwyższenie płac realnych.

Gomułka uznaje, że trzeba zwrócić do takiego tradycyjnego modelu industrializacji w wydaniu komunistycznym, czyli rozwoju, nacisku na rozbudowę przemysłu ciężkiego, chemicznego.

No i pojawiają się od razu problemy rynkowe, gorsze zaopatrzenie w żywność, ale także Gomułka blokuje wzrost płac realnych.

Gomułka uważa, że trzeba walczyć z groźbą inflacji, dlatego trzyma w ryzach płace realne.

To nie jest niedostatek taki, jakiego doświadczali robotnicy w czasie wielkiego kryzysu gospodarczego, więc w tym sensie Gomułka miał rację, mówiąc, że żyje wam się lepiej.

Gomułka czytał wszystko generalnie, co trafiało na jego biurko, ale myślę, że Namiatkiewicz miał pewien wpływ na selekcję tych dokumentów.

Było raczej oczywiste, że Gomułka odejdzie prędzej czy później.

Zresztą było takie poczucie, że Gomułka się kończy pod kęs lat 60., czy w drugiej połowie lat 60.

Czuć było tę frustrację społeczną i to, że Gomułka się rozmija z aspiracjami swojego własnego społeczeństwa, zwłaszcza młodego pokolenia.

Więc Moczar, który był nieco młodszy od Gomułki, myślę, że liczył na to, że gdy Gomułka odejdzie...

Listy do Gomułki kierowane jesienią 1956 roku, kiedy Gomułka był postrzegany jako ten zbawca.

Na przykład Gomułka nie był zadowolony z tej dyskusji wokół książki Załuskiego.

Myślę, że sam Gomułka.

No i trwa to parę miesięcy, aż Gomułka podejmuje decyzję o zablokowaniu tego i traci zaufanie do Moczara właśnie po marcu 1968 roku.

Właściwie Gomułka zaczął rozumieć, że traci kontrolę nad Moczarem i udało mu się go zablokować.