Mentionsy

Byliśmy w momencie, kiedy Gandalf wyjaśniał Frodovi, co by się z nim stało w momencie, kiedy na zgóle osiągnęliby cel swój, czyli upierzyliby Froda.

To jest krótka wymiana zdań między Gandalfem a Frodo, w którym to Frodo dopytuje o konie.

Frodo mu przerywa, pyta o elfy, prawda?

No i jest ten moment, kiedy Frodo, w tekście, wracamy do tekstu, Frodo pyta o świetlistą postać, o postać, którą widział właśnie taką rozświetloną.

To był ten moment, kiedy w poprzednim rozdziale na koniec pierwszej księgi Frodo spadał za Skwalota, prawda, i tracił przytomność i widział właśnie świecącą postać.

To był oczywiście Glorfindel, tak potwierdza mu Gandalf, i widziany właśnie po drugiej tej niewidzialnej stronie, ponieważ wiemy, że Frodo był już częściowo bardzo blisko tego zupiorzenia całkowitego.

No i może sobie przypomniał właśnie w tym momencie, że przecież on tu jest po to, żeby tą nadzieję rozpalać, a nie gasić, bo w tym momencie robi wszystko odwrotnie, także na sam koniec dodaję tak właśnie optymistycznie, że Frodo jest w Rivendell, jest bezpieczny, nie musi się o nic martwić i chyba tu wraca na jakby dobre tory.

W ramach tego fragmentu Frodo przede wszystkim przyznał, że nie ma za dużo odwagi, ale aktualnie nie ma zmartwień.

Gandalf przysunął krzesło do łóżka i uważnie przyjrzał się Frodovi.

Oczywiście w pierwszym momencie tego czytanego fragmentu Gandalf stwierdza właśnie, że zauważa, że Frodo wraca do normalności, że czuje się lepiej, wygląda lepiej, ale właśnie zauważa tą delikatną zmianę, prawda?

Czyżby Gandalf już w tym momencie wiedział, że to Frodo...

Tak, Frodo się zastanawiał, nie?

W sensie, że nawet jeśli Frodo wróci do Shire, to no Shire... Odmieniony już będzie, prawda?

Tak, to już raz, że Frodo będzie odmieniony, a dwa, że no jednak wśród ziemi nie jest bezpieczne, więc jakoś tam ta historia, wojna o piersień jakoś tych hobbitów dosięgnie, prędzej czy później.

Wtedy Frodo straci jego fizyczne serce.

Zatem Frodo traci swoją fizyczną istotę.

Ale kluczowe jest to, że to, co napisała Flieger, Frodo traci swoją fizyczną istotę, tak?

Tak, no na początku mamy potwierdzenie, znowu kolejne od Gandalfa, że Frodo był bardzo bliski właśnie z upiorzenia, czyli zarówno był widoczny dla jeźdźców, no i też widział ich w ich naturalnej, a może nie naturalnej, w ich aktualnej postaci.

Tak, no oczywiście kompania zeszła z drogi, uciekła z drogi jeźdźcom, ponieważ ich celem, celem jeźdźców był tylko i wyłącznie Frodo, nie interesowali się niczym innym, więc uciekli z drogi, żeby nie zostać stratowanym.

Po tym wyjaśnieniu, co się stało przy brodzie, Frodo pyta, czy to był koniec czarnych jeźdźców.

I tutaj Frodo zaczyna dopytywać dalej.

Tak, teraz sobie przypominam ten straszliwy łoskot, bruchnął Frodo.

Tak, no i ten Gandalf też przyznaje, że dołożył coś od siebie, czyli te białe wierzchowce, które Frodo mi się uwydawało, że widzi, ale było prawdziwe.

No i Frodo mówi, że wydawało mu się, że on tonie.

W tym momencie, kiedy Frodo'owi się to właśnie takie miał przemyślenia.

Tak, tutaj Gandalf już, widzicie, od tego momentu przebudzenia się Frodo teraz już będzie go obserwował do końca całej historii tak dość bacznie i zauważał te takie malutkie zmiany.

Frodo się zastanawia, czemu jest tak bardzo, czym sobie zasłużył na takie traktowanie, prawda, że Glorfindel, że Elrond, że Aragorn i tak dalej, i tak dalej.

drugim powodem jest pierścień, a takim troszkę jeszcze dodatkowym powodem jest Frodo jako jego powiernik, no i trzecim powodem jest Bilbo, znalazca pierścienia wuj Froda.

Frodo jeszcze nie jest do końca świadomy, jak duży wysiłek włożył i jakby wydawanie uczty ku jego czci dzięki tym wydarzeniom z ostatnich tygodni, to jest chyba jeszcze trochę na wyrost.

Frodo był teraz bezpieczny w ostatnim przyjaznym domu na wschód od morza.

Wraz z nadejściem wieczoru Frodo znowu się przebudził i poczuł, że nie trzeba już mu wypoczynku ani snu.

— Witaj, Sam — powiedział Frodo.

— To znaczy, wasza ręka musi, Frodo.

Tak, natomiast kluczowe jest to, że tutaj w tym momencie w Władcy Pierścieni Frodo cytuje słowa Bilba z Hobbita, prawda?

A tutaj we Władcy Pierścieni Frodo jako narrator mówi...

Czyli Frodo nie zakładał, że będzie musiał pracować w swoim życiu.

Jeśli Frodo napisał to zdanie, no bo wiemy, że to jest Czerwona Księga, tak?

Więc jeśli Frodo napisał to zdanie w czasie, zanim wrócił do Shire, oznaczało to na pewno ostatni geograficznie i czasowo dom, w którym gościł Frodo.

Więc to, jeśli Frodo napisał to w tym czasie, zanim wrócił do Shire, no to był to ostatni dom.

Co oznacza to stwierdzenie, jeżeli Frodo napisał je po powrocie do Shire w momencie, kiedy był już świadomy, że nie ma dla niego miejsca w Śródziemiu, że on tutaj nie pasuje, że musi stąd odejść.

Tak naprawdę oznaczałoby to wtedy, że Frodo już rozumiał, że jedynym miejscem, gdzie zaznałby spokoju, czyli tego, czego oczekujemy po domu, prawda, miejsce, gdzie zaznajemy spokoju i ciszy, będzie kraj za morzem.

I tak możemy to interpretować, zakładając, że Frodo napisał to na sam koniec książki, dopisał ten fragment, prawda?

Frodo, wracamy do tekstu, obudził się pełen energii, był wieczór, znalazł szaty skrojone na swoją miarę, przejrzał się w lustrze i oprócz oczywiście zmian fizycznych zauważył też oczy, które stały się...

Tak, no a Frodo mu przerywa to kontemplowanie jakby fragmentów jego ciała przez służącego, natomiast sam wypowiada swoje przemyślenia na tym właśnie, że ręka wróciła, że jest zdrowa, że wszystko jest okej.

Dowiadujemy się z niego, że Frodo oczywiście z chęcią by się ruszył, no trzy i pół dnia leżał, był głodny, chciał zjeść jak to hobbit, chciał śpiewać pieśni i tak dalej, więc jakby wrócił do pełnego funkcjonowania.

Władca Pierścienia jest nie Frodo, lecz pan Mrocznej Wieży Mordoru, którego moc znowu zaczyna się rozciągać nad światem.

I w ramach nieczytanego fragmentu dowiemy się też, że popiera chęć śpiewania Frodo, ale też przede wszystkim chciałby coś zjeść i zapowiedź zasiąść do biesiady.

Gandalf sprowadza Pipina na ziemię i widzicie, tutaj cały czas gdzieś tam Gandalf się pojawia i będzie miał tego Frodo naszego na oku.

czy ktokolwiek go pouczył przez ten czas, kiedy, nie wiem, byli w Rivendell, chociaż miał te cztery dni, kiedy Frodo był nieprzytomny.

żeby nie przyszła mu tego typu myśl, że to Frodo może stać się, może rościć sobie prawa do bycia władcą pierścieni, prawda?

Gandalf interweniuje po to, żeby Frodowi taką myśl wybić z głowy, żeby uświadomić Frodowi, że jedynym władcą pierścieni jest Sauron.

Tak, bo tak naprawdę Frodo też nie jest do końca świadomy jeszcze całej sytuacji.

Dokładnie, no gdyby Frodo jakby, gdyby ta myśl za, o tym, że Frodo jest władcą pierścienia, tak jest tu powiedziane w tekście, władcą jednego pierścienia, prawda, nie pierścieni, ale gdyby ta myśl zakiełkowała u Froda, prawda, nawet jako takie niewinne stwierdzenie Pepina i żart, gdyby zakiełkowała, to z czasem mogłaby się przerodzić w...

w jakiś tam fakt, czy w próbę racjonalizowania przed samym sobą tego, że Frodo będzie chciał ten pierścień przejąć dla siebie, prawda?