Mentionsy

przypomnijmy tylko, że zostawiliśmy ekipę całą, czyli moment, kiedy przerwaliśmy poprzedni odcinek, to wtedy, kiedy Frodo i Merry byli z Aragornem na szczycie ruin Amon Sul i badali ślady po Gandalfie, prawda?

Tak liczył najbardziej Frodo, myślę.

No i na koniec taka pomóżna myśl, no bo Frodo stwierdza, że to tyle czasu, że bardzo dużo jeszcze może się zdarzyć, prawda, że bardzo dużo może się przez te dwa tygodnie zdarzyć.

W tym odludnym miejscu Frodo po raz pierwszy w pełni uświadomił sobie własną bezdomność i grożące mu niebezpieczeństwo.

Wszyscy trzej ujrzeli czarne kropki, ale ani Frodo, ani Merry nie mogli wyraźnie dostrzec ich kształtów.

I Frodo mówi, że tęskni, wyraża tutaj swoje myśli, że tęskni za Shire, że jest mu strasznie źle z tym, że został

Były dwie postacie, które szły na zachód, czyli jakby od wzgórza w kierunku takim, jak patrzył Frodo, natomiast trzy kolejne szły na spotkanie tamtym, czyli mamy tak jakby przeciw sobie idące pięć łącznie figur, prawda?

A teraz jest w takiej samej sytuacji Frodo, tylko

Wiadomo, sam jako osoba, która jest niżej w hierarchii społecznej niż Frodo, Pippin i Mary, być może też się tak poczuł w stosunku do Aragorna, wtedy, kiedy ten się ujawnił z pełnego imienia i poczuł się też, że jakby to nie jest ta sama kategoria, co sam, ale...

Czyli jakby mimo, że osobą decyzyjną w tej czwórce Hobbitów jest wiadomo Frodo, prawda?

Zapytał Frodo, spoglądając dookoła z lękiem.

Po prostu pierścień, który my mamy, Frodo ma, prawda?

No i tak Frodo też reaguje.

Frodo reaguje od razu, natychmiastowo, że co mają zrobić, przecież nie mają wejścia.

Jesteśmy już w tym momencie wyraźnie, mamy zaznaczony mentalny wpływ czarnych jeźdźców na sytuację wewnątrz drużyny, bo Frodo już powoli w tym momencie ulega rozpaczy, ale tutaj kluczowa, świetna, fantastyczna jest reakcja Aragorna, prawda?

I w tym momencie Frodo od razu ma prawo czuć się lepiej, bo wie, że ma przyjaciół i Aragorna.

Wątpię, by jedzenia starczyło nam do końca drogi, rzekł Frodo.

Frodo i jego przyjaciele skulili się wokół ognia, ubrani we wszystko, co mieli otuleni kosami.

Frodo kolejny raz ma ponure myśli, czyli on już gdzieś tam jest, nie tylko on myśla, ale on w tym momencie się wypowiada, że te ponure myśli, negatywne myślenie się u niego właśnie jaskrawie bardzo pokazuje.

Podobnie zresztą jak Frodo, gdyż blisko nas ona dotyczy.

Wiem tylko tyle, ile powiedział mi Gandalf, rzekł zwolna Frodo.

Tak, i to Aragon o dziwo przekierowuje, że historię tę zna też Frodo.

To tak samo może Aragorn się czuł w tym momencie i potrzebował chwili odpoczynku, ale Frodo jak tylko zaczął mówić i doszedł do momentu właśnie, kiedy to Gilgala wspólnie z Elendilem wyruszyli do Mordoru, a tak na marginesie więcej o tej historii, o sojuszu ostatnim elfów i ludzi.

No i w tym momencie, jak doszedł Frodo w tej swojej opowieści do momentu zbliżania się do Mordoru i już miał powiedzieć tą nazwę, Aragorn przerywa.

Frodo nie odczuwał tego jako tako, ale miał bardzo negatywne myśli, a sam nazywa to właśnie gęstniejący mrok, gęstniejącą ciemność.