Mentionsy

Twoja książka dotyczy okresu po rozpadzie Związku Radzieckiego, ale chciałbym, żebyśmy najpierw nakreślili takie pewne tło tej polityki Moskwy, ponieważ jeszcze za czasów Związku Radzieckiego, ZSRR, Kreml wykorzystywał zarówno gaz i ropę jako element dyplomacji.

nikt na poziomie takim centralnym, na poziomie Kremla nie był w stanie tak naprawdę przekuć tego w jakiś instrument, który rzeczywiście mógłby być wykorzystywany jako swego rodzaju broń.

No to się trochę udawało w odniesieniu do wybranych państw poradzieckich, ale też tutaj trudno było mówić o jakiejś nadmiernej asertywności po stronie Kremla, by...

by to robić, a też i jakby większość krajów poradzieckich niekoniecznie podejmowała takie decyzje, które jakoś silnie antagonizowałyby Kreml, prawda?

I my bardzo często ten pion władzy tak naprawdę interpretujemy wąsko, odnosząc go tylko do tej warstwy takiej polityczno-ustrojowej, no bo ona rzeczywiście była fundamentalna, to znaczy ustawienie spraw w państwie w taki sposób, by Kreml rzeczywiście był tym głównym centrum decyzyjnym i mającym czy podporządkowującym sobie wszystkie inne gałęzie władzy w tym takim ujęciu czysto politycznym.

Potem zrobiono wyłom, kilka lat później, dzięki wysiłkom lobbingowym innych firm energetycznych powiązanych z Kremlem.

Tak, bo to się wiązało właśnie z tym procesem budowania pionu władzy i centralizacją, gdzie rzeczywiście to federalne centrum, czyli Kreml i oczywiście struktury rządowe, ale rządowe w rozumieniu właśnie tej władzy federalnej,

albo tacy, którzy mówią, nie, nie, tutaj właściwie nic się nie da w sensie zrobić, bo ten sektor się nadal trzyma świetnie, wszystko jest bardzo dobrze, wszystko się Rosji udaje, to jest w pewnym sensie, Kreml jest w pewnym sensie omnipotentny, jeśli chodzi o wykorzystywanie sektora energetycznego do realizacji swoich celów politycznych, gospodarczych i tak dalej.