Mentionsy

W pewnym momencie w życiu Honoraty pojawia się Bogdan.

Nowy partner Honoraty wydaje się być i odpowiedzialny, i pracowity.

Dla Honoraty też zaczyna się nowy rozdział, bo w końcu jest szczęśliwa, zakochana, pełna nadziei na wspólną przyszłość.

Dla Honoraty te narodziny synów są źródłem oczywiście ogromnego spełnienia i radości.

Rodzina Honoraty coraz rzadziej widzuje Bogdana.

Zastanawiający jest też fakt, że ślub Honoraty

A tutaj w tym przypadku dopiero w trakcie ślubu, a właściwie to wesela, rodzina Honoraty poznaje w ogóle rodzinę Bogdana.

Te słowa oczywiście mrożą krew w żyłach Honoraty i przerażona wtedy ucieka z domu i szuka schronienia u swoich rodziców.

Wtrącają się w ich sprawy osobiste, gospodarstwa domowego, wychowywania dzieci i na pewno widzą zachowania te przemocowe Bogdana wobec Honoraty i zdają się nawet to wspierać.

O ile ci mieszkańcy wsi, czy osoby, które mają z nią jakiś kontakt na co dzień, mogą nie zauważać, co się dzieje, to jednak najbliżsi, i mowa tutaj o rodzicach Honoraty, o jej siostrze oraz przyjaciółce, bo jeszcze Honorata ma przyjaciółkę, no dostrzegają powoli, ale dostrzegają, że coś jest nie tak.

Sama postanawia działać i nie zważając na to, co Honorata mówi, sama dzwoni na policję i zgłasza przemoc domową w domu Honoraty.

Wezwania pochodzą nie tylko od samej Honoraty, ale też od Bogdana, bo on sam dzwoni na policję w trakcie domowych awantur i próbuje przedstawiać Honoratę jako winną kłótni lub co najgorsze próbuje zrobić z niej oczywiście kogoś niepoczytalną osobę, z powodu której to on się musi bronić.

I rzeczywiście raz po jednej kłótni Bogdan i jego rodzina próbują zrobić z Honoraty osobę w bardzo złym stanie psychicznym, wręcz chorą, taką, która ma urojenia, jest agresywna, więc na miejsce zostają wezwane służby, no oczywiście tutaj mowa o i policji, i pogotowiu, które to pogotowie stwierdza, że faktycznie Honorata wymaga hospitalizacji psychiatrycznej.

Kontaktuje się z rodziną Honoraty i mówi właśnie o tym, co tam się wydarzyło.

Niestety problem polega na tym, że po chwilowej odwadze honoraty do zgłoszenia przemocy, to tuż po tym ogarniają strach, a właściwie to paraliż.

Najbliżsi honoraty, czyli jej rodzice i siostra, nieustannie ją wspierają, namawiają, żeby odeszła od męża na dobre, błagają ją nawet o to.

Jest panem Honoraty.

Rodzice Honoraty również nie dopytywali, no bo przecież nie wypada.

Dla honoraty to oczywiście bardzo trudny, ale potrzebny krok.

No i tak w trójkę, Honorata Bogdan i siostra Honoraty spotykają się na terenie tych kolonii.

Początkowo siostra myśli, że może rozmowa Bogdana i Honoraty się przeciąga, może się pokłócili, albo przedłużyli spacer, no bo chcą jakoś to małżeństwo jakoś zamknąć.

I to jeszcze bardziej niepokoi siostrę Honoraty, ale Bogdan wraca sam, bez Honoraty.

Odnajduje ciało Honoraty leżące w krzakach, całe we krwi.

Wieś od tragedii dociera też do rodziców Honoraty.

W ciele honoraty tkwi wbity bagnet, który ratownicy ostrożnie zabezpieczają.

W tym czasie prokuratura zbiera dowody, kompletuje akt oskarżenia, przesłuchiwani są świadkowie, rodzina Honoraty, jej przyjaciele, sąsiedzi, a także oczywiście wychowawcy z kolonii, którzy widzieli małżonków tego feralnego dnia, to są zupełnie postronne osoby.

W środę 21 lipca, czyli 4 dni po tragedii, odbywa się pogrzeb Honoraty na cmentarzu w Murkowie.

Psychologów, przyjaciółkę Honoraty, nawet rodziców pierwszej żony Bogdana, nawet synowie Honoraty, już wtedy trzynastoletni składają zeznania i potwierdzają, że tata znęcał się nad mamą.

List ten odczytano w sądzie, ujawniając tym samym podobny schemat przemocy w poprzednim związku oskarżonego, czyli to nie była wina honoraty.

W swoich ostatnich słowach przed wyrokiem przeprasza dzieci i rodzinne honoraty, choć trudno ocenić szczerość tych przeprosin.

Okazuje się też w trakcie tego procesu, że rodzina Bogdana wręcz namawiała go do bicia honoraty, tłumacząc to, że być może dzięki temu ona się czegoś nauczy.

Dla rodziny honoraty to jedynie częściowa ulga, bo żadna kara nie wróci mu kochanej córki, siostry i matki.